Jak sprawdzić stabilność optymalnego podkręcania GPU

Nie ma wątpliwości, że karta graficzna (lub GPU) jest najważniejszym komponentem nowoczesnego systemu do gier. Jeśli chodzi o gry i inne aplikacje graficzne 3D, większość wydajności komputera do gier pochodzi bezpośrednio z karty graficznej. Nowoczesne GPU mogą również wykonywać dodatkowe zadania, takie jak renderowanie i kodowanie wideo, co ułatwia nagrywanie i strumieniowanie na żywo, jeśli użytkownik jest tym zainteresowany. Nic więc dziwnego, że zapaleni gracze dążą do coraz szybszej wydajności kart graficznych, aby uzyskać jak najlepsze wrażenia w swoich ulubionych grach. Ta potrzeba szybkości doprowadziła do ogromnego wzrostu popularności trendu „podkręcania”.

Czym jest „przekroczenie prędkości”?

Prędkość hamowania Podkręcanie to proces ręcznego zwiększania częstotliwości taktowania i pamięci karty graficznej, co skutkuje darmowym wzrostem wydajności. Każda karta graficzna umożliwia podkręcanie do pewnego limitu. Dzieje się tak, ponieważ producenci GPU pozostawiają pewien margines ponad nominalną częstotliwość taktowania jednostki GPU, aby zapewnić spójną i stabilną częstotliwość GPU we wszystkich produkowanych kartach. Dlatego podkręcanie jest stosunkowo darmowym i łatwym sposobem na zwiększenie wydajności karty.

Możesz chcieć podkręcić kartę graficzną, jeśli po prostu potrzebujesz dodatkowej wydajności GPU. To nic nie kosztuje, więc po co marnować tę wydajność? Podkręcanie to również ciekawy i ciekawy sposób na majsterkowanie przy podzespołach komputera. Pomaga również poszerzyć wiedzę o sprzęcie, dzięki czemu będziesz lepiej przygotowany do rozwiązywania problemów, które mogą pojawić się później. Entuzjaści komputerów PC przekształcili podkręcanie w rodzaj rywalizacji, aby sprawdzić, jak daleko mogą wycisnąć swoje karty. Tradycyjne metody podkręcania nie są w stanie spowodować fizycznego uszkodzenia karty. W rezultacie podkręcanie zyskuje coraz większą popularność w kulturze komputerów konsumenckich. Nasz kompleksowy przewodnik po podkręcaniu GPU Może być bardzo przydatna dla osób ćwiczących speedbreakery na każdym poziomie zaawansowania.

Jest jednak kilka rzeczy, o których warto pamiętać. Ważne jest, aby zrozumieć, że podkręcanie oznacza pracę karty graficznej z prędkością przekraczającą specyfikację producenta. Oznacza to, że musisz samodzielnie zweryfikować stabilność ustawionych prędkości. Dodatkowo, musisz kontrolować temperaturę karty. Oczywiście, podkręcona karta pobiera więcej energii z zasilacza, a tym samym generuje więcej ciepła. Odpowiednia wentylacja obudowy może w tym znacznie pomóc, a więcej na ten temat dowiesz się w Plus. Ten artykuł.

Co musisz wiedzieć przed wykonaniem testu wysiłkowego

Podkręcanie to ekscytujący proces zarówno dla entuzjastów sprzętu, jak i graczy, którzy chcą wykorzystać swoje karty do granic możliwości i osiągnąć najwyższą możliwą liczbę klatek na sekundę. Zanim jednak przejdziemy do konkretów, warto poznać kilka kwestii. W tym poradniku nie omówimy całego procesu podkręcania (możesz zapoznać się z [innymi zasobami/sekcjami]). Nasz kompleksowy przewodnik po podkręcaniu procesora graficznego (GPU) Dlatego też), ale zajmiemy się procesem prawidłowego przeprowadzenia testu obciążeniowego Twojej karty.

Jednostka przetwarzania grafiki (GPU) (fizyczny układ wewnątrz karty graficznej) jest wykonana z cienkiej płytki krzemowej. Ze względu na naturalne właściwości krzemu, występują niewielkie różnice między poszczególnymi GPU. Oznacza to, że nie ma dwóch identycznych GPU, nawet jeśli należą do tej samej rodziny kart graficznych. Dlatego fizyczny GPU w jednej karcie RTX 3080 będzie się nieznacznie różnić specyfikacją od innej karty RTX 3080.

