Karty pamięci: wszystko, co musisz o nich wiedzieć
Najważniejsze rzeczy, które musisz wiedzieć
- Aby uzyskać optymalną wydajność i uniknąć problemów z niezawodnością, należy upewnić się, że prędkość karty pamięci i interfejs magistrali (np. UHS-II) są kompatybilne z gniazdem karty w aparacie.
- Aby chronić swoje cenne dane, codziennie twórz kopie zapasowe zdjęć z kart pamięci na inne urządzenie pamięci masowej i przechowuj oryginały na kartach, aż do momentu ich zabezpieczenia w pamięci trwałej.
- Inwestuj w karty pamięci zaufanych marek, takich jak SanDisk, Samsung czy Sony, i zawsze kupuj je od autoryzowanych sprzedawców, aby mieć pewność jakości i uniknąć usterek.
Niezależnie od rodzaju aparatu cyfrowego, którego używasz dzisiaj, potrzebujesz rozwiązania do przechowywania danych, aby zapisać swoje multimedia. Chociaż niektóre urządzenia, takie jak telefony i tablety, często mają wbudowaną pamięć, często szukasz sposobów na jej rozszerzenie za pomocą kart pamięci lub innych zewnętrznych urządzeń pamięci masowej. Jeśli używasz dedykowanego aparatu cyfrowego, odkryjesz, że nie oferuje on pamięci wewnętrznej i będziesz musiał kupić co najmniej jedną kartę pamięci do przechowywania zdjęć. To właśnie tutaj rozpoczynają się poszukiwania najlepszej karty pamięci. Wybór karty pamięci może być frustrującym doświadczeniem, biorąc pod uwagę mnogość dostępnych typów, funkcji i cen. W tym artykule szczegółowo omówimy karty pamięci i przedstawimy Ci wszystko, co musisz o nich wiedzieć.

Zaczniemy od zdefiniowania kart pamięci i omówienia ich różnych typów dostępnych na rynku. Następnie omówimy różne kategorie kart pamięci. W dalszej części wyjaśnimy, jak czytać i rozumieć informacje na nich wydrukowane. Na koniec przedstawimy kilka wskazówek i rekomendacji dotyczących wyboru i efektywnego użytkowania kart pamięci.
Czym jest karta pamięci?
Karta pamięci to elektroniczne urządzenie pamięci służące do przechowywania multimediów cyfrowych, takich jak zdjęcia i filmy. W fotografii karty pamięci są powszechnie stosowane w aparatach cyfrowych i różnią się typem, formatem, pojemnością, szybkością/klasą i marką. Najpopularniejsze obecnie formaty kart pamięci to SD, microSD, XQD i CFexpress, chociaż CompactFlash również był przez wiele lat bardzo popularnym formatem.
Rodzaje kart pamięci i ich formaty
Poniżej znajduje się krótkie podsumowanie różnych typów kart pamięci dostępnych obecnie na rynku, wraz z ich wymiarami i skrótami:
| # | Nazwa karty pamięci | skrót | Wymiary (szerokość x długość x wysokość) |
|---|---|---|---|
| 1 Wycofane ze sprzedaży / Niezwykłe | |||
| 1 | Bezpieczny cyfrowy 1 | SD | 24.0 x 32.0 x 2.1mm |
| 2 | Bezpieczna cyfrowa wysoka pojemność | SDHC | 24.0 x 32.0 x 2.1mm |
| 3 | Bezpieczna cyfrowa rozszerzona pojemność | SDXC | 24.0 x 32.0 x 2.1mm |
| 4 | microSD / microSDHC / microSDXC | microSD / microSDHC / microSDXC | 11.0 x 15.0 x 1.0mm |
| 5 | Karta pamięci, karta pamięci PRO 1 | MS | 50.0 x 21.5 x 2.8mm |
| 6 | Memory Stick Duo / PRO Duo / PRO-HG Duo | MSD / MSPD / MSPDX | 20.0 x 31.0 x 1.6mm |
| 7 | CompactFlash Typ I | CF-I | 42.8 x 36.4 x 3.3mm |
| 8 | CompactFlash typu II 1 | CF-II | 42.8 x 36.4 x 5.0mm |
| 9 | CFast | CFast | 42.8 x 36.4 x 3.6mm |
| 10 | XQD | XQD | 38.5 x 29.8 x 3.8mm |
| 11 | cfexpress | cfexpress | 38.5 x 29.8 x 3.8mm |
Należy pamiętać, że powyższa tabela ogranicza się do najpopularniejszych kart pamięci i formatów używanych w aparatach cyfrowych i kamerach. Wiele innych typów kart pamięci zostało wprowadzonych na rynek , a następnie wycofanych z rynku na przestrzeni lat, ale nie uwzględniliśmy ich wszystkich.
Karty Secure Digital (SD)

Karty Secure Digital, w skrócie karty SD, zostały opracowane wspólnie przez SanDisk, Panasonic i Toshiba i wprowadzone na rynek w 1999 roku do użytku w urządzeniach mobilnych. Później te trzy firmy utworzyły stowarzyszenie SD Card Association, którego celem było tworzenie, promowanie i wdrażanie standardów kart SD w całej branży. Dzięki stosunkowo niewielkim rozmiarom (24.0 mm szer. x 32.0 mm dł. x 2.1 mm wys.), stosunkowo niskim kosztom produkcji i powszechnemu przyjęciu przez wielu producentów, karty SD szybko stały się standardem branżowym. Jednak ze względu na ograniczenia systemu plików i inne ograniczenia, karty SD mogły pomieścić maksymalnie 2 GB danych, co wymusiło opracowanie nowych standardów, aby umożliwić karty pamięci o większej pojemności. Istotną zaletą specyfikacji kart SD było to, że pozwoliła stowarzyszeniu SD Card Association zachować te same wymiary fizyczne i wygląd, a jednocześnie umożliwić tworzenie nowszych generacji kart SD o większej pojemności i prędkości. Obecnie oryginalne karty SD zostały całkowicie wycofane z produkcji i zastąpione nowszą generacją kart SDHC i SDXC. Krótkie podsumowanie: Przestarzały format, należy przejść na karty SDHC lub SDXC.
Bezpieczna cyfrowa karta o dużej pojemności (SDHC)
Ze względu na maksymalną pojemność 2 GB, oryginalne karty SD ewidentnie przestały być wystarczające, co skłoniło SD Card Association do opracowania nowej specyfikacji, umożliwiającej obsługę kart o większej pojemności. W styczniu 2006 roku opracowano nowy standard, który nie tylko zwiększył pojemność karty do 32 GB, ale także podwoił jej wydajność, umożliwiając znacznie szybsze odczyty i zapisy. Standard ten nazwano „Secure Digital High Capacity” (SDHC), odnosząc się do zwiększonej pojemności tych kart. Niestety, starsze czytniki kart SD w aparatach i komputerach nie były kompatybilne z kartami SDHC do czasu aktualizacji ich oprogramowania układowego w celu obsługi nowego standardu, podczas gdy czytniki kart pamięci SDHC były wstecznie kompatybilne i odczytywały zarówno karty SD, jak i SDHC. Karty SDHC są nadal dość powszechne na rynku, choć wkrótce mogą zostać zastąpione kartami SDXC o większej pojemności. Krótkie podsumowanie: Dostępne są karty pamięci SDHC starszego standardu UHS-I i nowszego UHS-II (więcej informacji o UHS w sekcji „Prędkości kart pamięci”), ale należy pamiętać, że SDHC jest ograniczone do kart o pojemności zaledwie 32 GB – każda większa pojemność będzie kartą SDXC.
Karty pamięci Secure Digital Extended Capacity (SDXC)

Przy maksymalnej pojemności 32 GB (narzuconej przez w dużej mierze ograniczony system plików FAT32) i rosnących wymaganiach nowoczesnych urządzeń dotyczących większych transferów danych, szczególnie w przypadku nagrywania wideo w wysokiej rozdzielczości , konieczny był nowy, ulepszony standard. Tak narodziły się karty Secure Digital Extended Capacity (SDXC). Teoretycznie maksymalny rozmiar karty zwiększono do 2 TB (2048 GB), a system plików zmieniono na exFAT, opracowany przez Microsoft. Nowsze standardy SDXC są bardzo wydajne, umożliwiając szybkie prędkości transferu danych do 624 MB/s przy użyciu magistrali UHS-III. Krótko mówiąc: jeśli potrzebujesz kart pamięci SD o pojemnościach przekraczających 32 GB, SDXC jest jedyną opcją. To, czy wybierzesz SDHC czy SDXC, nie jest kluczowe; najważniejsza jest prędkość magistrali (UHS-I, UHS-II, UHS-III) i nominalna prędkość odczytu i zapisu karty pamięci.
Karty microSD / microSDHC / microSDXC

Karty pamięci microSD powstały w wyniku dużego rozmiaru kart SD, który nie nadawał się do telefonów komórkowych. SanDisk początkowo opracował karty microSD, które następnie zostały przyjęte i ustandaryzowane przez SD Card Association, która ogłosiła nowy format w 2005 roku. Wczesne karty microSD były wolne i ograniczone do 2 GB ze względu na system plików FAT16, podobnie jak karty SD. Jednak SD Card Association szybko wypuściło następną generację kart SDHC, która usunęła te ograniczenia. Wraz z wprowadzeniem kart SDXC, które wykorzystywały system plików exFAT, stała się możliwa produkcja kart o pojemnościach przekraczających 32 GB, oferujących znacznie szybsze prędkości odczytu i zapisu. Karty microSD szybko zyskały popularność wśród producentów urządzeń mobilnych dzięki swoim małym rozmiarom – zaledwie 11.0 (szer.) x 15.0 (dł.) x 1.0 mm (wys.) są to najmniejsze karty dostępne obecnie na rynku i zostały przyjęte przez wielu producentów telefonów komórkowych i tabletów. Krótkie podsumowanie: microSD to popularny format stosowany w małych urządzeniach mobilnych. Jeśli więc masz telefon lub aparat z wbudowaną kartą microSD, musisz kupić kartę microSDHC lub microSDXC.
Karta pamięci / Memory Stick PRO
Sony wprowadziło kartę Memory Stick w 1998 roku, początkowo używając jej w aparatach Sony, kamerach, komputerach i PlayStation Portable jako swój zastrzeżony format karty pamięci. Chociaż karty te były początkowo dostępne w małych pojemnościach, nowsza wersja o nazwie Memory Stick PRO została wprowadzona w 2003 roku, oferując znacznie większe pojemności pamięci. Ze względu na stosunkowo duży rozmiar (50.0 mm (szer.) x 21.5 mm (dł.) x 2.8 mm (wys.)) i wysoką cenę , karty te nie zyskały powszechnego zastosowania i nie zdobyły znaczącego udziału w rynku w porównaniu z kartami SD. Dlatego Sony musiało znaleźć sposoby na zmniejszenie fizycznego rozmiaru kart. W rezultacie karty Memory Stick i Memory Stick PRO miały krótki żywot, ostatecznie zostały zastąpione formatem Memory Stick Duo. Krótko mówiąc, zarówno karty Memory Stick, jak i Memory Stick PRO są przestarzałe od wielu lat i nie są już dostępne u większości sprzedawców detalicznych.
Karty Memory Stick Duo / PRO Duo / PRO-HG Duo

