Metody zapobiegania drganiom aparatu na statywie

Drgania aparatu to częsty i frustrujący problem dla fotografów, nawet podczas fotografowania ze statywem. Czasami można je całkowicie wyeliminować kilkoma prostymi krokami, ale innym razem jest to trudne, a nawet niemożliwe do opanowania. Jak zredukować drgania aparatu? Czy zdalne wyzwalanie migawki jest pomocne? I czy można je całkowicie wyeliminować? Biorąc pod uwagę powszechność tego problemu w terenie, postanowiłem napisać szczegółowy artykuł poświęcony redukcji drgań aparatu podczas fotografowania ze statywem.

1) Czy zdalne zwalnianie migawki pomaga zredukować drgania aparatu?

Prowadząc warsztaty fotograficzne przez wiele lat (więcej informacji znajdziesz na stronie Colorado Fall Workshop), zauważyłem pewien schemat w sposobie korzystania ze zdalnych wyzwalaczy migawki. Wielu fotografów zaczyna od słabej jakości statywów , głowic statywowych i szybkozłączek, które poważnie destabilizują ich ustawienia, co skutkuje wieloma rozmazanymi zdjęciami podczas fotografowania w słabym oświetleniu. W rezultacie wielu uważa, że ​​zakup zdalnego wyzwalacza migawki w jakiś sposób złagodzi problem i zapewni ostrzejsze zdjęcia. W rzeczywistości, w takich przypadkach zdalne wyzwalacze migawki często pogarszają sytuację.

Po pierwsze, te urządzenia nie rozwiązują fundamentalnego problemu stabilności. Po drugie, ich konfiguracja i obsługa mogą czasami zabierać cenny czas w terenie (jeśli kiedykolwiek próbowałeś podłączyć kabel zdalnego wyzwalania migawki do wysokiej klasy lustrzanki cyfrowej w temperaturach poniżej zera, wiesz dokładnie, o czym mówię). Po trzecie, jeśli spust migawki jest przewodowy, jest to kolejne urządzenie zwisające z aparatu, co może powodować dodatkowe problemy ze stabilnością w wietrznych warunkach. Po czwarte, te śruby w aparacie mają tendencję do wyginania się i łamania z czasem, co prowadzi do kosztownych napraw i straty czasu w terenie. Wreszcie, zdalne wyzwalacze migawki są podatne na uszkodzenia i zgubienie podczas podróży. Z tych i innych powodów osobiście minimalizuję korzystanie ze zdalnych wyzwalaczy migawki — używam ich tylko wtedy, gdy jest to absolutnie konieczne.

Dobra wiadomość jest taka, że ​​jeśli używasz lustrzanki cyfrowej lub aparatu bezlusterkowego obecnej generacji, prawdopodobnie nie potrzebujesz już dedykowanego pilota do migawki, aby utrzymać aparat w stabilnej pozycji. Kiedyś zawsze nosiłem pilota w torbie, ale teraz zabieram go tylko wtedy, gdy muszę robić zdjęcia z czasem naświetlania dłuższym niż 30 sekund. Nawet to ograniczenie zanika w wielu nowoczesnych aparatach dzięki dodatkowym trybom Bulb, które pozwalają na fotografowanie z czasem naświetlania dłuższym niż tradycyjny 30-sekundowy limit. Jakie są więc nowsze sposoby stabilizacji aparatu, które działają równie skutecznie, a czasem nawet lepiej, niż pilot do migawki? Przyjrzyjmy się temu. Najpierw jednak zajmiemy się problemami ze stabilizacją i tym, jak można je rozwiązać za pomocą stabilnego statywu. Jeśli masz już dobry statyw, możesz pominąć następną sekcję.

2) Użyj stałego statywu

Zanim rozważysz użycie pilota do stabilizacji obrazu, powinieneś najpierw ocenić swój statyw i konfigurację aparatu. Często obserwuję ten problem wśród fotografów – początkowo oszczędzają na zakupie dobrego statywu, a w końcu wymieniają 2-3 statywy, zanim zdadzą sobie sprawę z potrzeby zainwestowania w solidny i niezawodny system.