Co to oznacza dla użytkownika końcowego? Oznacza to, że pod względem podkręcania, niektóre procesory graficzne będą w stanie osiągnąć wyższe poziomy wydajności niż inne z tej samej rodziny dzięki wyższej jakości krzemu. Jest to szczególnie korzystne podczas podkręcania, gdy próbujesz wycisnąć z karty maksimum jej możliwości. Wiążą się z tym dwie koncepcje.

Sortowanie krzemu To proces, w którym producenci GPU (tacy jak Nvidia czy AMD) i partnerzy AIB (tacy jak ASUS, MSI, Gigabyte, EVGA itp.) oddzielają wysokiej jakości krzem od krzemu niższej jakości. Oznacza to, że najlepszy krzem trafia do flagowych kart z danej serii. Jeśli weźmiemy ponownie przykład RTX 3080, oznacza to, że najlepszy krzem trafia do najdroższych wersji, takich jak ASUS Strix, Gigabyte Aorus Extreme, EVGA FTW3 itp. Dzięki temu te karty będą miały większy potencjał podkręcania.

Loteria Krzemowa Tak nazywa się zjawisko losowego uzyskiwania wysokiej jakości chipów. Ponieważ nie wszystkie GPU są „wyselekcjonowane”, możliwe jest uzyskanie chipa o bardzo wysokiej lub bardzo niskiej jakości, bazując na szczęściu, stąd nazwa. Należy pamiętać, że wszystkie produkowane GPU mogą pracować z domyślnymi prędkościami określonymi przez producenta/AIB. Rzeczywista jakość układu scalonego GPU ma znaczenie tylko podczas podkręcania karty. Im lepszy układ scalony, tym wyższe prędkości można utrzymać przy zachowaniu stabilności.

• GPU Boost: koncepcja dynamicznego wzmocnienia

Karty graficzne Nvidia od serii Pascal i AMD od architektury Vega wykorzystują technologię Dynamic Boost. Zasadniczo oznacza to, że karta automatycznie podejmie próbę podkręcenia do maksymalnej możliwej prędkości, pod warunkiem, że ma wystarczające zapasy mocy i temperatury. Koncepcja Dynamic Boost (lub GPU Boost w terminologii Nvidii) oznacza, że ​​nawet w domyślnej konfiguracji karty będą próbowały podkręcić swoje częstotliwości do granic możliwości, nawet poza nominalne częstotliwości podkręcania. Koncepcja ta jest kluczowa podczas podkręcania i testów obciążeniowych, gdzie musimy monitorować osiągane częstotliwości podkręcania, a także maksymalną temperaturę i pobór mocy karty. Znalezienie równowagi, w której karta może osiągnąć stosunkowo wysoką częstotliwość podkręcania, pozostając jednocześnie w komfortowych temperaturach pracy, jest kluczem do stabilnego podkręcania.

• Algorytm Boost Binning firmy Nvidia

Podczas wspomnianej wcześniej fazy GPU Boost, karty graficzne Nvidia wykorzystują technologię Boost Binning. Technologia ta szybko zmienia maksymalną częstotliwość taktowania w trybie boost, w zależności od temperatury i poboru mocy. Można je porównać do małych pakietów częstotliwości (każdy o wartości 15 MHz), między którymi algorytm bardzo szybko się przełącza. Kluczowym wnioskiem z tego algorytmu jest to, że karty Nvidia zmieniają częstotliwość rdzenia o +/- 15 MHz za każdym razem. Daje nam to znaczącą wartość do podkręcania. Jeśli karta jest niestabilna w naszych testach, możemy obniżyć częstotliwość rdzenia o 15 MHz, aby przejść do niższego zakresu boost. Powinno to zapewnić bardzo dobry raport o stabilności podczas fazy testowania.

• Algorytm częstotliwości docelowej AMD

W przeciwieństwie do technologii boost firmy Nvidia, AMD stosuje w swoich kartach metodologię „boost target”. W przypadku kart AMD można określić tylko konkretną częstotliwość docelową boost podczas podkręcania. Oznacza to, że karta będzie próbowała zwiększyć taktowanie do tej częstotliwości docelowej, pod warunkiem, że dysponuje wystarczającym zapasem mocy i buforem termicznym. W rezultacie częstotliwość boost, którą użytkownik odczuje w grze, będzie nieco niższa niż rzeczywista docelowa częstotliwość boost, która została ustawiona. To znacząca różnica w porównaniu z kartami Nvidia.