Wraz z wprowadzeniem na rynek karty Memory Stick Duo, która była mniejsza od oryginalnego Memory Stick i miała wymiary zaledwie 20.0 (szer.) x 31.0 (dł.) x 1.6 mm (wys.), Sony uznało, że może bezpośrednio konkurować z formatem SD i zdobyć większy udział w rynku kart pamięci. Niestety, z powodu strategii Sony dotyczącej wysokich cen, plan ten upadł, a Sony straciło większość swojego udziału w rynku na rzecz SD, które następnie stało się najpopularniejszym formatem kart pamięci na rynku globalnym. Sony kontynuowało jednak wspieranie Memory Stick w swoich produktach i ostatecznie wprowadziło szybsze karty pamięci o większej pojemności, takie jak Memory Stick PRO Duo i PRO-HG Duo, które oferowały znacznie większą prędkość transferu, do 60 MB/s, i teoretyczną pojemność do 2 TB. Obecnie Sony pozostaje jedynym producentem kart pamięci, który nadal produkuje i wspiera te karty. Krótko mówiąc: Sony przegrało wojnę kart pamięci na rzecz SD, a wszystkie jego produkty Memory Stick są już przestarzałe.
Karty CompactFlash typu I (CF-I)

W 1994 roku SanDisk wprowadził na rynek kartę CompactFlash (CF), która szybko zyskała popularność i przewyższyła wszystkie inne formaty swoich czasów. Było to możliwe dzięki jej solidnej wydajności i wyjątkowej trwałości; była mniej podatna na zginanie lub pękanie niż inne typy kart pamięci dzięki bardziej solidnej konstrukcji. W rezultacie wielu producentów aparatów fotograficznych, takich jak Nikon i Canon, przyjęło kartę CF jako standard w swoich aparatach wysokiej klasy, co uczyniło ją popularnym wyborem zarówno wśród amatorów, jak i profesjonalistów. Najbardziej rozpowszechniona karta pamięci CompactFlash typu I (CF-I) o wymiarach 42.8 mm (szer.) × 36.4 mm (dł.) × 3.3 mm (wys.) była szeroko stosowana w wielu aparatach i urządzeniach mobilnych. Jednak największą wadą kart CF był ich duży rozmiar i piny złącza, które łatwo się wyginały w czytnikach kart pamięci. Innym ograniczeniem kart CompactFlash jest ich zależność od wolnej magistrali Parallel ATA/IDE. Chociaż nowsze wersje magistrali CF-I pozwoliły tym kartom osiągnąć prędkość do 167 MB/s w trybie Ultra DMA 7 (prędkości kart pamięci CF omówimy bardziej szczegółowo później), sama magistrala narzucała limit maksymalnej szybkości przesyłania danych. Z tych powodów konieczne było opracowanie nowych standardów, aby odejść od kart CF. Krótko mówiąc: jeśli Twój aparat nadal korzysta z kart CF, najlepiej ich unikać, ponieważ zostały już wyparte przez znacznie szybsze karty pamięci, takie jak CFast, XQD i CFexpress.
Karta CompactFlash typu II (CF-II)

Karty pamięci CompactFlash typu II (CF-II) zostały opracowane, aby umożliwić ich wykorzystanie jako mikrodysków (miniaturowych dysków twardych) lub jako adapterów do odczytu innych kart pamięci. Dlatego jedyną różnicą między CF-I i CF-II jest ich grubość fizyczna. Karty CF-I mają grubość 3.3 mm, podczas gdy karty CF-II są nieco grubsze – 5 mm. Obie karty wykorzystują dokładnie ten sam typ złącza, ale ponieważ karty CF-II są fizycznie grubsze, czytniki kart pamięci muszą być w stanie je obsłużyć. Ponieważ mikrodyski nigdy nie zyskały powszechnej popularności, a szybsze pamięci flash przewyższały je ze względu na niższy koszt, większą pojemność i większą niezawodność, większość producentów, w tym Nikon, ostatecznie zrezygnowała ze wsparcia dla kart CF-II w swoich aparatach. Krótko mówiąc: karty CF-II nie są obecnie dostępne w sprzedaży, ponieważ format CF-II został pierwotnie opracowany do użytku wyłącznie z mikrodyskami i adapterami kart pamięci.
CFast

Aby pokonać ograniczenia wolnej magistrali danych Parallel ATA/IDE, opracowano nowy typ karty pamięci CompactFlash znany jako „CFast”, oparty na znacznie szybszej magistrali Serial ATA. Wczesne wersje CFast (1.0/1.1) oferowały prędkości do 300 MB/s, podczas gdy nowszy standard CFast 2.0, wydany w 2012 roku, wykorzystywał Serial ATA 3.0, podwajając przepustowość do 600 MB/s. Należy zauważyć, że pomimo znacznego podobieństwa fizycznego między kartami CFast i CompactFlash, są one niekompatybilne ze starszymi wersjami ze względu na różnice w interfejsie. Niestety, karty CFast były bardzo powoli wdrażane (z wyjątkiem Canon 1D X II, Hasselblad H6D-100C i kilku kamer; żadne inne produkty nie przyjęły ich powszechnie), a do 2016 roku zostały technicznie zastąpione przez nowszy i znacznie szybszy standard CFexpress. Po raz kolejny nośnik danych był główną przyczyną upadku CFast. Krótko mówiąc: karty CFast są już przestarzałe, zastąpione nowym standardem CFexpress opartym na formacie XQD, więc nie marnuj pieniędzy na te karty.
XQD

XQD to nowy format kart pamięci wprowadzony w 2010 roku we współpracy firm SanDisk, Sony i Nikon. Jego wykorzystanie szybkiego interfejsu PCI Express wyraźnie wyróżniało go spośród wszystkich innych kart pamięci opracowanych wcześniej, co skłoniło stowarzyszenie CompactFlash Association do natychmiastowego przyjęcia go do celów rozwojowych. W istocie karty XQD zastąpiły zarówno CompactFlash, jak i CFast jako nowy format. Z wymiarami 38.5 mm (szer.) × 29.8 mm (dł.) × 3.8 mm (wys.) są one fizycznie mniejsze niż karty CompactFlash/CFast i mają znacznie mocniejszą konstrukcję niż karty SD i CF. Wynika to z faktu, że karty XQD są gęstsze niż karty SD i nie posiadają już pinów na hoście, które mogłyby się łatwo złamać lub wygiąć, co zwiększa ich trwałość. Spośród producentów aparatów fotograficznych, Nikon jako pierwszy przyjął karty XQD jako standard w swoich różnych aparatach: Nikon D4, D4S, D5, D850, D500, Z7 i Z6, które wykorzystują pojedyncze lub podwójne gniazda pamięci XQD. Chociaż pierwsze karty XQD serii N były ograniczone do prędkości odczytu 125 MB/s i prędkości zapisu 80 MB/s, najnowsza generacja kart XQD serii G osiągnęła znacznie szybsze prędkości odczytu 440 MB/s i prędkości zapisu 400 MB/s. Wraz ze standardem XQD w wersji 2.0, maksymalna teoretyczna przepustowość kart XQD została podniesiona do 1 GB/s, chociaż obecnie na rynku nie ma takich kart. Podobnie jak CFast, XQD również doświadczyło bardzo powolnej adopcji w branży. Krótko mówiąc: karty XQD są szybkie i wydajne, ale zostaną zastąpione przez CFexpress.
cfexpress

