Wyjaśnienie opłat za gaz w Ethereum: co oznacza Gwei i jak działa

Gdy wysyłasz ETH, wymieniasz token lub tworzysz NFT, sieć Ethereum pobiera opłatę za przetwarzanie tych transakcji. Opłata ta nazywana jest opłatą za gaz i zazwyczaj jest wyświetlana w portfelu w Gwei, niewielkiej jednostce ETH. Przed zatwierdzeniem jakiegokolwiek wniosku o środki w portfelu warto zrozumieć, co oznacza ta liczba, skąd się bierze i kiedy może Cię zaskoczyć.

• Jednostką miary obliczeń jest gaz Ethereum. Gwei to token ETH używany do wyceny tego gazu.
• Wysokość opłat zależy od stopnia skomplikowania procedury i aktualnego obciążenia sieci.
• Nieudana transakcja może wiązać się z opłatami za gaz, jeśli Ethereum wykonało jakiekolwiek obliczenia przed wystąpieniem błędu.

Opłaty za gaz Ethereum to koszty uiszczane w ETH za wykonywanie transakcji i operacji na inteligentnych kontraktach w sieci. Gaz jest miarą ilości wymaganych obliczeń , a opłata reprezentuje koszt tej pracy według aktualnej ceny gazu.

Ethereum pobiera opłaty obliczeniowe za przetwarzanie legalnych transakcji i zapobieganie spamowi. Z tego powodu dwa żądania portfela dotyczące tego samego zasobu mogą wiązać się z różnymi opłatami: prosty transfer ETH jest tańszy niż wymiana tokenów, ponieważ wymiana wymaga wykonania większej ilości pracy przez inteligentne kontrakty.

Większość początkujących zakłada, że ​​opłaty to opłaty za obsługę portfela, ale to nieprawda. Portfel jedynie szacuje i wyświetla opłaty. Sieć je ustala, a walidatorzy pobierają ich część. Żaden portfel nie może znieść ani zmniejszyć wymagań dotyczących gazu Ethereum. Jeśli dopiero zaczynasz rozumieć, jak sieci kryptowalutowe przetwarzają wartość i transakcje, ten przewodnik dotyczący kryptowalut i ich działania zawiera przydatne informacje, zanim zagłębisz się w mechanizmy działania gazu.

Różnice w kosztach poszczególnych typów procedur przedstawiają się następująco:

• Bezpośrednie wysyłanie ETH wiąże się z najmniejszym zużyciem gazu, wynoszącym około 21 000 jednostek gazu w przypadku podstawowej konwersji.
• Zatwierdzenie tokena lub monety Tokeny NFT Zużywa więcej gazu ze względu na stosowanie inteligentnych kontraktów.
• Wymiana przez Zdecentralizowane finanse (DeFi) Może zużywać najwięcej gazu, ponieważ zawarcie umowy jest bardziej skomplikowane i może obejmować wiele kroków.

W przypadku każdego roszczenia do portfela, ostateczne opłaty sprowadzają się do trzech rzeczy: liczby jednostek gazu potrzebnych do wykonania akcji, ceny jednostki gazu w danym momencie i tego, na co pozwalają ustawienia portfela.

Gwei, Wei i ETH to zasadniczo to samo aktywo, ale mierzone w różnych jednostkach, tak jak centy, dziesięciocentówki i dolary to zasadniczo ta sama waluta amerykańska. Portfele cyfrowe wykorzystują Gwei, ponieważ ceny gazu są zbyt niskie, aby można je było jednoznacznie wyrazić w pełnych jednostkach ETH.

Jeden Gwei to miliard Wei, a jeden Gwei to 0.000000001 ETH. Dlatego portfel może wyświetlać cenę gazu na poziomie 5 Gwei, podczas gdy ostateczny koszt transakcji w ETH będzie wyświetlany jako znacznie większa liczba dziesiętna.