Testy wytrzymałościowe – dlaczego są ważne?

Testowanie karty graficznej po podkręceniu jest kluczowe. Zasadniczo, testy obciążeniowe oznaczają, że po ustaleniu podkręcenia, karta jest poddawana testom obciążeniowym do granic możliwości, wykorzystując kombinację testów i syntetycznych benchmarków. Te trafnie nazwane „testy obciążeniowe” obciążają kartę graficzną w sposób drastyczny, zapewniając najgorszy scenariusz pod względem wydzielania ciepła i poboru mocy. W takich sytuacjach karta często wykorzystuje wszystkie dostępne zasoby, co czyni te testy nieocenionymi dla potwierdzenia stabilności podkręcenia.

Należy pamiętać, że testy obciążeniowe są absolutnie niezbędne po podkręceniu lub zmniejszeniu rozmiaru karty graficznej. Nie można po prostu ustawić zgrubnego podkręcenia w programie Afterburner i uznać, że to już koniec. Nic nie frustruje graczy bardziej niż awaria karty graficznej w trakcie gry. Testy obciążeniowe obciążają kartę graficzną wystarczająco mocno, aby zapewnić jej odpowiednią stabilność w mniej wymagających aplikacjach, takich jak gry. Kluczowe obszary, które są poddawane obciążeniu, to częstotliwość rdzenia GPU, częstotliwość pamięci, temperatury GPU i VRAM, układ zasilania oraz inne czynniki, takie jak krzywe wentylatorów i temperatury VRM.

Rodzaje testów wytrzymałościowych

Użytkownicy końcowi mają do dyspozycji kilka różnych rodzajów testów obciążeniowych. Syntetyczne testy wydajności są bardzo powszechne i działają wyjątkowo dobrze. Testy te zazwyczaj obejmują wszystkie aspekty karty graficznej i próbują symulować najgorsze scenariusze. Oprócz syntetycznych testów wydajności istnieją również specjalnie zaprojektowane „testy tortur”, które mocno obciążają tylko jeden aspekt karty. Niektóre koncentrują się na temperaturach, inne na poborze mocy lub podkręcaniu pamięci. Wiele współczesnych gier oferuje wbudowane, dość wymagające testy wydajności. Mogą być one również przydatne do testowania, ponieważ symulują bardziej realistyczny scenariusz, który można napotkać w grze.

Typowe zastosowania testów wytrzymałościowych

Istnieje kilka popularnych testów obciążeniowych stosowanych przez overclockerów. Każdy z nich oferuje nieco inne podejście do testowania, dlatego najlepiej jest użyć ich wszystkich przynajmniej raz. Oto kilka przydatnych aplikacji do testowania stabilności podkręcania GPU:

• 3DMark FireStrike i FireStrike Extreme
• 3DMark TimeSpy i TimeSpy Extreme
• 3DMark Port Royal
• Unigine Heaven
• Unigine Valley
• Superpozycja Unigine
• Furmark
• OCCT

Oprócz tych aplikacji testowych, zdecydowanie zaleca się pobranie następujących narzędzi w celu monitorowania statystyk komputera:

• MSI Afterburner
• Serwer statystyk RivaTuner
• HWInfo 64
• HWMonitor
• TechPowerUp GPU-Z

Możesz się zastanawiać, czym właściwie różnią się te wszystkie testy. Czy jeden test nie wystarczy? Odpowiedź leży w sposobie działania każdego z nich.

Testy takie jak 3DMark FireStrike i Unigine Heaven/Valley to testy porównawcze DX11, ale każdy z nich inaczej podchodzi do poziomu wymaganych zasobów. Testy takie jak nowsze 3DMark TimeSpy i Unigine Superposition to niezwykle wymagające testy porównawcze DX12; Superposition oferuje nawet wersję 8K, która jest bardzo wymagająca. Port Royal od 3DMark to stosunkowo nowy dodatek dedykowany wydajności śledzenia promieni w czasie rzeczywistym na kartach RTX. Jeśli masz nowiutką kartę RTX od Nvidii, to jest to test, który powinieneś przeprowadzić. Furmark to test obciążenia termicznego i nie ma nic wspólnego z testowaniem wydajności. Furmark został zaprojektowany, aby wycisnąć z temperatur maksymalne wartości.