Oto typowy scenariusz zakupu statywu. Najpierw fotograf dowiaduje się, czym jest statyw i nagle uświadamia sobie, że go chce. Udaje się do Walmartu lub Best Buy po najtańszy aluminiowy statyw i robi pierwsze zdjęcia z długim czasem naświetlania. Odkrywa, że ​​zdjęcia wyglądają świetnie, ale są rozmazane. Po krótkim rozeznaniu zdaje sobie sprawę, że problemem jest nowy statyw i zaczyna szukać alternatyw. W tym czasie statyw jest już na „kupie zapasowych” w szafie. Zastanawiając się nad zakupem nowego statywu, zdaje sobie sprawę, że może wydać co najmniej 50 dolarów na kolejny, tańszy, a nawet 1000 dolarów na droższy. Myśl o wydaniu na statyw więcej niż na aparat wydaje się zniechęcająca, więc wydaje 200 dolarów na rzekomo znacznie lepszy. Po zrobieniu kilku zdjęć jest zachwycony, że nowy statyw jest o wiele lepszy niż stary, marny, który teraz kurzy się w schowku. Mija kolejne sześć miesięcy i zdaje sobie sprawę, że nowy statyw nie jest tak stabilny, jak się spodziewał, zwłaszcza z cięższym sprzętem . Głowica nie utrzymuje pożądanego kadrowania, nogi statywu są luźne, a sam statyw wydaje się zbyt ciężki do transportu. Teraz jest o krok od zakupu kolejnego. Tym razem nie popełni tego samego błędu! Kupi solidny statyw z włókna węglowego i zainwestuje w naprawdę dobrą głowicę kulową. Tym razem przeznaczył 500 dolarów na wymarzony statyw. Pomimo wszelkich starań i tak kupuje statyw Gitzo lub RRS z akcesoriami, wydając tysiąc dolarów, których nigdy nie wyobrażał sobie wydać. Brzmi znajomo? Z pewnością tak, bo dokładnie to samo przeżyłem na początku. Teraz, zsumuj wszystkie te liczby i czas zmarnowany w terenie na robienie rozmazanych zdjęć podczas drogich, wyjątkowych wypraw, a zrozumiesz, dlaczego solidny statyw jest wart inwestycji.

Nie popełnij tego samego błędu – zainwestuj raz na zawsze w solidny statyw. Używam mojego statywu Gitzo Systematic od dziesięciu lat i nigdy mnie nie zawiódł. Po czyszczeniu wygląda jak nowy – i wiem, że posłuży mi przez wiele lat. Zamontowałem na nim wszystko, w tym mój rzadki obiektyw Nikon 800 mm f/5.6E VR (który John Sherman nazwał „Dzieciątkiem Jezus”. „W tej cenie lepiej czynić cuda!”), i spisał się bez zarzutu. Dosłownie go znosiłem, zabierając go na pustynie, oceany i do temperatur poniżej zera. To samo dotyczy mojego statywu Gitzo Traveler, który zabieram ze sobą za każdym razem, gdy lecę samolotem. Inwestując w solidny system statywowy, nie będziesz musiał ciągle wracać i kupować kolejnych – inwestycja szybko się zwróci.

Jeśli szukasz dziś solidnego statywu, przeczytaj mój artykuł o tym, jak wybrać odpowiedni statyw. Jeśli poważnie traktujesz fotografię, kup narzędzie, na którym zawsze możesz polegać, a nie na które możesz narzekać.

3) Dodatkowe źródła drgań aparatu

Gdy już upewnisz się, że statyw jest stabilny, poszukaj innych źródeł drgań aparatu. Jakie to mogą być źródła? Przyjrzyjmy się im:

1. pasek do aparatu
2. يداك
3. Stabilizacja obrazu
4. Wibracje lustra aparatu DSLR
5. Wstrząs migawki
6. Długa ogniskowa
7. Środowisko otoczenia (wiatr, woda, piasek itp.)

Chociaż niektóre z tych problemów są łatwe do rozwiązania (takie jak zdjęcie zwisającego paska aparatu, wyłączenie stabilizacji obrazu podczas montażu aparatu na statywie itp.), inne mogą być problematyczne, zwłaszcza podczas fotografowania z bardzo długimi ogniskowymi. Przyjrzyjmy się kilku praktycznym i skutecznym sposobom na redukcję drgań aparatu.