Niska oferta w Gwei może skutkować wysokimi opłatami, jeśli transakcja wymaga dużej liczby jednostek gazu. Na przykład, 5 Gwei pomnożone przez 200 000 jednostek gazu to 1 000 000 Gwei, co odpowiada 0.001 ETH. Dlatego sama wartość Gwei nie mówi, ile zapłacisz.

Gwei nie jest oddzielnym tokenem. Nie musisz kupować Gwei bezpośrednio. Zamiast tego potrzebujesz wystarczającej ilości ETH w swoim portfelu w sieci, w której zostanie przeprowadzona transakcja. Jeśli Twój portfel znajduje się w sieci głównej Ethereum, opłaty pokrywa ETH tej sieci. Jeśli korzystasz z sieci warstwy 2, takiej jak Arbitrum lub Base, opłaty są pobierane z ETH tej sieci. Jeśli dopiero zaczynasz rozumieć, jak blockchainy obsługują transakcje na poziomie technicznym, ten przewodnik po podstawowych mechanizmach omówi podstawowe procesy, zanim opłaty za gaz staną się istotne.

Po wdrożeniu EIP-1559 opłaty za Ethereum są naliczane na podstawie opłaty podstawowej, opcjonalnej opłaty priorytetowej oraz jednostek gazu użytych w transakcji. Portfel mnoży te wartości i wyświetla całkowitą kwotę ETH przed podpisaniem umowy.

Protokół, a nie Ty ani walidator, określa opłaty bazowe. Opłaty te rosną, gdy bloki są pełne, i maleją, gdy jest w nich miejsce. Co ważne, opłaty bazowe są spalane, co oznacza, że ​​są usuwane z obiegu, zamiast być wypłacane walidatorom. Jeśli chcesz zrozumieć, dlaczego spalanie kryptowalut wpływa na podaż, ten przewodnik wyjaśnia mechanizmy. Opłaty priorytetowe, czasami nazywane „napiwkami”, są opcjonalne i są wypłacane bezpośrednio walidatorowi, aby uatrakcyjnić włączenie transakcji.

Oszacowanie portfela nie gwarantuje zużycia każdej jednostki gazu. Jeśli transakcja zużywa mniej gazu niż dozwolony limit, niewykorzystany gaz jest odzyskiwany. Jeśli gaz wyczerpie się w trakcie realizacji, proces zmiany stanu kończy się niepowodzeniem, ale zużyty gaz nadal jest uwzględniany.

Aby śledzić, ile faktycznie płacisz: Gwei ustala cenę jednostek gazu, podstawowa część opłaty jest spalana, opłata priorytetowa trafia do walidatora, a saldo Twojego portfela jest pomniejszane o rzeczywistą całkowitą liczbę ETH.

Praktyczne obliczenie opłaty rozpoczyna się od określenia jednostek gazu potrzebnych do przeprowadzenia zabiegu oraz ceny Gwei, jaką spodziewa się zapłacić portfel. Podzielenie tego szacunku na mniejsze części ułatwia zrozumienie, co tak naprawdę autoryzujesz.

Rozważmy przykład: załóżmy, że portfel szacuje koszt prostej konwersji ETH na 21 000 jednostek gazu, z opłatą podstawową 8 Gwei i opłatą priorytetową 1 Gwei. Szacowany koszt to 21 000 pomnożone przez 9 Gwei, co daje 189 000 Gwei, czyli 0.000189 ETH.

Początkujący często pomijają: Twój portfel musi mieć wystarczająco dużo ETH, aby pokryć kwotę wysyłki plus opłatę za gaz. Zatem, jeśli wysyłasz 0.05 ETH, a opłata za gaz wynosi 0.002 ETH, potrzebujesz co najmniej 0.052 ETH w portfelu, a nie tylko 0.05.