Zapewnia to najgorszy scenariusz temperaturowy i może być przydatne do określenia marginesu termicznego oferowanego przez kartę. OCCT stosuje podobne podejście, ale oferuje opcje zwiększania poboru mocy przez GPU, a nawet całego systemu, poprzez testy.

Proces testowania warunków skrajnych

Mając już pełne zrozumienie pojęć stanowiących podstawę testu, możemy przejść do samego procesu.

• Po zainicjowaniu przerwy w prędkości otwórz aplikację do testów obciążeniowych/porównawczych.
• Zamknij wszystkie niepotrzebne aplikacje.
• Użyj najwyższych ustawień jakości 1920x1080. Możesz również użyć wyższych rozdzielczości, a ustawienia „Extreme” dla tych testów zazwyczaj działają w rozdzielczości 1080p.

• Użyj trybu pełnoekranowego, jeśli nie planujesz zmieniać ustawień podkręcania podczas testu. Trybu okienkowego można użyć, jeśli chcesz wprowadzać zmiany jednocześnie.
• Uruchom test/benchmark. Monitoruj statystyki komputera. Zanotuj najwyższe częstotliwości rdzeni, częstotliwości pamięci, napięcia, pobór mocy, a zwłaszcza temperatury. Jeśli temperatura znacznie wzrośnie, może być konieczne zmniejszenie podkręcania.
• Podczas testów należy obserwować wszelkie zniekształcenia obrazu. Zniekształcenia te wskazują na niestabilną prędkość pamięci.
• Po pomyślnym zakończeniu testu może zostać wyświetlony wynik. Możesz go zapisać, jeśli zależy Ci na jak największej szybkości i chcesz zobaczyć wyniki ilościowe.

Oglądanie

Podczas testów należy stale monitorować statystyki karty graficznej. Podkręcanie to w zasadzie próba znalezienia optymalnej równowagi między temperaturą a częstotliwością taktowania. Monitorowanie tych parametrów pomoże w znalezieniu stabilnego podkręcania, idealnego do codziennego użytku i nie powodującego przegrzewania się karty. Można również dostosować profil wentylatora, aby uzyskać najlepszą równowagę między hałasem a wydzielaniem ciepła.

W przypadku procesorów graficznych (GPU) firmy Nvidia należy zwrócić uwagę na najwyższą częstotliwość taktowania w trybie boost, jaką może osiągnąć karta. Dzięki technologii GPU Boost karta podniesie taktowanie do maksymalnego możliwego poziomu, o ile zapewniony jest wystarczający margines bezpieczeństwa dla temperatury i poboru mocy. Kluczowe jest znalezienie równowagi między wysokim taktowaniem a temperaturą.

W przypadku procesorów graficznych AMD należy sprawdzić, jak bardzo częstotliwość boost jest zbliżona do określonej wartości docelowej boost. Będzie się to również zmieniać w zależności od temperatury i poboru mocy. Zrozumienie koncepcji wartości docelowych boost i dynamicznych algorytmów boost może być pomocne w ustawieniu zrównoważonego podkręcania.

Aby monitorować temperaturę, najlepiej monitorować zarówno temperaturę procesora graficznego, jak i pamięci. MSI Afterburner i HWInfo mogą łączyć się z tymi czujnikami i przesyłać te informacje do RivaTunera w celu wyświetlenia. Dostosowanie krzywej wentylatora i poprawa przepływu powietrza w obudowie może skutecznie pomóc obniżyć temperaturę. Jeśli temperatura przekracza 85°C, rozważ zmniejszenie podkręcania.

Cel każdego testu

• • • 3DMark FireStrike i Unigine Heaven: Testy stabilności i wydajności w warunkach rzeczywistych w DX11
    • 3DMark TimeSpy: Testy stabilności i wydajności w warunkach rzeczywistych w DX12
    • 3DMark PortRoyal: Wydajność śledzenia promieni na procesorach graficznych RTX
    • Superpozycja Unigine: Testowanie ekstremalnych scenariuszy i wydajności VR
    • Znak: Ogólny test stabilności dla prędkości oscylacyjnej (OC) i test temperatury szczytowej
    • KTZ: Połączenie realistycznych testów i testów w temperaturach szczytowych

Błędy i zniekształcenia graficzne (artefakty)