We wrześniu 2016 roku ogłoszono nowy standard CFexpress, umożliwiający wykorzystanie pamięci masowej NVMe w celu zapewnienia niskich opóźnień i mniejszego narzutu, umożliwiając prędkość do około 2 GB/s. Pierwotna wersja CFexpress wykorzystywała format XQD, ale wymagała kompatybilnego z CFexpress czytnika/zapisu na urządzeniu hosta. Niektóre aparaty, takie jak Nikon Z6 i Z7, były początkowo dostępne tylko z obsługą kart pamięci XQD, pomimo posiadania gniazda kart kompatybilnego z CFexpress. Firma Nikon wydała później aktualizację oprogramowania układowego (wersja 2.20), aby zapewnić zgodność tych aparatów z CFexpress, i obiecała podobne oprogramowanie układowe dla innych lustrzanek Nikon z kartami XQD. Biorąc pod uwagę technologię dostępną w kartach CFexpress, oczekuje się, że w przyszłości staną się one złotym standardem dla większości urządzeń z wyższej półki. Krótko mówiąc: CFexpress jest obecnie najszybszym i najbardziej wydajnym formatem kart pamięci na rynku i prawdopodobnie stanie się domyślnym wyborem dla aparatów fotograficznych i kamer nowej generacji.
Rozmiary kart pamięci
Karty pamięci są dostępne w różnych rozmiarach i pojemnościach, aby sprostać różnym potrzebom. Podczas gdy starsze karty pamięci były ograniczone do megabajtów, nowsze karty są znacznie większe, zazwyczaj dostępne w pojemnościach 64 GB i większych. Niektóre z najnowszej generacji kart pamięci oferują nawet pojemności do 512 GB. Pojemność karty pamięci jest zazwyczaj wyraźnie oznaczona na samej karcie, co ułatwia jej znalezienie. Jeśli zastanawiasz się, który rozmiar karty jest dla Ciebie odpowiedni, zależy to tak naprawdę od kilku czynników, takich jak rodzaj wykonywanej fotografii, rozdzielczość aparatu, to, czy robisz zdjęcia w formacie RAW czy JPEG, opcja kompresji RAW używana podczas robienia zdjęć w tym formacie oraz to, czy fotografujesz dużo ciągłego ruchu. Na przykład karta 16 GB może być wystarczająca dla fotografa portretowego wykonującego selektywne zdjęcia aparatem średniej klasy, podczas gdy fotograf dzikiej przyrody robiący wiele zdjęć w krótkich odstępach czasu lub fotograf krajobrazowy uwieczniający panoramy o wysokiej rozdzielczości może uznać kartę 64 GB za nieco zbyt ograniczoną dla swoich potrzeb.
Prędkości kart pamięci
Karty pamięci różnią się znacznie pod względem prędkości – czyli szybkości odczytu i zapisu informacji. Niestety, może to szybko stać się mylące, ponieważ parametry prędkości i sposób ich oznaczania różnią się znacząco w zależności od rodzaju karty pamięci. W tej sekcji omówimy, jak określić prędkość kart pamięci SD, CF i XQD/CFexpress.
Kategorie prędkości kart pamięci SD
Stowarzyszenie Kart SD (SD Card Association) opracowało metodę definiowania prędkości kart SD, wykorzystując tzw. „klasę prędkości”, która określa minimalną prędkość zapisu sekwencyjnego, jaką może zapewnić karta pamięci. Dodatkowo istnieje „prędkość magistrali”, często określana jako „UHS”, która wskazuje maksymalną teoretyczną prędkość, jaką karta może osiągnąć przez magistralę. Istnieją również specyfikacje „klasy prędkości UHS” i „klasy prędkości wideo”, które precyzyjniej definiują minimalne prędkości zapisu sekwencyjnego. Zacznijmy od omówienia różnych interfejsów magistrali i ich ograniczeń. Poniższa krótka tabela podsumowuje różne interfejsy magistrali i ich potencjalne prędkości:
| Interfejs operatora | Kompatybilne karty pamięci | Maksymalna prędkość przenośnika |
|---|---|---|
| High Speed | SD, SDHC, SDXC | 25 MB / s |
| UHS-I | SDHC, SDXC | 104 MB / s |
| UHS-II | SDHC, SDXC | 312 MB / s |
| UHS-III | SDHC, SDXC | 624 MB / s |
Jak widać, istnieje znacząca różnica między kartami High Speed, UHS-I, UHS-II i UHS-III pod względem maksymalnej prędkości magistrali. Podczas gdy oryginalne karty miały ograniczenie do 25 MB/s, interfejs magistrali UHS-I zwiększył tę prędkość do 104 MB/s, a nowsza magistrala UHS-II potroiła tę prędkość do 312 MB/s. Najnowszy standard UHS-III jest stosunkowo nowy, ale teoretycznie umożliwia osiągnięcie prędkości do 624 MB/s.
Ważne jest, aby zrozumieć, że wyższe prędkości magistrali wymagają czytnika/zapisywacza kart pamięci obsługującego te prędkości. Na przykład, jeśli kupisz kartę pamięci z interfejsem magistrali UHS-II, gniazdo karty pamięci w Twoim aparacie również musi być zgodne z UHS-II; w przeciwnym razie będziesz mieć problemy z wydajnością i niezawodnością. To samo dotyczy czytnika kart pamięci w komputerze – musi być zgodny z UHS-II, aby obsługiwać wyższe prędkości.
Oprócz interfejsu magistrali, na kartach pamięci SD można znaleźć również inne klasy prędkości. Przyjrzyjmy się im teraz:
| Minimalna prędkość pisania sekwencyjnego | Kategoria prędkości | Klasa prędkości UHS | Klasa prędkości wideo |
|---|---|---|---|
| 2 MB/s |
Kategoria 2 (C2) |
||
| 4 MB/s |
Kategoria 4 (C4) |
||
| 6 MB/s |
Kategoria 6 (C6) |
Seria 6 (V6) |
|
| 10 MB/s |
Kategoria 10 (C10) |
Kategoria 1 (U1) |
Seria 10 (V10) |
| 30 MB/s |
Kategoria 3 (U3) |
Seria 30 (V30) |
|
| 60 MB/s |
Seria 60 (V60) |
||
| 90 MB/s |
Seria 90 (V90) |
Wszystkie te terminy mogą wydawać się mylące, prawda? Cóż, to symbole, które zazwyczaj znajdziesz na wielu kartach pamięci SDHC i SDXC dostępnych na rynku. Przyjrzyjmy się prawdziwej karcie pamięci i spróbujmy zrozumieć różne informacje na niej wydrukowane:

- Maksymalna prędkość czytania Oznacza to maksymalną prędkość odczytu sekwencyjnego, jaką może osiągnąć karta pamięci, mierzoną w megabajtach na sekundę (MB/s). Należy pamiętać, że prędkości zapisu rzadko są podawane na samych kartach pamięci; zazwyczaj należy ich szukać w instrukcji obsługi karty lub w jej specyfikacji technicznej. W tym przykładzie maksymalna prędkość odczytu dla tej karty SD wynosi 300 MB/s.
- Typ karty pamięci SD Na etykietach kart pamięci zazwyczaj znajdują się logo kart SD, które wskazują, czy karta jest typu SD, SDHC czy SDXC. W tym konkretnym przypadku jest to karta typu SDXC.
- Prędkość nośna UHS Prędkość magistrali UHS jest często nadrukowana bezpośrednio na etykietach kart pamięci. Jeśli karta to UHS-I, widoczna będzie tylko rzymska cyfra jeden (I), natomiast jeśli to UHS-II, widoczna będzie rzymska cyfra dwa (II), jak na karcie pokazanej powyżej.
- Klasa prędkości SD Liczba ta wskazuje klasę prędkości karty SD, jak pokazano w powyższej tabeli. Podobnie jak w powyższym przykładzie, wszystkie nowoczesne karty SD powinny mieć klasę co najmniej 10, co zapewnia sekwencyjną prędkość zapisu co najmniej 10 MB/s.
- Klasa prędkości UHS Oprócz prędkości magistrali UHS, zazwyczaj znajduje się etykieta wskazująca klasę prędkości UHS. W tym konkretnym przypadku widzę, że karta ma prędkość zapisu co najmniej 30 MB/s, dzięki oznaczeniu U3.
- Pojemność karty pamięci Pojemność karty pamięci jest zazwyczaj wyświetlana dużymi, wyraźnymi liczbami. Jak widać na zdjęciu, całkowita pojemność tej karty pamięci wynosi 128 GB.
Teraz, gdy rozumiesz już istotę kart pamięci SD, możemy zająć się kartami CompactFlash i dowiedzieć się, jak czytać ich specyfikacje.
Kategorie prędkości kart CompactFlash
Niestety, prędkości i kategorie kart pamięci mogą się znacznie różnić w zależności od formatu. Jak wyjaśniono powyżej, karty CompactFlash korzystają z magistrali Parallel ATA/IDE, dlatego ich parametry prędkości zależą od maksymalnej możliwej prędkości interfejsu Ultra DMA, podobnie jak w przypadku starszych dysków twardych. Poniższa tabela przedstawia 7 różnych trybów Ultra DMA wraz z odpowiadającymi im maksymalnymi prędkościami transferu:
| Tryb Ultra DMA | Znany również jako | Maksymalna szybkość transferu |
|---|---|---|
| Ultra DMA 1 | 25 MB/s | |
| Ultra DMA 2 | Ultra ATA/33 | 33.3 MB/s |
| Ultra DMA 3 | 44.4 MB/s | |
| Ultra DMA 4 | Ultra ATA/66 | 66.7 MB/s |
| Ultra DMA 5 | Ultra ATA/100 | 100 MB/s |
| Ultra DMA 6 | Ultra ATA/133 | 133 MB/s |
| Ultra DMA 7 | Ultra ATA/167 | 167 MB/s |
Karty CompactFlash są technicznie ograniczone do najszybszego trybu Ultra DMA 7, więc w przyszłości nie będzie możliwe opracowanie szybszych kart CompactFlash – zawsze będą one ograniczone do maksymalnej szybkości transferu 167 MB/s.
Na szczęście odczyt kart CompactFlash jest nieco łatwiejszy w porównaniu do kart SD:

- Pojemność karty pamięci Pojemność karty pamięci jest zazwyczaj wyświetlana dużymi liczbami. Jak widać, całkowita pojemność tej karty pamięci wynosi 128 GB.
- Maksymalna prędkość czytania Jest to maksymalna prędkość odczytu sekwencyjnego, jaką może osiągnąć karta pamięci, w megabajtach na sekundę (MB/s). Należy pamiętać, że prędkości zapisu są rzadko podawane na kartach pamięci; informacje te należy znaleźć w instrukcji obsługi lub specyfikacji karty pamięci. W tym przypadku maksymalna prędkość odczytu dla karty SD wynosi 160 MB/s.
- Minimalna prędkość zapisu To minimalna ciągła prędkość zapisu, jaką może zapewnić karta pamięci. Jak widać, ta konkretna karta gwarantuje prędkość zapisu co najmniej 65 MB/s.
- Tryb Ultra DMA Większość kart ma na obudowie oznaczenie trybu Ultra DMA, co daje dobre wyobrażenie o ich możliwościach. Ta konkretna karta CF firmy SanDisk obsługuje tryb Ultra DMA 7, dzięki czemu może osiągać maksymalną prędkość 160 MB/s.
Nowoczesne karty pamięci są łatwe do odczytania i zrozumienia. Na przykład karty CFast, XQD i CFexpress wyświetlają teraz wyraźnie i bezpośrednio na etykietach prędkość odczytu i zapisu. Oznacza to, że nie musisz już martwić się o żadne inne dane, które mógłbyś rozszyfrować, poza tymi prędkościami, pojemnością karty i ewentualnie jej generacją.
Tabela porównawcza prędkości kart pamięci
Poniższa tabela podsumowuje prędkości, wersje i teoretyczne prędkości maksymalne różnych kart pamięci. Tabela uwzględnia wyłącznie typy kart obecnie dostępnych na rynku:
| Nazwa karty pamięci | Wersja | przewoźnik | Rok wydania | najwyższy bieg |
|---|---|---|---|---|
| SD | UHS-I | 3.01 | 2010 | 104 MB / s |
| SD | UHS-II | 4.0 | 2011 | 312 MB / s |
| SD | UHS-III | 6.0 | 2017 | 624 MB / s |
| SD | SD Express | 7.0 | 2018 | 985 MB / s |
| CFast | SATA-300 | 1.0 | 2008 | 300 MB / s |
| CFast | SATA-600 | 2.0 | 2012 | 600 MB / s |
| XQD | PCIe 2.0 x1 | 1.0 | 2011 | 500 MB / s |
| XQD | PCIe 2.0 x2 | 2.0 | 2014 | 1000 MB / s |
| cfexpress | PCIe 3.0 x2 | 1.0 | 2017 | 1970 MB / s |
| cfexpress | PCIe 3.0 x4 | 2.0 | 2019 | 4000 MB / s |
Jak widać z powyższej tabeli, jedynymi dwoma standardami, które są stale aktualizowane, są SD i CFexpress. Jednak na podstawie najnowszych specyfikacji dla obu standardów widać wyraźnie, że CFexpress będzie miał znaczną przewagę nad SD pod względem maksymalnych teoretycznych prędkości.
Najlepsze firmy produkujące karty pamięci i nasze rekomendacje
Wiele firm specjalizuje się w produkcji kart pamięci. Niektóre z nich produkują karty całkowicie samodzielnie, podczas gdy inne bazują na komponentach OEM (Original Equipment Manufacturer), a następnie je rebrandują. Do najbardziej znanych marek w tej branży należą SanDisk, Lexar, Sony, Samsung, Transcend, Kingston, PNY Technologies, Toshiba, Delkin, ProGrade, Verbatim i ADATA.
Chociaż nie ma danych statystycznych dotyczących awaryjności różnych marek kart pamięci, osobiście zawsze skłaniałem się ku SanDisk. Pomimo tego, że jest to jedna z droższych marek na rynku, nigdy nie widziałem, żeby karta pamięci SanDisk mnie zawiodła. Posiadam głównie karty SD z serii SanDisk Extreme Pro i zawsze były one moim pierwszym wyborem do ważnych sesji zdjęciowych. Karty Lexar są generalnie niezawodne, ale unikam ich kart SD ze względu na wcześniejsze problemy (takie jak złamane piny lub awarie karty). Karty SD Samsung i Sony z serii Tough również ostatnio udowodniły swoją wartość; są szybkie i jak dotąd nie doświadczyłem z nimi żadnych awarii.
Oczywiście, to moje osobiste doświadczenia z tymi markami i kartami, a Twoje z pewnością będą inne. Możesz uznać jedną markę za bardziej niezawodną od innej, w zależności od tego, które karty w przeszłości Ci się zepsuły. Warto również zauważyć, że specyfikacje i funkcje kart pamięci zmieniają się co roku, więc jeśli masz problem z jednym modelem, nie oznacza to, że kolejny będzie równie zły.
Na podstawie moich badań i dotychczasowych doświadczeń, wskaźniki awaryjności różnią się znacząco między producentami kart pamięci i nie da się jednoznacznie stwierdzić, że jedna marka zawsze będzie lepsza od innej. Dostępnych jest po prostu zbyt wiele marek, modeli, funkcji i rozmiarów kart pamięci, aby wygenerować miarodajne dane statystyczne, które pozwoliłyby porównać różne marki kart pamięci pod kątem niezawodności. Osobiście uważam marki takie jak SanDisk, Samsung i Sony za godne zaufania, ponieważ firmy te słyną z produkcji własnych układów pamięci i utrzymywania doskonałej kontroli jakości. Z kolei wiele innych marek po prostu umieszcza swoje etykiety na kartach pamięci OEM…
Kompatybilność kart pamięci z aparatami
Przy tak wielu nowych aparatach dostępnych obecnie na rynku, określenie, jaki typ karty pamięci obsługują, może być trudne. Niektóre aparaty mają jedno gniazdo na kartę pamięci o określonych parametrach, podczas gdy inne mają dwa gniazda, czasami o zupełnie innych parametrach. Poniżej znajduje się obszerna tabela zawierająca listę popularnych nowoczesnych aparatów i ich gniazd na karty pamięci wraz z ich specyfikacjami. Mamy nadzieję, że ułatwi to naszym czytelnikom identyfikację kart pamięci kompatybilnych z dowolnym aparatem.

Należy pamiętać, że kamery w poniższej tabeli są wymienione alfabetycznie.
Model aparatu Przysłona 1 Przysłona 2 Dodatkowe uwagi Canon EOS R/Ra/Rp SD UHS-I/II Canon EOS 1D X Mark II CF UDMA 7 CFast Canon EOS 1D X Mark III CFexpress CFexpress Canon EOS 5D Mark IV CF UDMA 7 SD UHS-I Canon EOS 5DS/R CF UDMA 7 SD UHS-I Canon EOS 6D/Mark II SD UHS-I Canon EOS 7D Mark II CF UDMA 7 SD UHS-I Canon EOS 77D SD UHS-I Canon EOS 80D SD UHS-I Canon EOS M50/M100/M200 SD UHS-I Canon EOS M5/M6 SD UHS-I Canon EOS M6 Mark II SD UHS-II Canon EOS Rebel SL2/SL3 SD UHS-I Canon EOS Rebel T5i SD UHS-I Canon EOS Rebel T6/ T6s SD UHS-I Canon EOS Rebel T7 / T7i SD UHS-I Fujifilm GFX 50R / 50S / 100 SD UHS-I / II SD UHS-I / II do 512 GB Fujifilm X100 SD UHS-I do 128 GB Fujifilm X100F SD UHS-I do 256 GB Fujifilm X100S SD UHS-I do 128 GB Fujifilm X100T SD UHS-I do 128 GB Fujifilm X-E2S SD UHS-I do 128 GB Fujifilm X-E3 SD UHS-I do 256 GB Fujifilm X-H1 SD UHS-I / II SD UHS-I / II do 512 GB Fujifilm X-Pro1 SD UHS-I do 128 GB Fujifilm X-Pro2 SD UHS-I / II SD UHS-I do 256 GB Fujifilm X-Pro3 SD UHS-I/II SD UHS-I/II do 512 GB Fujifilm X-T1 SD UHS-I/II do 128 GB Fujifilm X-T10 SD UHS-I do 128 GB Fujifilm X-T100 SD UHS-I do 256 GB Fujifilm X-T2 SD UHS-I/II SD UHS-I/II do 256 GB Fujifilm X-T20 SD UHS-I do 256 GB Fujifilm X-T30 SD UHS-I do 512 GB Leica Q/Q2 SD UHS-I do 64 GB Leica M10/M10-D/M10-P SD UHS-I Leica SL SD UHS-I/II SD UHS-I do 512 GB Leica SL2 SD UHS-I/II SD UHS-I/II do 512 GB Nikon D3200/ Nikon D3300 / D3400 / D3500 SD UHS-I, Nikon D4S XQD CF UDMA 7, Nikon D5 XQD XQD 2x XQD lub 2x CF UDMA 7, Nikon D6 XQD / CFexpress XQD / CFexpress, Nikon D500 XQD SD UHS-I/II, Nikon D5300 / D5500 / D5600 SD UHS-I, Nikon D600 / D610 / D750 SD UHS-I SD UHS-I, Nikon D7100 / D7200 SD UHS-I SD UHS-I, Nikon D7500 SD UHS-I, Nikon D810 / D810A CF UDMA 7 SD UHS-I, Nikon D850 XQD SD UHS-I/II, Nikon Df SD UHS-I, Nikon Z6 XQD / CFexpress Nikon Z7 UHS-I / II Panasonic G85 SD UHS-I / II Panasonic GX85 SD UHS-I Panasonic G9 SD UHS-I / II SD UHS-I / II Panasonic GH5 / GH5S SD UHS-I / II SD UHS-I / II Panasonic S1 / S1H / S1R SD UHS-I / II XQD / CFexpress Pentax 645Z SD UHS-I SD UHS-I Pentax K-1/II SD UHS-I SD UHS-I Pentax KP / K-70 SD UHS-I Sony A7 / A7R / A7S SD UHS-I Sony A7 II / A7R II / A7S II SD UHS-I Sony A7 III / A7R III SD UHS-I / II SD UHS-I Sony A7R IV SD UHS-I / II SD UHS-I/II Sony A9 SD UHS-I/II SD UHS-I/IIJak przechowywać karty pamięci
Prawidłowe przechowywanie kart pamięci jest kluczowe dla zachowania wspomnień i prac fotograficznych. Po utracie karty pamięci zawierającej najlepsze zdjęcia z podróży, którą odbyłeś jakiś czas temu, zdałeś sobie sprawę, że nadszedł czas, aby się zorganizować i zapobiec ponownemu wystąpieniu takiej sytuacji. Utrata zdjęć z dobrze zaplanowanej i kosztownej podróży może być niezwykle bolesna. Po jej wystąpieniu uświadamiasz sobie, że nie tylko strata finansowa, ale także wysiłek włożony w uchwycenie tych obrazów boli jeszcze bardziej. Podejmując wszelkie możliwe kroki w celu ochrony zdjęć podczas podróży i pracy w terenie, możesz uniknąć utraty cennych wspomnień i cennych prac.
1. Utwórz kopię zapasową swoich danych
Tworzenie kopii zapasowych danych to pierwszy i najważniejszy krok w ochronie zdjęć. Niezależnie od tego, czy jesteś profesjonalnym fotografem, czy zapalonym amatorem, ważne jest, aby tworzyć kopie zapasowe nie tylko istniejących danych, ale także nowych zdjęć, które jeszcze nie trafiły na Twoje stałe miejsce przechowywania. Zawsze mam przy sobie laptopa, iPada lub zewnętrzne urządzenie pamięci masowej i codziennie tworzę kopie zapasowe zdjęć z kart pamięci. Mówiąc „kopia zapasowa”, nie mam na myśli kopiowania zdjęć, a następnie usuwania ich z kart pamięci. Nigdy nie należy przechowywać danych w jednym miejscu, ponieważ każde urządzenie pamięci masowej może ulec awarii – to tylko kwestia czasu. Dlatego tworząc kopie zapasowe zdjęć, oryginały zachowuję na kartach pamięci do czasu bezpiecznego powrotu do domu. Dopiero po skopiowaniu wszystkich zdjęć do pamięci domowej i utworzeniu kopii zapasowej formatuję karty pamięci na potrzeby kolejnej podróży lub zlecenia fotograficznego.