3.1) Pasek do aparatu

Pasek do aparatu jest przydatny podczas fotografowania z ręki, ale może być uciążliwy i powodować drgania podczas korzystania z aparatu na statywie, szczególnie przy wietrznej pogodzie. Gdy wiatr się wzmaga, pasek może uderzać w aparat lub nogi statywu , destabilizując ustawienie i powodując rozmazane zdjęcia. Z tego powodu najlepiej jest używać pasków do aparatu, które można łatwo odpiąć za pomocą mechanizmu szybkiego zwalniania (bez zwisających części), używać wiatroszczelnych uchwytów lub w ogóle zrezygnować z pasków do aparatu. Niektóre paski do aparatu typu sling mogą mieć wbudowane mocowania statywowe, umożliwiające szybkie przymocowanie aparatu do statywu i zdjęcie paska; te również mogą być bardzo przydatne.

3.2) Twoje ręce

Dłonie i palce to główne czynniki, które mogą destabilizować aparat, dlatego najlepiej unikać ich używania do zwalniania migawki podczas fotografowania na statywie. Jeśli robisz zdjęcia naciskając spust migawki, aparat automatycznie je wykona, a robisz to nieprawidłowo. Podobnie, jeśli trzymasz aparat zamocowany na statywie, robisz to również nieprawidłowo. To samo dotyczy trzymania samego statywu – trzymaj dłonie i palce z dala od statywu przed i w trakcie fotografowania.

Jedynym dopuszczalnym przypadkiem jest użycie palców do zwolnienia migawki aparatu: jest to korzystanie z samowyzwalacza – omówimy to szerzej później.

3.3) Stabilizacja obrazu

Chociaż niektóre aparaty posiadają mechanizmy wykrywania użycia statywu, zawsze najlepiej jest wyłączyć stabilizację obrazu podczas fotografowania ze statywu. Gdy konfiguracja i platforma są stabilne, stabilizacja obrazu może mieć bardzo negatywny wpływ na jakość obrazu. Dlatego, jeśli obiektyw ma przełącznik stabilizacji obrazu, upewnij się, że jest on wyłączony podczas fotografowania. Zazwyczaj znajduje się on z boku obiektywu, jak pokazano na poniższym obrazku (zwróć uwagę na przełącznik VR On/Off):

Jeśli Twój aparat ma wbudowaną stabilizację obrazu (IBIS), upewnij się, że jest wyłączona w menu aparatu. Stabilizacja obrazu może mieć różne nazwy w zależności od marki. W obiektywach Nikona nazywa się ona „redukcją drgań”. Inne marki mogą nazywać ją „kompensacją drgań”, „optyczną stabilizacją obrazu” lub „SteadyShot”. Na przykład, jeśli fotografujesz aparatem bezlusterkowym Sony z IBIS, w menu aparatu znajdziesz opcję „SteadyShot” – upewnij się, że jest wyłączona przed rozpoczęciem fotografowania.

W rzadkich sytuacjach może być konieczne włączenie stabilizacji obrazu. Na przykład funkcja stabilizacji obrazu w niektórych superteleobiektywach Nikon jest przeznaczona do użytku ze statywem. W innych przypadkach stabilizacja obrazu na statywie może być przydatna podczas fotografowania z niestabilnej platformy, takiej jak łódź. Zapoznaj się z instrukcjami obsługi aparatu i obiektywu, aby dowiedzieć się, kiedy stabilizacja obrazu powinna być włączona, a kiedy wyłączona.

3.4) Wibracje lustra aparatu DSLR

Jeśli używasz lustrzanki cyfrowej (DSLR), drgania lustra mogą powodować drgania aparatu podczas fotografowania w słabym oświetleniu. Na szczęście wiele nowoczesnych lustrzanek cyfrowych oferuje sposoby zapobiegania drganiom lustra i powodowania drgań aparatu. Jedną z takich metod jest tryb Mirror Up. W tym trybie pierwsze naciśnięcie spustu migawki unosi lustro, a drugie inicjuje ekspozycję. Chociaż tryb Mirror Up może być bardzo skuteczny w eliminowaniu drgań lustra, w dużej mierze wymaga użycia zdalnego wyzwalacza migawki. Niestety, większość aplikacji Mirror Up nie obsługuje samowyzwalacza, przez co tryb ten sprawdza się tylko w przypadku korzystania ze zdalnego wyzwalacza migawki.