A co, jeśli podkręcanie jest niestabilne? Podczas testów możesz napotkać jedną z trzech poniższych rzeczy:

• • • Zakłócenia: Karta ulegnie awarii i powróci do pulpitu. Ekran może lekko migotać, a ustawienia podkręcania zostaną zresetowane. Nie martw się, to normalne zachowanie, jeśli karta działa niestabilnie. W przypadku procesorów graficznych Nvidia należy rozważyć obniżenie częstotliwości rdzenia do najniższego poziomu podkręcania (-15 MHz) i ponowne przetestowanie. W przypadku procesorów graficznych AMD należy spróbować obniżyć docelową częstotliwość podkręcania ustawioną w oprogramowaniu do podkręcania. Ponieważ każdy procesor graficzny jest inny (z uwagi na wspomnianą wcześniej koncepcję loterii krzemowej), warto poświęcić trochę czasu na znalezienie idealnego podkręcania dla swojej karty.
    • Zniekształcenia graficzne (artefakty): Może to objawiać się jako plamy „błędów” w wyświetlanej scenie. Możesz zobaczyć pikselowate bloki, dziwne kształty, linie itp. To pewny znak niestabilności częstotliwości pamięci. Nieznacznie obniż częstotliwości pamięci i przetestuj ponownie.
    • Wymuszone ponowne uruchomienie: Jeśli komputer restartuje się pod obciążeniem (zwłaszcza w OCCT i Furmark), oznacza to, że karta pobiera więcej energii, niż zasilacz jest w stanie obsłużyć. W takim przypadku obniż limit mocy.

Trwanie

Czas zdecydować, jak długo chcesz testować swój poziom stresu w pokonywaniu prędkości. Zalecane jest podejście trójstopniowe.

• • • Podstawowa stabilność (30 minut)

      To jest bazowy poziom stabilności. Unigine Heaven, Valley, Superposition, 3DMark FireStrike, Furmark itp. powinny się zawieszać w tym czasie, jeśli występuje niestabilne podkręcanie (pamiętaj, że w Unigine Suite możesz również przeprowadzać kolejne testy, jeśli nie masz możliwości ich powtarzania). Jeśli Twoja karta działa stabilnie w tym zakresie, powinna pozostać stabilna przez jedną lub dwie średnie sesje gier. Jeśli wystąpi awaria, obniż ustawienia podkręcania i spróbuj ponownie.

Uwaga: Używaj Furmarka tylko w tym zakresie. Furmark to test o wysokim obciążeniu i nie zaleca się używania go dłużej niż 30 minut. Temperatura powinna się ustabilizować po 10–15 minutach, a 30 minut to maksymalny bezpieczny czas pracy.

• Duża stabilność (jedna godzina)

  Jeśli chcesz mieć pewność, że Twoja karta nie będzie działać nieprawidłowo podczas dłuższych sesji grania (3-5 godzin), jest to zalecany czas trwania testów obciążeniowych. Jeśli karta przejdzie ten poziom bez awarii ani przegrzania, możesz uznać go za bezpieczny dla większości sesji grania i ogólnej stabilności systemu.

• Potwierdzona stabilność (6 godzin)

  Jeśli Twój przypadek użycia wiąże się z długotrwałym obciążeniem karty graficznej (granie w nocy, renderowanie, kopanie kryptowalut itp.), warto rozważyć ten poziom testowania. W tym miejscu z pomocą przychodzą płatne wersje tych testów, oferujące wyjątkowo długie testy iteracyjne. Możesz spróbować uruchomić testy w nocy, podczas snu, aby zminimalizować czas oczekiwania. Jeśli Twoje podkręcenie przejdzie ten test, możesz uznać je za całkowicie stabilne. Zwykłe gry nigdy nie będą obciążać Twojej karty graficznej przez tak długi czas, a Ty możesz zaufać swojemu podkręcaniu.

Wyniki

Same wyniki testów nie są kluczowe, ponieważ większość z nich to testy wydajności. Mogą być przydatne do testowania maksymalnego potencjału podkręcania karty, ponieważ zapewniają ilościową ocenę możliwości podkręcania. Jednak oprogramowanie monitorujące, takie jak Afterburner+RivaTuner, jest tym, co naprawdę dostarcza nam potrzebnych danych z tych testów. Podczas testów monitorowanie częstotliwości rdzeni, częstotliwości pamięci, napięć, poboru mocy i temperatury karty jest kluczowe, ponieważ wartości te dają dość dokładny obraz stabilności podkręcania.

