Zdecentralizowane aplikacje (dApps): proste wyjaśnienie dla początkujących

Większość tradycyjnych aplikacji przechowuje konta użytkowników na scentralizowanych serwerach korporacyjnych. Natomiast aplikacje zdecentralizowane (dApps) przenoszą kluczowe aspekty tych procesów, takie jak handel , udzielanie pożyczek, głosowanie i tworzenie aktywów cyfrowych, do sieci blockchain . Zamiast używać nazwy użytkownika i hasła, użytkownicy komunikują się z tymi aplikacjami za pośrednictwem swoich portfeli cyfrowych, a wyniki są rejestrowane w publicznej i transparentnej sieci, a nie w prywatnych bazach danych.

Ta zmiana może wydawać się prosta, ale zmienia ona sposób, w jaki kto kontroluje co, a także zmienia obszary koncentracji ryzyka.

• Czym jest dApp? Jest to aplikacja, której podstawowa funkcjonalność opiera się na inteligentnych kontraktach, działających w sieci blockchain.
• Co się zmieniło? Użytkownicy mogą wchodzić w interakcje z platformami handlowymi, grami, zdecentralizowanymi organizacjami autonomicznymi (DAO) i narzędziami. zdecentralizowane finanse Bezpośrednio z ich portfeli cyfrowych.
• Główne zagrożenia. Fałszywe zatwierdzenia, fałszywe interfejsy i wadliwe inteligentne kontrakty mogą narazić środki w portfelu na ryzyko.

Zdecentralizowane aplikacje, czyli dApps, to programy, które przenoszą część zaplecza aplikacji z centralnego serwera należącego do firmy do inteligentnych kontraktów w sieci blockchain . Interfejs witryny internetowej lub aplikacji może być nadal hostowany przez zespół, ale istotne zmiany stanu – niezależnie od tego, czy chodzi o transakcję, pożyczkę, głosowanie, czy tworzenie aktywów – są obsługiwane przez kod działający w sieci publicznej.

Koncepcja depozytu wyjaśnia to jeszcze bardziej. W tradycyjnych aplikacjach platforma kontroluje rejestr użytkownika i może cofać, zamrażać lub modyfikować rekordy. W zdecentralizowanej aplikacji (dApp) użytkownik zatwierdza działania z własnego portfela, a blockchain rejestruje wynik zgodnie z przejrzystymi zasadami, które każdy może zobaczyć.

Nie oznacza to, że każda aplikacja zdecentralizowana (dApp) jest w pełni zdecentralizowana lub bezpieczna. Projekt może obsługiwać zdecentralizowany kontrakt, jednocześnie zachowując scentralizowaną stronę internetową, klucze administracyjne, słaby model tokenów lub ryzykowne uprawnienia. Ważne jest, które części kontrolujesz, a które nadal zależą od odpowiedzialnego działania zespołu.

Aplikacje zdecentralizowane (dApps) zazwyczaj mają kilka wspólnych cech:

• Portfel przewiduje wszystkie działania użytkownika.
• Inteligentne kontrakty implementują podstawową logikę.
• Opłaty sieciowe, zwane w przypadku Ethereum „gas”, są uiszczane za zmiany w łańcuchu.
• Interfejs może nadal wymagać standardowego hostingu internetowego.
• Zatwierdzanie tokenów może pozostać aktywne przez długi czas po rozłączeniu się ze stroną.

Korzystając z aplikacji zdecentralizowanej (dApp), masz do czynienia z czterema oddzielnymi komponentami: interfejsem strony internetowej lub aplikacji, portfelem, inteligentnym kontraktem i siecią blockchain. Każdy komponent ma inną funkcję, a zrozumienie tego podziału to najszybszy sposób na wykrycie potencjalnych problemów.

Interfejs wyjaśnia, co należy zrobić. Portfel żąda Twojego podpisu. Inteligentny kontrakt weryfikuje ważność operacji i aktualizuje jej status. Sieć przetwarza wszystkie transakcje, pobiera opłaty i utrwala wynik. Punkty kontrolne bezpieczeństwa znajdują się na każdym etapie autoryzacji portfela, zwłaszcza podczas żądania wydania tokenów.