Inną metodą, którą osobiście preferuję i stosuję w około 90% przypadków, jest tryb opóźnienia ekspozycji. Po włączeniu trybu opóźnienia ekspozycji aparat podnosi lustro, odczekuje określony czas, a następnie robi zdjęcie, skutecznie redukując, a potencjalnie eliminując drgania lustra. Ten tryb nie jest dostępny we wszystkich aparatach, ale jeśli Twój go posiada, możesz go używać w połączeniu z samowyzwalaczem, co może być bardzo skuteczne (więcej na ten temat poniżej) w sytuacjach, gdy nie masz zdalnego wyzwalacza migawki lub nie masz czasu na jego ustawienie.

3.5) Wstrząs migawki

Okazuje się, że kolejnym istotnym źródłem drgań aparatu może być sam mechanizm migawki, który niektórzy nazywają „wstrząsem migawki”. Chociaż większość lustrzanek cyfrowych (DSLR) ma sposoby radzenia sobie z drganiami lustra, kilka z nich oferuje rozwiązanie tego problemu. Drgania migawki to realny problem, który nie ogranicza się do lustrzanek cyfrowych; mogą być uciążliwe nawet w aparatach bezlusterkowych ! Problem z drganiami migawki polega na tym, że migawka porusza się tuż przed rozpoczęciem ekspozycji, co czyni ją znacznie bardziej prawdopodobną przyczyną rozmycia zdjęć niż mechanizm lustra.

Wstrząsy migawki mogą być bardzo szkodliwe dla zdjęć, zwłaszcza przy określonych czasach otwarcia migawki. Oto, co działo się z oryginalnym aparatem Sony A7R przy czasach otwarcia migawki rzędu 1/10 sekundy:

Całe to rozmycie po prawej stronie obrazu spowodowane jest przez mechanizm migawki!

Najlepszym sposobem radzenia sobie z drganiami migawki jest skorzystanie z funkcji znanej jako Elektroniczna Przednia Kurtyna Migawki, Elektroniczna Pierwsza Kurtyna Migawki lub Tryb Cichy Podglądu na Żywo. Niestety, funkcja ta nie jest dostępna w większości aparatów z segmentu podstawowego i średniej półki dostępnych obecnie na rynku, co jest rozczarowujące. W przypadku wspomnianego powyżej Sony A7R, aparatowi brakowało EFCS, co powodowało poważny problem (na szczęście Sony rozwiązało ten problem w modelu A7R II, o czym szczegółowo pisałam w mojej recenzji Sony A7R II).

Jeśli więc przeglądasz menu ustawień aparatu i instrukcję obsługi i nie znajdziesz tej opcji, w zasadzie nie masz innego wyboru. Jedyne opcje to skorzystanie z trybu „Podnoszenie lustra” opisanego powyżej lub kombinacji „Opóźnienia ekspozycji” i „Samowyzwalacza”, które zostaną omówione w dalszej części artykułu.

Jeśli Twój aparat obsługuje tryb elektronicznej migawki przedniej (EFCS), możesz, korzystając z szeregu funkcji aparatu, całkowicie wyeliminować drgania aparatu. Po włączeniu EFCS aparat nie uruchamia mechanizmu migawki na początku ekspozycji; migawka jest już otwarta i uruchamia się dopiero po jej zakończeniu. Oznacza to, że aparat musi być w określonym trybie, aby EFCS działał efektywnie. W lustrzankach cyfrowych (DSLR) EFCS może działać w trybie Mirror Up (w którym pierwsze naciśnięcie przycisku unosi lustro i mechanizm migawki, a drugie rozpoczyna naświetlanie) lub w trybie Live View. Jeśli fotografujesz aparatem bezlusterkowym, po prostu upewnij się, że EFCS jest włączony i gotowe; nie usłyszysz żadnych dźwięków podczas robienia zdjęcia, tylko pojedynczy dźwięk po jego zakończeniu. Oto kilka przykładów prawidłowego korzystania z EFCS w niektórych aparatach.