Z tego powodu Twój portfel może wyświetlać błąd „zbyt niskie saldo”, nawet jeśli wydaje się, że masz wystarczającą liczbę tokenów. Jeśli posiadasz token ERC-20, taki jak USDT, ale nie masz w tym samym portfelu ani jednego ETH, nie będziesz mógł uiścić opłat sieciowych. ETH jest zawsze wymagane do uiszczenia opłat za gaz w sieci głównej Ethereum, niezależnie od transferowanego aktywa. Jeśli posiadasz stablecoiny i chcesz zrozumieć, jak działają w transakcjach Ethereum, te przewodniki dotyczące USDT i USDC będą pomocnym punktem wyjścia do zapoznania się z dwoma najczęstszymi tokenami ERC-20, z którymi spotykają się początkujący.

Opłaty za gaz Ethereum podlegają ciągłym wahaniom ze względu na zmiany w zapotrzebowaniu na przestrzeń blokową w sieci Ethereum. Gdy więcej użytkowników chce przeprowadzać transakcje jednocześnie, opłaty bazowe rosną. Gdy zapotrzebowanie spada, opłaty maleją. Sieć dostosowuje się automatycznie z każdym nowym blokiem.

Złożoność kontraktów dodaje tym opłatom kolejny wymiar. O ile prosty transfer ETH jest przewidywalnie tani, o tyle wymiana tokenów, transakcja pomostowa lub wieloetapowa procedura DeFi mogą kosztować znacznie więcej, ponieważ wymagają one większych jednostek gazu, nawet jeśli sieć jest cicha.

Do najczęstszych przyczyn nagłego wzrostu opłat należą:

• Operacje wydobywania NFT na dużą skalę, w ramach których tysiące użytkowników rywalizuje o możliwość wydobywania tokenów w tym samym okresie.
• Wydarzenia likwidacyjne w protokołach DeFi, które generują wzrost aktywności w łańcuchu.
• Uruchamianie tokenów lub zrzutów, które wymagają jednoczesnej akceptacji lub odbioru tokenów przez wielu użytkowników.
• Złożone połączenia kontraktowe, które zużywają więcej jednostek gazu niż prosta konwersja.
• Użytkownicy podnoszą opłaty priorytetowe, aby rywalizować o szybsze włączenie do bloków.

Szacunki portfela są stale aktualizowane. Cena pobrana pięć minut temu może nie odzwierciedlać aktualnych warunków. Jeśli cena wydaje się nieaktualna, odśwież ją przed podpisaniem umowy, zamiast zgadzać się na nieaktualną kwotę.

Najbardziej wiarygodną informacją o opłacie za gaz dla każdej transakcji jest cena wyświetlana na żywo w Portfelu w momencie podpisania umowy. Ceny gazu zmieniają się z każdym blokiem, więc zrzut ekranu lub wcześniej sprawdzona kwota nie są bezpiecznym zamiennikiem.

Narzędzie do śledzenia zużycia gazu, takie jak Etherscan Gas Tracker, zapewnia użyteczny przegląd stanu sieci. Wskazuje, czy opłaty są generalnie niskie, średnie czy wysokie. Powiadomienie w Portfelu wyświetla numer transakcji, ponieważ zna rodzaj transakcji, limit zużycia gazu i saldo konta.

Te dwie wartości mogą się różnić, ale żadna z nich nie jest niepoprawna. Wymiana tokenów może wymagać więcej jednostek gazu niż zwykła konwersja, więc cena w Twoim Portfelu będzie wyższa niż cena bazowa trackera, nawet w tych samych warunkach sieciowych.

Jeśli cena bieżąca wydaje się nietypowo wysoka, a transakcja nie jest pilna, należy zaczekać i zaktualizować dane. W przypadku przelewów niepilnych, najtańszym rozwiązaniem jest często niepodjęcie żadnych działań do momentu spadku popytu, co może nastąpić w ciągu kilku godzin w normalnym dniu rynkowym.