Kryptowaluty działają w tych samych sieciach, więc jeśli posiadasz już cyfrową walutę, nawiązałeś interakcję z częścią tej infrastruktury. Aplikacje zdecentralizowane dodają dodatkową warstwę: zamiast po prostu przechowywać aktywa, korzystasz z kontraktów, które pozwalają ci handlować nimi, pożyczać je lub przesyłać zgodnie z zasadami zapisanymi w kodzie.

Ważne jest, aby dobrze zrozumieć te ruchome części, ponieważ zdecentralizowane aplikacje (dApps) mogą na początku wydawać się mylące:

• Interfejs użytkownika to strona lub aplikacja, w którą klikasz.
• Portfel przechowuje Twoje klucze i wysyła prośby o zatwierdzenie lub odrzucenie.
• Inteligentny kontrakt weryfikuje działanie i aktualizuje jego rekordy.
• Sieć przetwarza transakcje i pobiera opłaty.
• Indeksatory i dostawcy RPC pomagają interfejsowi odczytywać dane z łańcucha.

Dla użytkowników praktyczna lekcja jest taka: ekran nie jest źródłem prawdy. Jest nią podpisana transakcja.

Aplikacje zdecentralizowane (dApps) zasadniczo różnią się od tradycyjnych aplikacji. W tradycyjnej aplikacji platforma ma pełną kontrolę nad Twoim kontem, dając jej możliwość zresetowania hasła, zamrożenia salda, cofnięcia transakcji, a nawet usunięcia danych. W aplikacji zdecentralizowanej (dApp) portfel zastępuje logowanie, a technologia blockchain zastępuje bazę danych firmy, co oznacza, że ​​te czynności wymagają nowej transakcji lub stają się całkowicie niemożliwe.

Ten kompromis ma dwie strony: aplikacje zdecentralizowane (dApps) pozwalają użytkownikom przeglądać salda i reguły w publicznym i przejrzystym rejestrze, ale nakładają na użytkownika większą odpowiedzialność. Jeśli Twój portfel podpisze szkodliwą transakcję, blockchain zarejestruje ją dokładnie tak, jak jest, bez możliwości jej cofnięcia, a problem nie wymaga zgłoszenia do pomocy technicznej.

Wiele aplikacji zdecentralizowanych (dApps) zachowuje standardowy interfejs webowy, kanał obsługi klienta i stos analityczny, podczas gdy ich decentralizacja ogranicza się do przeniesienia rozliczeń lub zarządzania do blockchaina. Dlatego termin „zdecentralizowany” niekoniecznie oznacza, że ​​każda część produktu znajduje się w blockchainie.

Aplikacje zdecentralizowane (dApps) są wykorzystywane w szerokim zakresie aplikacji, takich jak handel, pożyczki, gry, NFT, DAO, narzędzia społecznościowe i rynki predykcyjne. Wszystkie łączy konkretny powód, dla którego technologia blockchain jest wykorzystywana zamiast tradycyjnej bazy danych kont, niezależnie od tego, czy chodzi o współposiadanie, transparentne zasady, czy zbywalność własności.

Finanse zdecentralizowane (DeFi) to najpopularniejsza kategoria, w której użytkownicy handlują, udzielają pożyczek i zapewniają płynność za pośrednictwem inteligentnych kontraktów, a nie wewnętrznego rejestru pośredniczącego. Zdecentralizowane giełdy (DEX) kierują swapy przez pule płynności lub zautomatyzowaną logikę zleceń, a nie scentralizowany rejestr zleceń. Protokoły takie jak Uniswap i Aave należą do najpopularniejszych przykładów, ponieważ ich logika kontraktowa jest publiczna i działa wystarczająco długo, aby można ją było dokładnie zbadać.

Poza światem DeFi, kategorie szybko się rozgałęziają. Zdecentralizowane aplikacje do gier (dApps) umieszczają zasoby w grze, własność przedmiotów lub nagrody w łańcuchu bloków, dzięki czemu gracze faktycznie je posiadają. Organizacje DAO koordynują głosowania, decyzje dotyczące skarbu państwa i dostęp akcjonariuszy za pośrednictwem inteligentnych kontraktów. NFT zajmują się biciem niewymienialnych tokenów, handlem, członkostwem i własnością mediów. Wiodące rynki predykcyjne stosują inne podejście: zamiast handlować aktywami, użytkownicy handlują pozycjami w oparciu o wynik zdarzeń, a kontrakt rejestruje i rozlicza te pozycje w łańcuchu bloków. Polimarket jest najpopularniejszym przykładem tej kategorii.