3.5.1) Aparaty Nikon D500/D810/D5 (z EFCS)

Jeśli fotografujesz lustrzanką cyfrową Nikon D500, D810 lub D5, masz dwie możliwości aktywacji EFCS, jak szczegółowo opisałem w mojej recenzji Nikona D810. Możesz użyć zdalnego wyzwalacza migawki w połączeniu z trybem Mirror Up (Podnoszenie lustra). W takim przypadku aparat uniesie lustro i mechanizm migawki po pierwszym naciśnięciu spustu migawki, a naświetlanie rozpocznie się dopiero po drugim naciśnięciu. Jeśli zrobisz wystarczająco dużo przerwy między naciśnięciami, całkowicie wyeliminujesz drgania aparatu. Nie zapomnij najpierw aktywować EFCS:

Menu ustawień niestandardowych->a5 Elektroniczna przednia kurtyna migawki->Włącz (domyślnie nie jest włączona):

Inną metodą jest aktywacja trybu Live View. Skoro zawsze należy dążyć do uzyskania krytycznej ostrości, aktywując tryb Live View i przybliżając obiekt, dlaczego nie zrobić zdjęcia w trybie Live View? Jedyny haczyk polega na tym, że trzeba użyć trybu Mirror Up, aby to zadziałało, co, o ile wiem, jest kompletną bzdurą! To fatalny błąd, którego Nikon nie chce naprawić aktualizacją oprogramowania! Jeśli nie zrobisz zdjęcia w trybie Mirror Up, aparat uruchomi mechanizm migawki przed zrobieniem zdjęcia w trybie Live View, co sprawi, że system EFCS będzie całkowicie bezużyteczny.

Ponieważ tryb Mirror Up wymaga zdalnego wyzwalania migawki do prawidłowego działania, co jeśli go nie masz lub nie chcesz się męczyć z jego konfiguracją? Cóż, istnieje rozwiązanie – wystarczy użyć trybu opóźnienia ekspozycji w połączeniu z trybem Mirror Up. Oto jak to skonfigurować:

1. Najpierw włącz EFCS (patrz powyżej)
2. Ustaw tryb edycji aparatu na Mirror Up (Mup na górnym pokrętle).
3. Menu ustawień niestandardowych -> Fotografowanie/Wyświetlanie -> Tryb opóźnienia ekspozycji d4 -> 3 s

Od teraz, jeśli używasz aparatu w trybie normalnym, po pierwszym zwolnieniu migawki zarówno lustro, jak i mechanizm migawki podniosą się. Po drugim zwolnieniu migawki aparat odczeka trzy sekundy przed rozpoczęciem ekspozycji, co powinno wyeliminować wszelkie drgania. Upewnij się tylko, że aparat stoi stabilnie na statywie – jeśli aparat drży na statywie dłużej niż trzy sekundy, niewiele to pomoże. W takim przypadku zapoznaj się z sekcją 2, aby dowiedzieć się, jak prawidłowo ustawić statyw.

Jeśli zdecydujesz się na użycie trybu Live View do robienia zdjęć, nie zdziw się, że po pierwszym zwolnieniu migawki przez chwilę nic się nie dzieje – to normalne, ponieważ lustro i migawka są już uniesione! Jednak po drugim zwolnieniu migawki aparat odczeka trzy sekundy, po czym bezgłośnie rozpocznie naświetlanie. Po zakończeniu naświetlania mechanizm migawki opadnie, aby zakończyć naświetlanie, a następnie ponownie się podniesie, aby powrócić do trybu Live View. Ponownie, jeśli nie włączysz trybu Mirror Up, EFCS nie będzie działać w trybie Live View.

Niestety, tryb Mirror Up nie działa w połączeniu z samowyzwalaczem, więc jedyną opcją robienia zdjęć bez użycia urządzenia zwalniającego migawkę jest aktywacja trybu opóźnienia ekspozycji w tych lustrzankach cyfrowych.

Zawsze pamiętaj: tryb opóźnienia ekspozycji dotyczy lustra, a EFCS mechanizmu migawki . Jedynym wyjątkiem jest fotografowanie w trybie Live View – wtedy tryb opóźnienia ekspozycji staje się w zasadzie samowyzwalaczem, choć ograniczonym do 3 sekund.