Nie wszystkie opłaty blockchain działają w ten sam sposób. Opłaty za gaz w sieci głównej Ethereum są ustalane przez protokół i płacone w ETH. Inne sieci, w tym rozwiązania warstwy 2 Ethereum, korzystają z innych mechanizmów i często są znacznie tańsze w przypadku tego samego typu transakcji.

Sieci warstwy 2, takie jak Arbitrum, Base i Optimism, wykonują większość aktywności poza siecią główną, a następnie przesyłają skompresowane dane z powrotem do Ethereum. Specyfikacja EIP-4844 wprowadziła blok gazu specjalnie dla danych rollup, który jest niezależny od zwykłego gazu wykonawczego i znacząco obniża opłaty warstwy 2.

Jeśli porównujesz opłaty w różnych blockchainach przed transferem środków, powyższa tabela stanowi punkt wyjścia, a nie ostateczny ranking. Warunki opłat w każdej sieci mogą ulec zmianie w zależności od sposobu użytkowania.

Aby lepiej zrozumieć ścieżki skalowania Ethereum i porównać je pod względem kosztów, kategoria warstwy 2 obejmuje główne opcje konsolidacji, nie traktując ich jako odpowiedników sieci głównej. Jeśli rozważasz Solanę jako tańszą alternatywę dla niektórych transakcji, artykuł „Czym jest Solana?” wyjaśnia, jak jej model opłat strukturalnie różni się od modelu Ethereum.

Opłaty za gaz Ethereum różnią się znacznie w zależności od tego, czy wysyłasz środki z portfela z własnym depozytem, ​​czy wypłacasz je z giełdy kryptowalut. Zrozumienie środowiska operacyjnego decyduje o procedurach, które należy zweryfikować przed transferem środków.

W portfelu z własnym depozytem widoczny jest monit o zasilenie gazem, a opłata jest pobierana bezpośrednio z salda ETH. Użytkownik kontroluje ustawienia, a portfel pobiera opłatę bezpośrednio z sieci. Podczas wypłaty środków z giełdy, giełda kontroluje interfejs. Wyświetlana opłata może łączyć opłaty za zasilenie gazem sieciowym, koszty routingu platformy i minimalne kwoty wypłaty w jedną pozycję, a użytkownik może nie być w stanie zobaczyć każdego składnika osobno.

Zanim wyślesz pieniądze, zapoznaj się z poniższymi wskazówkami, aby poznać najczęstsze błędy popełniane przez początkujących:

• Oryginalny adres piętra, sieci i dostawy przed potwierdzeniem.
• Przechowuj w portfelu wystarczającą ilość natywnego ETH, aby pokryć opłaty za gaz. Kwota ta powinna być oddzielona od kwoty, którą wysyłasz.
• Sprawdź, czy podane opłaty za wypłaty z giełdy są oddzielne od opłat za gaz sieciowy lub czy je obejmują.
• Unikaj zmiany zaawansowanych ustawień gazu, jeśli nie rozumiesz dokładnie, co kontroluje każde pole.
• Gdy kwota przelewu jest duża, a adres jest nowy, wykonaj najpierw małą transakcję testową.

Aby skonfigurować portfele z własnym depozytem, ​​lista najlepszych portfeli Ethereum obejmuje kompatybilne opcje. Recenzja portfela MetaMask analizuje, jak limity gazu, opłaty priorytetowe i wybór sieci są wyświetlane w aktywnym portfelu przed zatwierdzeniem przelewu.

Jeśli szukasz rozwiązania sprzętowego do bezpiecznego przechowywania ETH, a jednocześnie chcesz w razie potrzeby płacić opłaty za gaz, recenzje Ledger Flex i Trezor Safe 7 obejmują dwie najpopularniejsze konfiguracje cold storage. Aby uzyskać szerszy przegląd opcji wymiany i struktur opłat za wypłaty, pomocne będzie centrum wymiany kryptowalut. Początkujący, którzy porównują giełdy po raz pierwszy, mogą również zapoznać się z giełdami kryptowalut dla początkujących, zanim zdecydują się na konkretną platformę.