Istnieje kilka sposobów tworzenia kopii zapasowych danych w terenie. Jeśli aparat ma dwa gniazda na karty pamięci, możesz skonfigurować go tak, aby zapisywał dane na obu kartach jednocześnie. Chociaż może to oznaczać marnowanie jednej karty, to dobry pomysł, ponieważ obie będą zawierać te same zdjęcia. Jeśli dane na jednej karcie ulegną uszkodzeniu lub jedna karta zostanie utracona, nadal będziesz mieć kopię zapasową na drugiej. Karty pamięci są niedrogie, więc jeśli nie potrzebujesz szybkości do nagrywania filmów lub dynamicznej akcji, zaopatrz się w kilka wolniejszych kart, których możesz używać równolegle.
Jeśli Twój aparat nie ma dwóch gniazd na karty pamięci lub chcesz wykonać kopię zapasową danych w innym miejscu, rozważ wykonanie jej na laptopie lub zewnętrznym urządzeniu pamięci masowej. Kopiowanie zdjęć na innym urządzeniu pamięci masowej to zawsze dobry pomysł — co, jeśli zgubisz aparat lub upuścisz go w miejscu, z którego nie będziesz mógł go odzyskać?
2. Oznacz swoje karty pamięci
Aby zapewnić odzyskanie zgubionych kart pamięci, konieczne jest ich wyraźne oznaczenie . Zazwyczaj zapisuję swoje dane kontaktowe na etykiecie karty pamięci, jeśli jest na niej wystarczająco dużo miejsca. Jeśli nie ma wystarczająco dużo miejsca, aby pisać bezpośrednio na karcie, można po prostu przykleić na nią cienką białą taśmę (uważając, aby nie zakleić złotych styków) i zapisać na niej swój numer telefonu. W ten sposób, jeśli ktoś znajdzie Twoją kartę, będzie mógł się z Tobą skontaktować i ją zwrócić.
3. Użyj uchwytu na kartę pamięci.

Aby zachować porządek i bezpieczeństwo kart pamięci, należy je odpowiednio przechowywać w torbie na aparat . Na rynku dostępnych jest wiele różnych etui na karty pamięci, ale moim ulubionym jest etui Pelican 0915 SD , które mieści do 12 kart. To etui jest wodoodporne i zapewnia doskonałą ochronę przed przypadkowymi uderzeniami i upadkami. Jeśli jesteś przyzwyczajony do noszenia kart pamięci w kieszeniach torby na aparat, gorąco polecam zakup jednego z tych etui. Kiedyś zgubiłem jedną z kart, ponieważ w pośpiechu schowałem ją do kieszeni. Przechowywanie kart pamięci w zwykłych kieszeniach, a nawet w kieszeniach torby na aparat, nie jest dobrym pomysłem, ponieważ brud, wilgoć i inne czynniki zewnętrzne mogą je uszkodzić, wpływając negatywnie na sprzęt fotograficzny.
Jeśli posiadasz tylko jedną lub dwie karty pamięci i nie chcesz inwestować w dedykowane etui, przechowuj je przynajmniej w oryginalnych plastikowych opakowaniach. Po zakończeniu korzystania z kart pamięci i powrocie do domu, przechowuj je w chłodnym, suchym miejscu, najlepiej w temperaturze pokojowej, aby zachować ich wydajność i żywotność.
4. Identyfikacja użytych kart
Kiedyś sformatowałem używaną kartę ze zdjęciami, których potrzebowałem, ponieważ nie opisałem ich ani nie oznaczyłem po użyciu. Chociaż zdjęcia można odzyskać ze sformatowanych kart, każdy nowy zapis na sformatowanej karcie sprawi, że odzyskanie oryginalnych zdjęć będzie niemożliwe, zwłaszcza jeśli całkowicie zapełnisz kartę nowymi obrazami.

Osobiście po prostu wywracam karty pamięci na drugą stronę, gdy się zapełnią. Dzięki temu mam pewność, że nie dotknę ich ponownie, dopóki nie wrócę do domu.
Jak prawidłowo używać i dbać o karty pamięci
Nie należy lekceważyć roli kart pamięci w procesie fotograficznym; wadliwa karta może prowadzić do licznych problemów i frustracji. Moim zdaniem nie ma nic gorszego niż poinformowanie pary młodej, że cała ich sesja ślubna została utracona z powodu uszkodzonej karty pamięci. O ile sesję komercyjną można powtórzyć, nawet za wysoką cenę, o tyle ponowne nagranie całego ślubu jest praktycznie niemożliwe.
Dlatego ważne jest, aby zrozumieć, że karta pamięci to nie tylko zwykłe akcesorium do przechowywania danych; jej rola jako niezawodnego urządzenia pamięci masowej nigdy nie powinna być pomijana. Niestety, w internecie można znaleźć wiele sprzecznych informacji na temat użytkowania i obsługi kart pamięci, popartych niewielką ilością dowodów, co niestety prowadzi do nieporozumień i niewłaściwego użytkowania kart pamięci w praktyce. Przyjrzyjmy się bliżej niektórym z tych punktów i miejmy nadzieję, że uda nam się rozwiać część tych wątpliwości.
1. Wybieraj karty pamięci zaufanych marek.
Przy tak wielu markach kart pamięci dostępnych w zróżnicowanych cenach, kusząca może być opcja wyboru znacznie tańszej karty od mniej znanej marki. Jednak przed zakupem warto poważnie zastanowić się, czy jesteśmy przygotowani na potencjalne awarie i problemy z tymi kartami w przyszłości.
Weź również pod uwagę koszt wymiany. Jeśli kupisz kartę nieznanej marki i ulegnie ona awarii, prawdopodobnie będziesz musiał kupić kartę wyższej jakości znanej marki, marnując w ten sposób swój początkowy wkład. Jeśli zaczniesz od karty dobrej jakości i coś się z nią stanie, możesz polegać na gwarancji producenta, że uda Ci się znaleźć sprawną kartę zamienną. Na koniec, nie zapominaj o wartości swojego czasu! Jeśli karta ulegnie awarii, możesz spędzić godziny próbując odzyskać dane. Biorąc pod uwagę, jak przystępne cenowo są obecnie wysokiej jakości karty pamięci, po co w ogóle ryzykować wybór nieznanej marki?
2. Karty pamięci należy kupować u autoryzowanych sprzedawców.
Gdy już zdecydujesz się na markę kart pamięci, które chcesz kupić, upewnij się, że kupujesz je od autoryzowanych sprzedawców. Ten punkt jest jeszcze ważniejszy niż poprzedni, ponieważ na rynku jest mnóstwo podróbek kart pamięci!
Pamiętaj, że wszystkie karty SD wyglądają bardzo podobnie, więc jeśli ktoś naklei na kartę etykietę SanDisk OEM, nie będziesz mieć pojęcia, że masz do czynienia z podróbką. Niektórzy chińscy producenci znajdują sposoby nie tylko na podrabianie samych kart pamięci, ale także na wierne odwzorowanie oryginalnego opakowania, dzięki czemu karta wygląda całkowicie autentycznie.
Jeśli więc znajdziesz kartę pamięci, która Ci się podoba w B&H Photo Video lub Adorama, ale jej cena wydaje się nieco wysoka, nie łudź się, że znajdziesz coś znacznie tańszego na eBayu. Firmy takie jak SanDisk ustalają ceny ze sprzedawcami detalicznymi, więc jeśli ceny u jednego sprzedawcy ulegną zmianie, powinny one zostać uwzględnione u pozostałych (chyba że jest to jednorazowa oferta specjalna, taka jak „Oferta dnia” na Amazonie). Jeśli kupujesz karty pamięci na Amazonie, upewnij się, że karta ma status „Sprzedana i wysłana przez Amazon” – zdarzały się przypadki sprzedaży podróbek kart pamięci przez sprzedawców zewnętrznych.
3. Nie kupuj używanych ani odnowionych kart pamięci.
Nawet jeśli znajdziesz dobrą ofertę na używane lub odnowione karty pamięci, zdecydowanie odradzam ich zakup. Głównym problemem z tymi kartami jest to, że nie wiadomo, jak często były używane. Jeśli poprzedni fotograf intensywnie ich używał, oznacza to, że komórki karty pamięci zużyły już znaczną część swojego okresu żywotności, co może prowadzić do nieoczekiwanych problemów szybciej, niż się spodziewasz, zwłaszcza jeśli jesteś zapracowanym profesjonalnym fotografem.
W przeciwieństwie do większości aparatów, które mogą wyświetlać całkowitą liczbę zdjęć wykonanych na migawkach, karty pamięci nie rejestrują, ile razy zostały zapisane. Zatem, jeśli ktoś powie Ci, że jego karta była „rzadko używana”, nie masz możliwości zweryfikowania twierdzeń sprzedawcy. Co więcej, nie możesz wiedzieć, jak bardzo poprzedni fotograf dbał o kartę, a tym samym zapomnieć o przeniesieniu gwarancji na Ciebie. Karty pamięci są obecnie niezwykle tanie, więc nie polecam próby zaoszczędzenia kilku dirhamów na zakupie używanych.
4. Zwróć szczególną uwagę na specyfikację kart pamięci.
Niestety, dla większości producentów kart pamięci najważniejsze są etykiety i numery, które mogą umieścić na swoich produktach, aby zwiększyć sprzedaż. Oznacza to, że nie należy oczekiwać rzetelnych i prawdziwych informacji na tych etykietach. Jeśli karta pamięci deklaruje prędkość do 95 MB/s, niekoniecznie oznacza to, że faktycznie ją osiągnie.
Czy wiesz, że prędkości transferu podawane na kartach pamięci często odzwierciedlają jedynie prędkość odczytu, a nie zapisu? Zatem, jeśli widzisz na karcie pamięci prędkość transferu równą np. 95 MB/s, oznacza to jedynie potencjalną prędkość transferu z karty pamięci do komputera. Słowo „potencjalna” jest tutaj kluczowe, ponieważ te deklarowane prędkości to teoretyczne maksymalne prędkości, jakie karta pamięci może teoretycznie osiągnąć podczas sekwencyjnego zapisu dużych plików.
Z biegiem lat zauważyłem, że większość kart pamięci nie osiąga deklarowanych maksymalnych prędkości, co jest rozczarowujące. Dlatego jeśli kupujesz kartę pamięci deklarującą szybkie prędkości odczytu i zapisu, spróbuj skopiować duże pliki na kartę i z niej, aby sprawdzić, czy te liczby są zgodne z rzeczywistością. Upewnij się jednak, że posiadasz wystarczająco szybki czytnik, który może wykorzystać te prędkości (więcej informacji znajdziesz w punkcie 6 poniżej). Próbowałem testować moje karty SanDisk Extreme Pro, które deklarują prędkość odczytu do 95 MB/s i zapisu do 90 MB/s, i nigdy nie udało mi się osiągnąć takich prędkości. W najlepszym przypadku udało mi się uzyskać około 85 MB/s odczytu i 73 MB/s zapisu na tych kartach i były one najlepsze w tej grupie — inne były znacznie gorsze w porównaniu.
Oceniając kartę pamięci przed zakupem, nie kieruj się wyłącznie etykietą. Zwróć szczególną uwagę na szczegółowe specyfikacje, które powinny wskazywać nie tylko maksymalną prędkość odczytu, ale także maksymalną prędkość zapisu. Po otrzymaniu karty koniecznie ją przetestuj. Jeśli prędkość transferu jest wyjątkowo niska, możesz mieć do czynienia z podróbką!
5. Unikaj kupowania kart pamięci o dużej pojemności.
Kolejna wskazówka dotycząca kart pamięci to unikanie kupowania kart o zbyt dużej pojemności. Jeśli zazwyczaj robisz kilkaset zdjęć na karcie pamięci, to w zupełności wystarczy; nie potrzebujesz karty, która pomieści tysiące zdjęć. (Wyjątkiem są fotografowie dzikiej przyrody, którzy rejestrują dużą liczbę klatek).
Dlaczego? Ponieważ jeśli karta pamięci o bardzo dużej pojemności ulegnie awarii, stracisz wszystko, co się na niej znajduje. Jest to szczególnie ważne dla osób, które fotografują ważne projekty i wydarzenia na jednej karcie pamięci. Korzystanie tylko z jednej karty pamięci podczas podróży życia może wydawać się kuszące, aby uniknąć kłopotów z wymianą kart. Ale jeśli coś się z nią stanie i nie będziesz mieć kopii zapasowych, stracisz wszystkie zdjęcia z tej podróży. Jeśli nie masz bardzo sprawnego systemu tworzenia kopii zapasowych, który pozwala na tworzenie kopii zapasowych zdjęć po każdej sesji, nie powinieneś polegać na kartach pamięci o dużej pojemności.
Jeśli posiadasz wysokiej klasy aparat z wieloma gniazdami na karty pamięci, posiadanie jednej karty pamięci o dużej pojemności może być korzystne. Wielu fotografów używa drugiego gniazda karty pamięci jako „zapasowej”, wkładając kartę o dużej pojemności bez jej wyjmowania, a następnie w razie potrzeby zastępując pierwszą kartę. Jeśli zastosujesz się do tej zasady, karty pamięci o dużej pojemności niekoniecznie będą złe. Tylko nie przechowuj wszystkich swoich cennych prac na jednej karcie bez żadnych kopii zapasowych!