Wszystko to wydaje się nieco skomplikowane, aby EFCS działał poprawnie, prawda? Niestety, właśnie tak Nikon zaprojektował te nowoczesne lustrzanki cyfrowe i wygląda na to, że będziemy musieli poczekać na przyszłe aparaty, które rozwiążą ten problem, co jest frustrujące. Jednak drgania migawki nie zawsze są naszym wrogiem – czasami samo połączenie trybu opóźnienia ekspozycji i samowyzwalacza wystarczy, aby wyeliminować drgania aparatu, zwłaszcza w przypadku obiektywów o krótkiej ogniskowej (od szerokokątnego do standardowego).

3.5.2) Aparaty Nikon z serii D5xx, D5xxx, D7xxx, D6xx, D7xx, D8xx i Dx (bez EFCS)

Jeśli Twoja lustrzanka Nikon jest stosunkowo nowa i nie posiada systemu EFCS (elektronicznej migawki przedniej), prawdopodobnie masz do dyspozycji standardowy tryb opóźnienia ekspozycji. W takim przypadku, łącząc samowyzwalacz i tryb opóźnienia ekspozycji , możesz skutecznie zredukować drgania aparatu spowodowane mechanizmem lustra lub drżeniem ręki, bez konieczności zdalnego wyzwalania migawki. Oto jak to skonfigurować:

1. Ustaw tryb edycji aparatu na Samowyzwalacz (ustaw górne pokrętło na Samowyzwalacz).
2. Ustaw samowyzwalacz na krótszy czas, od 2 do 5 sekund. Ścieżka: Menu ustawień niestandardowych -> Timery/Blokada AE -> Samowyzwalacz -> Opóźnienie samowyzwalacza -> 2 s/5 s.
3. Ścieżka: Menu ustawień niestandardowych->Fotografowanie/wyświetlanie->Tryb opóźnienia ekspozycji->Wł. (lub wybierz 3 sekundy, jeśli są dostępne).

Gdy już to zrobisz, po zwolnieniu migawki aparatu wydarzy się coś takiego:

1. Aparat uruchomi samowyzwalacz i odczeka 2–5 sekund, eliminując drżenie rąk.
2. Następnie usłyszysz pierwszy dźwięk, który oznacza moment, w którym tryb opóźnienia ekspozycji podnosi lustro aparatu.
3. Aparat będzie czekał jedną sekundę lub tyle czasu, ile ustawiłeś w trybie opóźnienia ekspozycji, redukując drgania aparatu spowodowane przez lustro.
4. Następnie podnosi się kurtynę migawki i rozpoczyna się naświetlanie.
5. Po wykonaniu zdjęcia kurtyna migawki powraca do dołu.

Pamiętaj, że to ustawienie utrudni Ci robienie zdjęć w trybie manualnym! Pamiętaj, aby wrócić do normalnego trybu fotografowania (wyłączyć samowyzwalacz) i wyłączyć tryb opóźnienia ekspozycji w menu aparatu po zdjęciu aparatu ze statywu!

Jeśli posiadasz aparat Nikon D750 z trybami fotografowania U1 i U2, możesz zaprogramować powyższe ustawienia w jednym z tych trybów i łatwo przełączać się między nimi, co zaoszczędzi Ci mnóstwo czasu!

3.5.3) Aparaty Canon Rebel, 40D/50D/60D/70D/80D, 6D, 7D Mark I/II, 5D Mark II/III/IV (z EFCS)

Jeśli fotografujesz nowoczesną lustrzanką Canon DSLR , prawdopodobnie znajdziesz opcję pod ikoną aparatu w sekcji „Lv func.” o nazwie „Silent LV shoot”. To w zasadzie EFCS (elektroniczna migawka przednia). Upewnij się, że jest włączona i ustawiona na tryb 1, jak pokazano poniżej:

1. Ścieżka: Menu->Funkcje poziomu->Strzelanie z podglądem na żywo->Włącz.
2. Ścieżka: Menu->Funkcje LV->Ciche zdjęcia LV->Tryb 1.
3. Rób zdjęcia w trybie Live View.