Nieudane i zablokowane transakcje to jedne z najbardziej frustrujących doświadczeń dla początkujących w sieci Ethereum, częściowo dlatego, że mogą kosztować Cię pieniądze, nawet jeśli nie zostaną pomyślnie ukończone.

Jeśli sieć Ethereum rozpocznie realizację transakcji i napotka błąd w trakcie jej trwania, taki jak niespełnienie warunku inteligentnego kontraktu lub wyczerpanie się zasobów, nadal zostaniesz obciążony kosztami wykonanych już obliczeń. Za zasoby wykorzystane do momentu awarii nie przysługuje zwrot.

Transakcje oczekujące występują, gdy maksymalna opłata transakcyjna jest ustawiona zbyt nisko, a transakcja pozostaje w puli pamięci, oczekując na włączenie do bloku. Ponieważ każda transakcja w portfelu ma numer seryjny znany jako nonce, zablokowana transakcja może uniemożliwić realizację wszystkich kolejnych transakcji z tego samego portfela do czasu jej rozwiązania.

Przed ponownym wysłaniem lub próbą ponownego dokończenia transakcji należy postępować zgodnie z poniższymi wskazówkami:

• Sprawdź, czy transakcja jest oczekująca, nieudana lub przerwana, korzystając z eksploratora bloków, np. Etherscan.
• Nie wysyłaj wielokrotnie tej samej akcji bez wcześniejszego sprawdzenia wartości nonce, w przeciwnym razie istnieje ryzyko nagromadzenia się nierozwiązanych transakcji.
• Jeśli jest dostępna, korzystaj z wbudowanej w portfel funkcji „przyspieszenia” lub „anulowania”, zamiast ręcznie edytować pola gazowe.
• Sprawdź, czy w portfelu znajduje się wystarczające saldo ETH na pokrycie opłat za wszelkie alternatywne transakcje.
• Przed wyrażeniem zgody na ponowną próbę przejrzyj wszystkie ostrzeżenia dotyczące inteligentnego kontraktu, które pojawiły się podczas pierwotnej próby.

Na szczególną uwagę zasługuje wybijanie tokenów NFT. Wybijanie tokenów za pomocą inteligentnego kontraktu w szczytowym momencie zapotrzebowania jest jednym z najczęstszych scenariuszy nieudanych transakcji skutkujących stratami gazu. Jeśli nie wiesz jeszcze, jak działają NFT na poziomie węzła, artykuł „Czym są NFT?” wyjaśnia mechanizmy stojące za wybijaniem tokenów, zanim zetkniesz się z nimi w rzeczywistym portfelu.

Oczekująca transakcja nie zawsze jest pilna. Jeśli transakcja nie jest pilna, czekanie jest często bezpieczniejsze niż ręczne dostosowywanie pól nonce i gas bez jasnego zrozumienia, jak Twój portfel obsługuje swapy.

Aby zminimalizować koszty gazu, należy przede wszystkim zadbać o odpowiedni czas i wybrać właściwą trasę, a nie o modyfikację złóż gazu, których nie do końca rozumiesz. Ustawienie zbyt niskich opłat może prowadzić do zawieszenia transakcji, tak jak płacenie nadmiernych opłat marnuje Twoje ETH.

Najbardziej wiarygodna redukcja kosztów pochodzi z trzech głównych źródeł: wysyłania transakcji, gdy sieć jest mniej przeciążona, korzystania z sieci warstwy 2, gdy obsługuje ją aplikacja, oraz unikania niepotrzebnych interakcji z inteligentnymi kontraktami. Zgadywanie z zaawansowanymi konfiguracjami gazu bez zrozumienia funkcji każdego pola często prowadzi do problemów, a nie do oszczędności.