Ponadto, jeśli robisz zdjęcia z wieloma gniazdami na karty pamięci w trybie nadpisywania (gdzie jedna karta się zapełnia, a aparat zaczyna nagrywać na drugą), staraj się nie usuwać zdjęć aparatem! Podczas robienia zdjęć w trybie nadpisywania i usuwania zdjęć nigdy nie wiesz, która karta pamięci zawiera które zdjęcia; aparat automatycznie przeniesie zdjęcia na pierwszą kartę z wolnym miejscem. Zdjęcia mogą się pomylić, co może skutkować dziwnymi sekwencjami zdjęć.
Jaka jest idealna pojemność karty pamięci? Odpowiedź zależy od rozmiaru poszczególnych plików generowanych przez aparat. Jeśli fotografujesz nieskompresowane (14-bitowe) pliki RAW aparatem o wysokiej rozdzielczości, pliki zajmą dużo miejsca i możesz potrzebować większej karty, aby pomieścić setki takich zdjęć. Jeśli jednak fotografujesz bezstratnie skompresowane pliki RAW aparatem z niskiej lub średniej półki, mniejsze karty mogą wystarczyć. Fotografując aparatami Nikon i Fuji, zazwyczaj używam kart o pojemności 64 GB, co obecnie wystarcza. Jednak przy dużej ilości pracy z filmami, panoramami, timelapse'ami lub focus stackingiem, 64 GB staje się niewystarczające i wolę karty o pojemności 128 GB lub większej.
Należy pamiętać, że wymagania dotyczące kart pamięci zmieniają się z czasem. Wraz ze wzrostem dokładności aparatów i większej głębi bitowej (co jest ściśle związane z rozmiarem matrycy), w przyszłości może zaistnieć konieczność wymiany na większe karty pamięci.
6. Zaopatrz się w szybki i niezawodny czytnik kart pamięci.
Przez lata korzystałem z wielu różnych czytników kart pamięci takich firm jak Lexar, SanDisk i innych niezależnych producentów. Nigdy nie zdarzyło mi się uszkodzić karty pamięci przez wadliwy czytnik, ale jest to możliwe.
O ile czytnik kart pamięci nie jest bardzo kiepską imitacją, zazwyczaj dobrze spełnia swoją funkcję. Większość czytników kart SD wbudowanych w laptopy zawiera te same układy OEM, które można znaleźć w wielu innych samodzielnych czytnikach kart pamięci. Dlatego podstawowa technologia jest dość podobna w większości czytników kart pamięci. Osobiście preferuję czytniki kart Lexar i Sony, ale na rynku dostępne są inne opcje, które działają równie dobrze.