Do typowych kategorii zdecentralizowanych aplikacji (dApp) należą:

• Zastosowania DeFi w zakresie swapów, udzielania pożyczek, pożyczania pieniędzy, instrumentów pochodnych i rolnictwa plonów.
• Aplikacje gier, które umieszczają zasoby, nagrody lub własność przedmiotów w łańcuchu.
• Aplikacje DAO koordynujące głosowania, decyzje dotyczące skarbu państwa i dostęp akcjonariuszy.
• Zastosowania NFT do tworzenia niewymienialnych walut cyfrowych, handlu nimi, członkostwa lub własności mediów.
• Aplikacje rynku prognostycznego umożliwiające użytkownikom handel wynikami wydarzeń.
• Aplikacje społecznościowe przechowujące dane o tożsamości, linkach do treści lub dostępie twórców do łańcucha.

Nie wszystkie zdecentralizowane aplikacje (dApps) mają charakter finansowy. DAO, gry oparte na blockchainie i aplikacje społecznościowe oparte na łańcuchu bloków korzystają z portfeli i inteligentnych kontraktów, ale wiążą się z zupełnie innymi ryzykami i wymagają odmiennych nawyków użytkowników.

Ethereum i Solana to dwie z najpopularniejszych sieci, z którymi spotykają się początkujący w świecie kryptowalut. Obie sieci wykorzystują portfele on-chain i oprogramowanie, ale różnią się narzędziami, strukturami opłat, szybkością transakcji oraz typami portfeli, z których zazwyczaj korzystają użytkownicy. Wybór najodpowiedniejszej sieci zależy od specyfiki danej aplikacji.

Ethereum może pochwalić się rozbudowanym ekosystemem inteligentnych kontraktów, bogatą historią w sektorze finansów zdecentralizowanych (DeFi) oraz szerokim wsparciem dla portfeli. Solana z kolei koncentruje się na aplikacjach o wysokiej przepustowości i interakcjach o niskich opłatach, a oprogramowanie przetwarza stan za pomocą modelu opartego na obliczeniach, a nie na podejściu Ethereum opartym na przechowywaniu kontraktów. Użytkownicy szczególnie zauważają te różnice w zakresie roszczeń do portfeli, kosztów gazu, szybkości transakcji i liczby obsługiwanych portfeli.

Oprócz tych dwóch sieci, sieci warstwy 2 obsługują aplikacje w stylu Ethereum z niższymi opłatami, ale wymagają dodatkowych opłat za połączenia i wypłaty. Łańcuchy dedykowane konkretnym aplikacjom oferują bardziej spersonalizowane doświadczenie użytkownika, ale w większym stopniu opierają się na płynności i obsłudze portfeli w ramach swojego ekosystemu.

Wybór portfela zależy od używanej sieci. Użytkownicy Ethereum często zaczynają od portfeli przeglądarkowych kompatybilnych z maszynami wirtualnymi (EVM), takimi jak MetaMask, podczas gdy wielu użytkowników Solany zaczyna od Phantom Wallet. Portfel wielołańcuchowy może zmniejszyć trudności związane z przełączaniem się między sieciami, ale nie eliminuje konieczności uważnego czytania każdego żądania podpisu przed jego zatwierdzeniem.

Zanim podejmiesz ostateczną decyzję, zapoznaj się z naszą recenzją portfela MetaMask Wallet i recenzją portfela Phantom Wallet!

Łącząc portfel ze zdecentralizowaną aplikacją (dApp), udostępniasz jej swój adres publiczny. Samo to działanie nie powoduje transferu środków. Ryzyko pojawia się, gdy portfel prosi o podpisanie wiadomości, wysłanie transakcji lub autoryzację wydatkowania tokenów, i to właśnie ta część może być myląca dla większości początkujących.