Pamiętaj, że aby system EFCS działał w lustrzankach Canon DSLR, musisz fotografować w trybie Live View. Dobra wiadomość dla fotografów Canon jest taka, że ​​można korzystać z połączenia samowyzwalacza i systemu EFCS, co pozwala całkowicie wyeliminować drgania aparatu. Oto jak to zrobić:

1. Dostosuj opcje fotografowania EFCS/Silent LV wymienione powyżej.
2. Naciśnij przycisk „Q”, aby przejść do szybkiego menu.
3. Przejdź do trybu Drive i wybierz opcję „Samowyzwalacz: 2 sek./zdalny”.

Po aktywacji tego ustawienia, po naciśnięciu przycisku migawki w trybie Live View, aparat odczeka dwie sekundy przed rozpoczęciem ekspozycji, z lustrem i migawką już uniesioną. Po zakończeniu ekspozycji migawka opuści się, aby zakończyć proces, a następnie ponownie podniesie się, aby powrócić do trybu Live View.

Naprawdę zaskakujące jest to, że Canon już od jakiegoś czasu włącza funkcję EFCS do swoich lustrzanek cyfrowych, podczas gdy funkcja ta jest dostępna jedynie dla użytkowników lustrzanek cyfrowych Nikon w ograniczonej liczbie modeli (hej Nikon , to jasny sygnał!).

3.5.4) Aparaty Sony A6xxx, A7/A7 II, A7R II, A7S /A7S II

Jeśli używasz najnowszej generacji aparatów bezlusterkowych Sony, wszystkie są wyposażone w system EFCS. Wystarczy, że upewnisz się, że system EFCS jest włączony w menu aparatu.

1. Menu->Ikona konfiguracji->e-Zamykanie przedniej kurtyny->Wł.

Od tego momentu nie będziesz potrzebować zdalnego wyzwalacza migawki; wystarczy ustawić aparat w tryb samowyzwalacza (najpierw na 2 sekundy) i zacząć fotografować! Aparat będzie zawsze robił zdjęcia z wykorzystaniem EFCS, niezależnie od tego, czy patrzysz przez wizjer, czy korzystasz z ekranu LCD.

Inne aparaty bezlusterkowe również mogą mieć funkcję EFCS. Zalecam sprawdzenie instrukcji obsługi aparatu, aby upewnić się, czy ten tryb jest dostępny.

3.6) Długa ogniskowa

Jeśli kiedykolwiek fotografowałeś z bardzo długimi ogniskowymi, zwłaszcza z użyciem superteleobiektywów z telekonwerterami, prawdopodobnie zauważyłeś, że aparat mocno się trzęsie i nadal drży przez jakiś czas po dotknięciu. Jest to szczególnie zauważalne podczas fotografowania z niestabilnego statywu. Problem z dłuższymi ogniskowymi polega na tym, że drgania są znacznie wyraźniejsze niż w przypadku krótszych ogniskowych, ponieważ powiększasz bardzo mały fragment kadru. Powód najlepiej wyjaśnia poniższa ilustracja:

Jak widać, przy krótszych ogniskowych aparat nie ma większych problemów z drobnymi drganiami, ale po użyciu bardzo długich ogniskowych (200 mm i więcej) drgania stają się znacznie bardziej zauważalne. Jeśli chcesz przetestować swój statyw, zamontuj superteleobiektyw i spróbuj powiększyć obraz do 100% w trybie Live View przy ogniskowej 200 mm i większej. Następnie obserwuj, jak szaleją drgania po dotknięciu aparatu! Nawet z najlepszym statywem i najnowocześniejszą głowicą kulową, miałem ogromne problemy ze stabilizacją obiektywu 800 mm f/5.6, gdy miałem założony adapter z dwukrotnym zoomem! Musiałem użyć funkcji Mirror Up i odczekać ponad 5 sekund, aby uzyskać nieco mniej rozmazany obraz niż zwykle podczas fotografowania pełni księżyca. Po zrobieniu jednego zdjęcia musiałem ponownie wykadrować obraz, ponieważ księżyc prawie całkowicie zniknął z kadru. Oto efekt końcowy:

Chociaż zdjęcie wyglądało dość ostro, żałowałem, że nie mam wtedy aparatu D810 z trybem EFCS, ponieważ dałoby to znacznie ostrzejszy obraz. Po nieznacznym zmniejszeniu i wyostrzeniu obrazu w Photoshopie, wyglądało ono ogólnie akceptowalnie, ale wiedziałem, że mógłbym uzyskać znacznie ostrzejszy obraz, gdybym mógł zdjąć migawkę mojego D800E przed naświetleniem. W takich sytuacjach EFCS może być naprawdę nieoceniony. Dlatego należy o tym pamiętać, używając bardzo długich ogniskowych.