Przez wiele lat moim ulubionym czytnikiem kart był Lexar Professional Workflow – doskonały czytnik dzięki swojej elastyczności i wszechstronności. Jednak odkąd Lexar został sprzedany chińskiej firmie, nie widziałem żadnych realnych aktualizacji ani nowych modułów obsługujących karty XQD lub CFexpress.
Jeśli chodzi o karty SD, czytnik Lexar Professional USB 3.0 Dual-Slot, najprostszy i najbardziej kompaktowy, jest również doskonały i działa wydajnie zarówno z laptopami, jak i komputerami stacjonarnymi. Zazwyczaj zabieram ze sobą ten drugi w podróż z laptopem, ponieważ nie ma wbudowanego czytnika kart SD. Jeśli jednak Twój laptop ma już czytnik kart SD, nie musisz kupować zewnętrznego, chyba że czytnik kart pamięci jest bardzo stary i nie obsługuje szybkich prędkości transferu najnowszych kart pamięci.
7. Jak prawidłowo formatować karty pamięci
Używając kart pamięci, zawsze warto je formatować w aparacie, najlepiej tym, którym będziesz fotografować. Chociaż formatowanie kart pamięci w aparatach nie jest absolutnie konieczne i można to zrobić na komputerze, uważam, że jest to prostsze i szybsze, gdy robisz to w aparacie. Podczas fotografowania lustrzanką Nikon, aby sformatować kartę pamięci, wystarczy nacisnąć dwa czerwone przyciski na aparacie, a następnie potwierdzić czynność, naciskając je ponownie. Mogę sformatować wszystkie karty z mojego uchwytu na karty pamięci w minutę lub dwie, co jest niezwykle wygodne.
Innym powodem, dla którego warto sformatować karty pamięci w aparacie, jest to, że niektóre systemy aparatów, takie jak Sony, tworzą na kartach pamięci niewielką bazę danych/indeks plików po ich sformatowaniu. Jeśli więc karta pamięci nie zawiera tych plików, aparat zgłosi błąd i spróbuje utworzyć strukturę plików i bazę danych, zanim będzie można z niej korzystać. Zamiast tracić czas na ten problem, uważam, że lepiej po prostu sformatować wszystkie karty pamięci w tym samym aparacie, którym planujesz fotografować. W ten sposób wystarczy włożyć nową kartę pamięci i można kontynuować fotografowanie.
Jeśli zdecydujesz się sformatować kartę pamięci w komputerze, upewnij się, że wybierzesz opcję „Szybkie formatowanie”.
Nie chcesz, aby komputer wykonywał formatowanie niskiego poziomu na kartach pamięci. W rzeczywistości, wykonywanie formatowania niskiego poziomu, w którym komputer przegląda każdy blok pamięci na karcie i wypełnia go zerami, jest szkodliwe dla ogólnego stanu karty pamięci, zwłaszcza jeśli robisz to wielokrotnie. Dzieje się tak, ponieważ są to operacje zapisu, a każda komórka pamięci na karcie pamięci ma ograniczoną liczbę zapisów, zanim stanie się bezużyteczna. Co więcej, formatowanie niskiego poziomu zajmuje bardzo dużo czasu i jeśli kiedykolwiek zechcesz odzyskać pliki w przypadku przypadkowego sformatowania, nigdy Ci się to nie uda.
Podczas formatowania karty pamięci w aparacie lub szybkiego formatowania na komputerze, proces formatowania nie robi nic więcej poza odtworzeniem tabeli indeksów, która określa fizyczną lokalizację plików na karcie pamięci. Oznacza to, że istniejące pliki są po prostu nadpisywane podczas nowej operacji zapisu. Pliki te mogą nie być widoczne w aparacie lub na komputerze, ale nadal są fizycznie obecne. Dlatego możliwe jest odzyskanie zdjęć z karty pamięci nawet po jej sformatowaniu. Należy pamiętać, że karty pamięci o pojemności mniejszej niż 32 GB są zazwyczaj formatowane w systemie plików FAT32, a większe karty w systemie plików exFAT, ze względu na ograniczenia pojemności i rozmiaru pliku. Należy o tym pamiętać podczas ręcznego formatowania kart na komputerze.
Niektórzy wolą przenieść zawartość swoich kart pamięci zamiast je formatować. Jest to całkowicie akceptowalna praktyka i nie ma w niej nic złego, ale osobiście unikam usuwania i przenoszenia danych z kart. Odczyt zawartości karty pamięci jest zawsze szybszy niż odczyt i późniejsze usuwanie.
8. Nie spiesz się z usuwaniem zdjęć z aparatu.
Jeśli nie podoba Ci się zdjęcie lub jest rozmazane, możesz je usunąć, ale nie spiesz się — nie spiesz się i usuwaj tylko te zdjęcia, które musisz usunąć . W wielu aparatach, jeśli nie zwrócisz uwagi na ostrzeżenia i zareagujesz zbyt szybko, możesz przypadkowo usunąć więcej niż jedno zdjęcie, co może być problematyczne, jeśli poprzednie zdjęcie było czymś, z czego byłeś zadowolony. Miałem osobiste doświadczenie podczas fotografowania ślubu, kiedy przypadkowo usunąłem więcej niż zamierzałem, po prostu dlatego, że zbyt szybko nacisnąłem przyciski. Jeśli musisz usunąć zdjęcie, z którego nie jesteś zadowolony, a fotografujesz coś bardzo ważnego, zrób to później, gdy będziesz miał więcej czasu. Lub, jeśli nie chcesz podejmować ryzyka, pomiń usuwanie zdjęć z aparatu i zrób to podczas procesu selekcji obrazów.
9. Dbaj o to, aby baterie w aparacie były naładowane!
Nie trzeba dodawać, że należy utrzymywać baterie w aparacie w pełni naładowane. Jednak niektórzy z nas popełniają błąd, wykorzystując swoje aparaty do granic możliwości, aż do całkowitego rozładowania. Nigdy nie wyobrażałem sobie, że rozładowana bateria może całkowicie zniszczyć kartę pamięci, dopóki nie doświadczyłem tego osobiście w terenie. Podczas nagrywania filmu bateria w aparacie padła, a po włożeniu nowej wyświetlił mi się przerażający komunikat „ERR”. Zdałem sobie wtedy sprawę, że wystąpił problem z kartą pamięci, więc wyjąłem ją z aparatu i podłączyłem do komputera, ale nie została rozpoznana!
Nieudana operacja zapisu całkowicie uszkodziła kartę pamięci do tego stopnia, że nie mogłem jej już sformatować. Nie muszę dodawać, że straciłem całą pracę, którą wykonałem przed tą awarią, więc było to bardzo nieprzyjemne doświadczenie. Od tamtej pory bardzo dbam o poziom naładowania baterii – gdy tylko aparat zacznie migać czerwonym wskaźnikiem baterii w trybie podglądu na żywo, natychmiast wymieniam baterie. Lepiej dmuchać na zimne!
10. Wyjmuj karty pamięci w sposób bezpieczny – nie odłączaj ich bezpośrednio.
Kolejnym oczywistym błędem, którego należy unikać, jest odłączanie karty pamięci podczas wykonywania operacji odczytu lub zapisu. Chociaż operacja odczytu może nie spowodować uszkodzenia karty, przerwanie zapisu często prowadzi do jej uszkodzenia, jak miało to miejsce w opisanej powyżej sytuacji.
Jeśli chcesz przerwać długą ekspozycję, nie wyjmuj karty pamięci ani, co gorsza, baterii aparatu! Wyłączenie aparatu powinno zakończyć długą ekspozycję i umożliwić bezpieczne dokończenie operacji zapisu – właśnie o to chodzi. Jeśli coś się stanie z aparatem i będzie się wydawał zablokowany, zawsze poczekaj, aż zgaśnie kontrolka karty pamięci, zanim podejmiesz drastyczne kroki, takie jak wyjęcie baterii aparatu.
Zdarzały się przypadki, że niektóre aparaty były niekompatybilne z konkretnymi kartami pamięci, co skutkowało nadmiernie długim czasem zapisu. Niektórym fotografom brakowało cierpliwości, aby czekać na zgaśnięcie lampki i wyjmowali baterię, często uszkadzając kartę pamięci. Jeśli zrobisz zdjęcie, a lampka karty pamięci gaśnie po upływie ponad 5 sekund, możesz rozważyć zaprzestanie korzystania z tej karty pamięci i zastąpienie jej inną.
To samo dotyczy wyjmowania kart pamięci z komputerów – nigdy nie należy po prostu wyjmować karty podczas odczytu lub zapisu danych (powtórzę, operacje zapisu są szczególnie niebezpieczne). Najlepszą praktyką jest bezpieczne wyjęcie karty pamięci z poziomu systemu operacyjnego przed jej wyjęciem, co można łatwo zrobić zarówno w systemach Windows, jak i Mac.
11. Unikaj ładunków elektrostatycznych
Dlaczego należy unikać elektryczności statycznej podczas korzystania z kart pamięci? W bardzo suchym środowisku i w ubraniach, które gromadzą dużo elektryczności statycznej, zdecydowanie zaleca się unikanie dotykania kart pamięci. Chociaż zewnętrzna obudowa większości kart pamięci jest wykonana z plastiku, złącza podłączane do urządzeń są wykonane z miedzi i innych materiałów przewodzących prąd. Ponieważ elementy elektryczne mogą łatwo ulec uszkodzeniu pod wpływem elektryczności statycznej, należy unikać ich dotykania. Jeśli czujesz potencjalny ładunek elektrostatyczny na ciele, najlepiej najpierw go rozładować, dotykając metalowego przedmiotu, takiego jak klamka, przed dotknięciem jakichkolwiek urządzeń elektronicznych, w tym aparatów fotograficznych i kart pamięci.
12. W przypadku awarii karty pamięci należy natychmiast przerwać nagrywanie.
Co zrobić, jeśli podczas fotografowania pojawi się błąd karty pamięci? Usterki karty pamięci zdarzają się losowo. Niektóre mogą być tymczasowe, gdy aparat zgłasza błąd i pozwala na kontynuowanie fotografowania, inne natomiast są trwałe i wskazują na poważne uszkodzenie karty. Jeśli podczas fotografowania z użyciem konkretnej karty pamięci zobaczysz na ekranie aparatu jakikolwiek błąd, natychmiast przerwij fotografowanie! Nie chcesz przecież pogarszać sytuacji, dodając więcej zdjęć na kartę, co może spowodować dalsze uszkodzenia. W momencie pojawienia się błędu wymień kartę pamięci na nową. Jeśli błąd nadal występuje, problem może nie dotyczyć samej karty pamięci. Jeśli jednak błąd zniknie, prawdopodobnie karta ulegnie awarii.
Najlepszym rozwiązaniem w takich przypadkach jest jak najszybsze włożenie karty pamięci do czytnika kart pamięci i próba skopiowania wszystkich plików. Jeśli pliki nie są uszkodzone i uda Ci się je pomyślnie skopiować, powinieneś ustalić, czy jest to tymczasowa awaria aparatu, czy też początek awarii karty pamięci. Po zakończeniu transferu wykonaj formatowanie niskiego poziomu karty pamięci na komputerze. Jeśli proces formatowania się nie powiedzie lub wystąpią w jego trakcie błędy, należy odesłać kartę pamięci do producenta w celu wymiany lub wyrzucić ją, jeśli gwarancja wygasła. Jeśli formatowanie niskiego poziomu zakończy się bez błędów, możesz bezpiecznie używać karty ponownie — ale uważnie obserwuj kartę, a jeśli pojawią się kolejne błędy, bezpieczniej będzie ją wyrzucić niż kontynuować używanie.
Jeśli nie możesz odzyskać plików z uszkodzonej karty pamięci, szanse na ich odzyskanie są bardzo nikłe. Możesz spróbować użyć oprogramowania do odzyskiwania danych , aby je odzyskać, ale zazwyczaj działa ono z usuniętymi plikami i sformatowanymi kartami, a nie z kartami fizycznie uszkodzonymi. Jeśli dane na karcie pamięci są niezwykle ważne, warto skontaktować się z lokalną firmą zajmującą się odzyskiwaniem danych. Pamiętaj, że firmy te często pobierają wygórowane opłaty za odzyskanie danych!