Łączenie jest jak wskazanie aplikacji, z którego konta chcesz korzystać. Podpisywanie to jednak zupełnie inny proces. W zależności od jego znaczenia, może ono potwierdzać kontrolę nad portfelem, autoryzować logowanie, akceptować warunki poza łańcuchem lub wysyłać rzeczywiste transakcje w łańcuchu. Alert portfela będzie wyglądał podobnie w każdym przypadku, dlatego ważne jest, aby uważnie go przeczytać.

Zatwierdzanie tokenów zasługuje na szczególną uwagę. Gdy aplikacja zdecentralizowana (dApp) żąda wydania tokenów, żąda uprawnień na poziomie węzła, które pozostają aktywne do momentu ich odwołania, nawet po rozłączeniu się z witryną. Fałszywa aplikacja zdecentralizowana (dApp) może żądać rozległych uprawnień, a legalna aplikacja zdecentralizowana (dApp) może być podatna na ataki w przyszłości, jeśli jej węzeł lub interfejs użytkownika zostaną naruszone.

Przed podłączeniem upewnij się, że dobrze rozumiesz poniższe procedury:

• Łączenie portfela: Ma ten sam ogólny adres co strona internetowa.
• Podpis listu: Ustanawia kontrolę nad portfelem lub akceptuje żądania poza łańcuchem.
• Prześlij transakcję: Nadaje akcję w serialu.
• Zatwierdzenie kodu: Umowa pozwala na wydanie tokena do uzgodnionej kwoty.
• Odwołaj zgodę: Ogranicza lub usuwa wcześniejsze uprawnienia do kodu.

Portfele z własnym depozytem chronią Twoje klucze, ale nie są w stanie zweryfikować, czy aplikacja zdecentralizowana (dApp) jest legalna. Przed podpisaniem czegokolwiek musisz zweryfikować adres URL witryny, sieć, token, kwotę oraz to, czy autoryzacja jest nieograniczona. Jeśli koncepcja portfeli z własnym depozytem jest dla Ciebie zupełną nowością, nasz artykuł o portfelach kryptowalut dla początkujących omawia podstawy, zanim połączysz swój portfel z czymkolwiek.

Aplikacje zdecentralizowane (dApps) przyczyniają się do większej przejrzystości reguł, równowagi i procesów wykonawczych, ale nie rozwiązują wszystkich problemów z zaufaniem. Przenoszą zaufanie z pojedynczego operatora aplikacji na inteligentne kontrakty, infrastrukturę portfela, sieci i sposób działania podpisu. To reprezentuje inny rodzaj zaufania, a nie jego brak.

Najważniejszą zaletą zdecentralizowanych aplikacji (dApps) jest ich dostępność bez konieczności uzyskiwania uprawnień. Użytkownik posiadający kompatybilny portfel może korzystać z dowolnej aplikacji dApp bez konieczności tworzenia lub zatwierdzania tradycyjnego konta na platformie. Zwiększa to interoperacyjność między protokołami i przenośność między aplikacjami, co jest szczególnie ważne na rynkach, na których dostęp do usług finansowych jest nierówny.

Aplikacja zdecentralizowana (dApp) może publikować kod swojego kontraktu, ale jej interfejs pozostaje niejasny. Może działać w otwartej sieci, ale opiera się na scentralizowanym interfejsie użytkownika. Może nie wymagać powiernictwa, ale stwarza ryzyko związane z brakiem zgody, jeśli użytkownicy udzielają szerokich uprawnień do kodu, nie czytając tego, co podpisują.

Większość zagrożeń związanych z aplikacjami zdecentralizowanymi koncentruje się w jednym kluczowym momencie: gdy portfel prosi o zatwierdzenie działania. Strony phishingowe naśladują design legalnych aplikacji zdecentralizowanych i wykorzystują fałszywe wyskakujące okienka portfela, aby żądać zatwierdzenia tokenów na dużą skalę. Nawet front-end legalnej aplikacji zdecentralizowanej może zostać zhakowany i wysyłać złośliwe żądania za pośrednictwem legalnego adresu URL.