Najbezpieczniejsze sposoby na obniżenie kosztów obejmują:

• Sprawdź informacje o śledzeniu zużycia paliwa przed złożeniem transakcji niepilnych. Opłaty poza godzinami szczytu, takie jak poranki w dni robocze w godzinach UTC, mogą stanowić niewielki ułamek kosztów szczytu.
• Użyj sieci obsługującej warstwę 2 do niewielkich transferów lub rutynowych zadań aplikacyjnych. Sieci Arbitrum, Base i Optimism zazwyczaj kosztują ułamek kosztów sieci głównej dla tej samej operacji.
• Konsoliduj procedury, gdzie to możliwe. Wielokrotne zatwierdzanie i zamiana tokenów w oddzielnych transakcjach kosztuje więcej paliwa niż połączenie.
• Przed podpisaniem umowy sprawdź ustawienia mostu, swapu i poślizgu, ponieważ najtańsza opcja swapu nie zawsze będzie najtańszą transakcją końcową, jeśli uwzględni się opłaty za gaz.
• Trzymaj w portfelu wystarczającą ilość ETH, aby pokryć opłaty za gaz po dokonaniu przelewu, a nie tylko tyle, ile potrzeba na wysłanie aktywów.

Koszty swapów są szczególnie istotne, jeśli regularnie korzystasz z protokołów zdecentralizowanych finansów (DeFi). Jeśli współpracujesz z automatycznym animatorem rynku (AMM) , ten kompleksowy przewodnik wyjaśnia, dlaczego niektóre ścieżki swapów zużywają więcej gazu niż inne.

Jedna surowa zasada: nigdy nie obniżaj limitu gazu poniżej szacunkowego limitu, chyba że dokładnie rozumiesz warunki umowy. Limit gazu jest pułapem. Ustawienie go zbyt nisko spowoduje, że transakcja nie zostanie zrealizowana w trakcie realizacji, a opłaty za gaz naliczone do tego momentu pozostaną należne.

Dokonując pierwszej transakcji w sieci Ethereum, Twoim głównym celem powinno być zrozumienie, na co się zgadzasz, zanim ją potwierdzisz. Większość strat z tytułu opłat za gaz na poziomie początkującym wynika z pośpiechu w zatwierdzaniu wniosków o portfel, wyboru niewłaściwej sieci lub braku wystarczającej ilości ETH na pokrycie opłat.

Prosty przelew ETH to najbezpieczniejsza pierwsza transakcja. Wykorzystuje on stałą i przewidywalną ilość gazu, 21 000 jednostek, nie wymaga żadnych inteligentnych kontraktów i daje jasny obraz działania opłat za portfel, zanim podejmiesz bardziej złożone działania, takie jak wymiana, zatwierdzanie lub bicie tokenów NFT.

Przed zatwierdzeniem jakiejkolwiek transakcji należy upewnić się co do pięciu kluczowych rzeczy:

• Sieć wyświetlana w portfelu musi odpowiadać sieci, której zamierzasz użyć do transakcji, niezależnie od tego, czy jest to główna sieć Ethereum czy konkretna sieć warstwy 2.
• W portfelu musi znajdować się wystarczająca ilość rodzimej waluty ETH, aby pokryć opłaty za gaz, oprócz kwoty wysyłanej.
• Adres dostawy musi być poprawny i obsługiwać wybraną przez Ciebie sieć.
• Wyświetlana grafika powinna być aktualna, a najlepiej, jeśli została zaktualizowana w ciągu ostatnich kilku minut.
• Opłaty powinny być proporcjonalne do wartości transakcji.

Jeśli opłaty są wyższe niż przelewana kwota, wstrzymaj transakcję. W przypadku małych przelewów, oczekiwanie, korzystanie z obsługiwanej sieci warstwy 2 lub przetwarzanie pakietowe transakcji zazwyczaj będzie tańsze niż natychmiastowe uiszczenie opłat za sieć główną.