Zanotuj maksymalne temperatury w Furmarku (zarówno dla GPU, jak i pamięci) i porównaj je z odczytami temperatury uzyskanymi w Superposition. Pokazuje to, jaki margines termiczny możesz mieć na podkręcanie, ponieważ Furmark reprezentuje absolutnie maksymalne temperatury, jakie możesz napotkać. Zanotuj częstotliwości taktowania w testach boost, takich jak Heaven, w porównaniu z testami takimi jak TimeSpy. Jest to najbliższe odzwierciedlenie rzeczywistych wartości w grach wykorzystujących DX11 i DX12. Zwróć uwagę na wydajność ray tracingu w Port Royal, a także na użycie pamięci VRAM. Te wartości dają wyobrażenie o możliwościach ray tracingu Twojej karty RTX. Zwróć uwagę na wysokie użycie pamięci VRAM w teście Unigine Superposition 8K i zwróć uwagę na spadek wydajności przy wysokim użyciu pamięci VRAM. Zwróć uwagę na artefakty we wszystkich tych testach. Jeśli prędkość Twojej pamięci jest nieznacznie powyżej jej stabilnej prędkości, możesz nie zauważyć żadnych artefaktów w większości testów, ale jeden lub dwa testy ujawnią te anomalie, ostrzegając Cię o niestabilnej prędkości pamięci. Zwróć również uwagę na niespójność między kolejnymi wynikami w testach porównawczych, takich jak Heaven. Jeśli szybkość Twojej pamięci wzrasta, a wynik spada, oznacza to, że w Twojej pamięci występuje wiele „błędów” i jej wydajność spada przy tak dużej szybkości.

Wszystkie te wskaźniki są istotne, jeśli zależy Ci na długoterminowej stabilności podkręconej karty graficznej.

Czy testy wysiłkowe są szkodliwe?

Może to być dla Ciebie problemem, ponieważ testy obciążeniowe wystawiają kartę na działanie ekstremalnych warunków, aby pokazać najgorszy scenariusz. Możesz się zastanawiać, czy wysokie temperatury i częste awarie nie wpłynęły negatywnie na jej stan. Jednak karta graficzna nie może zostać w żaden sposób uszkodzona przez testy obciążeniowe ani normalne podkręcanie. Wszystkie nowoczesne procesory graficzne mają rozbudowane ograniczenia wbudowane w VBIOS, które zapobiegają niebezpiecznym napięciom lub wysokiemu poborowi mocy do rdzenia. Nawet jeśli karta ulegnie awarii kilka razy podczas testów, awarie te nie wpływają na poziom sprzętu.

Jeśli chodzi o temperatury, karty posiadają wbudowane mechanizmy dławienia, które je chronią. W przypadku nadmiernego wzrostu temperatury, karta zmniejsza częstotliwość taktowania, aby się zabezpieczyć. Niższe częstotliwości powodują niższy pobór napięcia, a tym samym mniejszą moc, co obniża temperaturę. W skrajnych przypadkach karta może całkowicie przestać działać, jeśli temperatura przekroczy TJmax (maksymalną temperaturę połączenia). Wartości te są ustalane przez producentów i gwarantują, że karta nie ulegnie uszkodzeniu podczas tych procesów.

Dlatego też, praktycznie niemożliwe jest uszkodzenie karty poprzez standardowe podkręcanie i testy obciążeniowe. O ile nie próbujesz celowo uszkodzić karty, jest wysoce nieprawdopodobne, aby testy mogły mieć na nią jakikolwiek negatywny wpływ.

Zaproszenia ślubne

Testowanie karty graficznej pod kątem obciążenia może wydawać się żmudne i nieintuicyjne, ale jest kluczowe dla stabilności podkręcania. Jeśli planujesz przeprowadzać proste podkręcanie przez cały czas, koniecznie uruchom jak najwięcej testów za pomocą tych aplikacji, aby zapobiec niestabilnej pracy karty. Ważne jest również uruchomienie różnych aplikacji testowych, ponieważ każda z nich specjalizuje się w innym aspekcie testu. Całkiem możliwe, że podkręcona karta przejdzie jeden test, a następnie zawiesi się w innym. Wymaga to czasu i wysiłku, ale wynikający z tego spokój ducha jest tego wart.