3.7) Środowisko otoczenia

Po rozwiązaniu wszystkich problemów ze stabilnością związanych z odpowiednim statywem, obiektywem i aparatem, ważne jest również sprawdzenie, czy otoczenie nie powoduje drgań aparatu. Na przykład, drgania aparatu są spodziewane podczas fotografowania w wietrznych warunkach, z powodu silnych podmuchów wiatru. Podobnie, jeśli fotografujesz ze statywem zanurzonym w morzu lub oceanie, fale mogą uderzać w nogi statywu i powodować drgania aparatu.

Jeśli fotografujesz w bardzo niestabilnym otoczeniu, takim jak wydmy, statyw może zacząć powoli się zanurzać, powodując rozmazane zdjęcia przy długich czasach naświetlania. Wpływ mogą mieć również inne czynniki, takie jak kontakt z obiektem, który dotyka aparatu. Dlatego zawsze oceniaj otoczenie i trzymaj aparat i statyw z dala od innych obiektów, upewniając się, że stoisz na stabilnej, nieruchomej platformie.

4) Wniosek

Jak widzieliśmy, minimalizowanie drgań aparatu podczas korzystania ze statywu może wydawać się proste, ale wraz z rozwojem technologii i licznymi funkcjami, może stać się dość skomplikowane. Dobra wiadomość jest taka, że ​​masz mnóstwo opcji stabilizacji ustawień i uzyskania ostrych, wyraźnych zdjęć. Zła wiadomość jest taka, że ​​czasami możesz zapomnieć o kilku prostych rzeczach i nie mieć możliwości wystarczająco szybkiej reakcji na zmieniające się warunki otoczenia. Dlatego zawsze upewnij się, że znasz funkcje swojego aparatu i zanotuj ważne informacje, takie jak te, które wymieniliśmy powyżej, aby móc szybko zastosować odpowiednie rozwiązanie w terenie. Po wielokrotnym ćwiczeniu stanie się to dla Ciebie naturalne i zawsze będziesz wracać z wyjątkowo ostrymi zdjęciami!

Tryb opóźnienia ekspozycji + samowyzwalacz: idealne rozwiązanie

Jak wspomniałem wcześniej, w około 90% przypadków fotografując krajobrazy, korzystam z trybu opóźnienia ekspozycji z samowyzwalaczem. Tryb ten jest niezwykle skuteczny w eliminacji drgań lustra, a podczas fotografowania najnowszymi lustrzankami Nikon drgania migawki są znacznie zredukowane dzięki ulepszonemu mechanizmowi tłumienia w porównaniu ze starszymi modelami. Nawet jeśli aparat nie obsługuje elektronicznej migawki na przednią kurtynę migawki (EFCS), korzystanie z trybu opóźnienia ekspozycji z samowyzwalaczem jest nadal doskonałym rozwiązaniem w większości sytuacji i często eliminuje drgania aparatu.

Są jednak sytuacje, w których EFCS staje się niezbędny. Jeśli fotografujesz superteleobiektywem na statywie i zależy Ci na maksymalnej ostrości w warunkach słabego oświetlenia (np. fotografując księżyc lub odległe obiekty), EFCS może naprawdę pomóc wyeliminować wszelkie drgania aparatu, w tym drgania pochodzące z mechanizmu lustra i migawki. Mam szczerą nadzieję, że Nikon będzie nadal dodawał tę ważną funkcję do wszystkich przyszłych lustrzanek cyfrowych i eliminował obecne ograniczenia związane z fotografowaniem w trybie Live View, o czym mowa w artykule.

Mamy nadzieję, że ten artykuł o tym, jak zredukować drgania aparatu na statywie, okazał się pomocny. Jeśli masz jakieś pytania lub uwagi, skorzystaj z sekcji komentarzy poniżej!