13. Chroń karty pamięci przed bezpośrednim działaniem promieni słonecznych i wilgocią.
Aby przedłużyć żywotność kart pamięci, należy je zawsze chronić przed niekorzystnymi warunkami atmosferycznymi. Nigdy nie pozostawiaj kart pamięci w bezpośrednim świetle słonecznym; pamiętaj, że obudowy kart pamięci są wykonane z plastiku, który łatwo się topi pod wpływem słońca. Ponadto, pozostawienie kart pamięci w bezpośrednim świetle słonecznym może uszkodzić ich podzespoły elektryczne, co potencjalnie może spowodować ich awarię. Kolejnym wrogiem elektroniki jest wilgoć i woda zmineralizowana. Chociaż czysta woda (H2O) jest nieszkodliwa, słona woda i zmineralizowana woda pitna mogą powodować zwarcia, co z pewnością doprowadzi do awarii urządzenia.
Jeśli przypadkowo upuścisz kartę pamięci do wody, zawsze upewnij się, że jest całkowicie sucha, zanim spróbujesz odczytać z niej dane. Upewnij się, że karta jest sucha nie tylko na zewnątrz, ale również całkowicie sucha w plastikowej obudowie.
Moją preferowaną metodą ochrony kart pamięci przed uszkodzeniem jest trzymanie ich w etui ochronnym, jak wyjaśniłem wcześniej.
14. Używaj kart pamięci jako kopii zapasowej.
Jak wspomniałem wcześniej, zawsze staram się tworzyć kopie zapasowe moich zdjęć w co najmniej dwóch różnych lokalizacjach. Jeśli mam tylko laptopa, staje się on moim podstawowym nośnikiem danych, a używane karty pamięci – nośnikiem zapasowym. Jeśli mam laptopa i zewnętrzny dysk twardy, to one stają się moim podstawowym i zapasowym nośnikiem danych, a karty pamięci – nośnikiem zapasowym. Po zapełnieniu karty pamięci wkładam ją z powrotem do uchwytu do góry nogami. W ten sposób dokładnie wiem, które karty pamięci były używane, a które są jeszcze dostępne.
Pamiętam tylko jeden przypadek, kiedy zrobiłem tak dużo zdjęć, że zabrakło mi kart pamięci na trzytygodniowy wyjazd. Po upewnieniu się, że zarówno na laptopie, jak i na zewnętrznym dysku twardym jest wystarczająco dużo zdjęć, w końcu sformatowałem największą dostępną kartę pamięci na ten wyjazd. Od tamtej pory dokupuję kolejne karty, aby uniknąć tego problemu.
15. Wymieniaj karty pamięci co kilka lat
Niektórzy z nas trzymają karty pamięci o dużej pojemności, myśląc, że będą działać wiecznie. Jednak w przypadku każdego rodzaju pamięci masowej pytanie nie brzmi „czy” się zepsują, ale „kiedy”. Karty pamięci są podatne na awarie, a im częściej ich używasz, tym większe prawdopodobieństwo, że w pewnym momencie ulegną awarii. Dlatego warto regularnie wymieniać karty pamięci, np. co 3-4 lata, lub wcześniej czy później, w zależności od tego, jak często robisz zdjęcia.
Pamiętaj również, że nowsze karty pamięci są często znacznie szybsze i potencjalnie bardziej niezawodne niż te znacznie starsze. Przed zakupem sprawdź ich specyfikację. Nie chcesz używać karty pamięci nowszej generacji, która może mieć problemy ze zgodnością ze starszymi aparatami lub czytnikami kart pamięci.
Mity na temat kart pamięci
Mit o pozostawianiu pustego miejsca na karcie pamięci
Niektórzy twierdzą, że karty pamięci nigdy nie należy zapełniać do końca, ponieważ spowolni to jej działanie lub zwiększy ryzyko awarii. To powszechny mit, powielany przez osoby nie wiedzące, o czym mówią. Po pierwsze, nigdy nie widziałem, żeby karta pamięci zapełniła się do tego stopnia, że zabrakłoby na niej wolnego miejsca. Podczas robienia zdjęć, jeśli aparat wykryje, że obraz nie zmieści się w całości na karcie pamięci, po prostu zatrzymuje nagrywanie i wyświetla komunikat „zapełniona”. Zatem szanse na całkowite zapełnienie karty pamięci są niezwykle nikłe.
Po drugie, karty pamięci nie działają tak jak inne metody przechowywania danych, które mogą spowolnić działanie, gdy brakuje miejsca. Po trzecie, zapełnienie karty pamięci nie zwiększa ryzyka jej awarii. Fotografuję aparatami cyfrowymi od ponad 10 lat i nigdy nie martwiłem się o przerwanie nagrywania, gdy liczba pozostałych klatek jest niska. Zawsze fotografuję, dopóki aparat nie poinformuje mnie o zapełnieniu karty pamięci. Nawet podczas nagrywania filmów udawało mi się zapełnić karty, ale nigdy nie widziałem, żeby któraś z nich uległa awarii.
Mit usuwania zdjęć z kart pamięci
Innym powszechnym mitem jest to, że usuwanie zdjęć z kart pamięci bezpośrednio z aparatu może spowodować ich uszkodzenie lub awarię. Nie znam źródła tych twierdzeń, ale nie mają one żadnego uzasadnienia naukowego. Usuwanie zdjęć bezpośrednio z aparatu jest całkowicie bezbolesne, tak jak usuwanie ich z komputera. Robię to od lat i nigdy nie doświadczyłem w związku z tym awarii karty pamięci! Jeśli zrobię rozmazane lub źle naświetlone zdjęcie, usuwam je natychmiast po wyświetleniu go na ekranie LCD. Po co zawracać sobie głowę sortowaniem zdjęć i potencjalnym importowaniem niechcianych obrazów na urządzenie? Nie ma ku temu absolutnie żadnego powodu — możesz swobodnie usuwać zdjęcia z aparatu lub komputera i nie martwić się o potencjalne szkody.
Jedynym momentem, w którym warto unikać usuwania zdjęć, jest korzystanie z dwóch kart pamięci w trybie przepełnienia. Jak wspomniałem wcześniej, aparat automatycznie umieszcza zdjęcia na pierwszej karcie pamięci z dostępnym miejscem, więc jeśli będziesz usuwać zdjęcia z jednej karty, gdy aparat już zaczął umieszczać je na drugiej, możesz narobić bałaganu. Co więcej, jeśli zdecydujesz się usunąć zdjęcia z aparatu, nie spiesz się i usuwaj tylko te, które są potrzebne – niektóre aparaty są zaprojektowane tak, aby ciągle pytać, czy chcesz usunąć zdjęcia, a jeśli nie będziesz ostrożny, możesz przypadkowo usunąć starsze zdjęcia.
Często zadawane pytania dotyczące kart pamięci
Poniżej zamieściliśmy listę najczęściej zadawanych pytań (FAQ) na temat kart pamięci:
Jak długo działa karta pamięci?
Żywotność karty pamięci zależy od kilku czynników, takich jak jej jakość, częstotliwość użytkowania i dbałość o nią. Większość kart pamięci wytrzymuje pięć lat lub dłużej, ale zaleca się ich wymianę co kilka lat, szczególnie przy intensywnym użytkowaniu.
Czy formatowanie karty pamięci usuwa wszystkie dane?
Podczas standardowego formatowania na komputerze (formatowanie szybkie) lub w aparacie cyfrowym, tabela indeksów zawierająca informacje o zapisanych plikach jest zastępowana nową. Oznacza to, że w przypadku użycia oprogramowania do odzyskiwania danych, pliki powinny być możliwe do odzyskania, pod warunkiem, że po formatowaniu nie zostaną zapisane nowe dane. Jeśli po formatowaniu zostaną zapisane nowe dane, dane nadal mogą być możliwe do odzyskania, ale tylko częściowo.
Czy karty pamięci trzeba formatować?
Nie, wszystkie karty pamięci są fabrycznie sformatowane. Jednak po użyciu zaleca się sformatowanie ich za pomocą aparatu.
Jaka jest różnica między formatowaniem karty pamięci a usuwaniem z niej plików?
Formatowanie karty pamięci usuwa wszystkie dane, natomiast usuwanie plików usuwa tylko wybrane pliki z karty.
Jaka karta pamięci jest najlepsza?
Zależy to od kilku czynników, w tym od rodzaju potrzebnej karty pamięci, typów kart pamięci obsługiwanych przez aparat itd. Zapoznaj się z naszym artykułem, aby zapoznać się z rekomendowanymi przez nas najlepszymi kartami pamięci.
Ile kart pamięci muszę kupić?
To zależy od Twoich potrzeb. Jeśli dopiero zaczynasz, zalecamy zakup co najmniej dwóch kart pamięci o średniej lub dużej pojemności, zgodnie z wyjaśnieniem w artykule.
Jaka jest maksymalna pojemność karty pamięci?
Maksymalna pojemność zależy od typu, standardu i generacji karty pamięci. Najnowsze standardy kart pamięci pozwalają na pojemność do 128 terabajtów (TB). W praktyce najwyższe pojemności kart pamięci, jakie obecnie spotykamy, wahają się od 256 gigabajtów (GB) do 1 terabajta (TB).
Ile zdjęć mieści się na karcie pamięci?
Zależy to od rozmiaru obrazu i zastosowanej metody kompresji. Aparaty o wysokiej rozdzielczości mogą generować bardzo duże pliki, szczególnie w formacie RAW. Większość aparatów automatycznie szacuje całkowitą liczbę zdjęć, jaką może pomieścić karta pamięci, na podstawie wybranych ustawień. Aby w przybliżeniu obliczyć całkowitą liczbę zdjęć, należy podzielić całkowitą pojemność karty pamięci przez typowy rozmiar obrazu. Na przykład, dla obrazu RAW o średnim rozmiarze 50 megabajtów (MB), karta pamięci o pojemności 64 gigabajtów (GB) mogłaby pomieścić około 1310 zdjęć (64 x 1024/50).
Zalecenia dotyczące kart pamięci
Oto moje najlepsze typy kart pamięci:
- Karty SD: Jeśli Twój aparat obsługuje tylko interfejs UHS-I, zalecamy użycie karty pamięci. SanDisk 64GB Extreme Pro UHS-I SDXCTa karta jest prawdopodobnie najlepsza w kategorii UHS-I, dzięki swojej niezawodności, maksymalnej prędkości odczytu 170 MB/s, prędkości zapisu 90 MB/s oraz rozsądnej cenie. To podkreśla wagę wyboru odpowiedniego sprzętu do obrazowania. Jeśli Twój aparat obsługuje szybkie karty pamięci UHS-II, prawdziwą inwestycją będzie sama karta pamięci. SanDisk 64 GB Extreme Pro UHS-II SDXCZapewnia prędkość odczytu do 300 MB/s i prędkość zapisu do 260 MB/s.
- Karty microSD: Karta microSD, którą obecnie polecam to SanDisk 64 GB Extreme Plus UHS-I microSDXCJest wystarczająco szybki dla każdego urządzenia, w tym dronów.
- Karty XQD: Osobiście używam karty Sony 64 GB XQD seria GAle Delkin robi też kartę XQD o pojemności 64 GB I w podobnej cenie. Gdybym chciał większą pojemność, osobiście wybrałbym wersję o większej pojemności. Karta Sony 120 GBDecyzja ta odzwierciedla znaczenie dokładnego rozważenia sprzętu przed zakupem.
-
- Karty CFexpress: Obecnie mogę polecić kartę pamięci Sony 128 GB CFexpress typu B ToughOprócz karty SanDisk 128GB Extreme PRO CFexpress typ B.
Jeśli chcesz odzyskać zdjęcia z karty pamięci, ale nie wiesz jak, nasz poradnik odzyskiwania usuniętych zdjęć z kart pamięci może Ci pomóc. Zapoznaj się również z naszym szczegółowym poradnikiem dotyczącym identyfikacji i testowania fałszywych kart pamięci.
Mamy nadzieję, że ten artykuł okazał się pomocny. Jeśli masz jakieś pytania lub uwagi, podziel się nimi w sekcji komentarzy poniżej.











Możliwość dodawania komentarzy nie jest dostępna.