Często początkowe połączenie nie jest najważniejszym momentem. To zatwierdzenie tokena przyznaje kontraktowi stałe pozwolenie na wydawanie środków. To pozwolenie pozostaje aktywne nawet po zamknięciu karty, rozłączeniu się ze stroną i zapomnieniu o istnieniu zdecentralizowanej aplikacji.

Przed podpisaniem należy podjąć następujące środki ostrożności:

• Zweryfikuj autentyczność domeny za pomocą zakładki lub zaufanego źródła, a nie za pomocą linku w wynikach wyszukiwania.
• Sprawdź, czy portfel jest połączonyPrawidłowa sieć Przed zatwierdzeniem.
• Przeczytaj nazwę kodu i kwotę podaną w roszczeniu.
• Odrzuć nieograniczoną liczbę zatwierdzeń, jeśli minimum obejmuje wymagane działanie.
• Przetestuj nieznane zdecentralizowane aplikacje, używając małego portfela zawierającego tylko to, czego potrzebujesz.
• Anuluj stare zatwierdzenia po użyciu; traktuj to jako rutynową konserwację.
• Linki do airdropów, mennic i pilnego wsparcia traktuj domyślnie jako podejrzane.

Cofnięcie zatwierdzenia tokena to odrębna procedura od odłączenia się od strony internetowej. Większość użytkowników zdaje sobie z tego sprawę dopiero po wystąpieniu problemu, co czyni to jednym z pierwszych nawyków bezpieczeństwa, które warto świadomie rozwijać. MetaMask oddziela połączone strony internetowe od zatwierdzenia tokena i traktuje cofanie uprawnień jako odrębny krok w konserwacji portfela.

Audyty bezpieczeństwa i audyty publiczne zmniejszają ryzyko, ale nie eliminują go całkowicie. Najbezpieczniejszą procedurą dla aplikacji zdecentralizowanych jest ta, którą można powtarzać bez wahania: zapisz znane adresy URL w zakładkach, przechowuj środki długoterminowe w oddzielnym portfelu i przerwij, gdy jakiekolwiek żądanie wymaga dostępu wykraczającego poza zakres danej akcji.

Aplikacje zdecentralizowane (dApps) zbudowane są z zestawu podstawowych komponentów, w tym inteligentnych kontraktów, front-endu, logiki komunikacji portfela oraz mechanizmów dostępu do danych blockchain, i zazwyczaj opierają się na usługach poza łańcuchem (off-chain) do indeksowania lub przechowywania. Głównym wyzwaniem projektowym dla każdego dewelopera aplikacji zdecentralizowanych (dApps) jest określenie, które części systemu powinny być w łańcuchu, gdzie przejrzystość lub współdzielenie wykonania są najważniejsze, a które części mogą pozostać bezpiecznie poza łańcuchem, aby utrzymać koszty i szybkość w rozsądnych granicach.

W sieci Ethereum rozwój zdecentralizowanej aplikacji (dApp) zazwyczaj rozpoczyna się od kontraktów Solidity, frameworków testowych, front-endowego interfejsu webowego oraz bibliotek portfeli obsługujących żądania podpisu. W sieci Solana programiści piszą programy, które działają na podstawie obliczeń i instrukcji, zamiast przechowywać kontrakty w stylu Ethereum.

Typowy stos aplikacji dApp obejmuje następujące elementy:

• Inteligentne kontrakty lub oprogramowanie łańcuchowe do ustalania podstawowych zasad i rozliczeń.
• Interfejs użytkownika, który wyświetla salda, formularze i podglądy transakcji.
• Biblioteki komunikacyjne portfela wymagające podpisu użytkownika.
• Dostawcy usług RPC odczytują stan łańcucha i wysyłają transakcje.
• Indeksy przyspieszające wyszukiwanie i historię transakcji.
• Zdecentralizowane przechowywanie danych, np. IPFS, jest wykorzystywane w przypadku, gdy konieczne jest uwzględnienie zawartości plików publicznych.
• Wyrocznie wykorzystuje się wtedy, gdy kontrakty wymagają danych spoza łańcucha, np. cen aktywów lub wyników zdarzeń.

Wyrocznie zasługują na szczególną uwagę; blockchainy nie znają automatycznie faktów spoza łańcucha. Na przykład, zdecentralizowana aplikacja pożyczkowa potrzebuje aktualnych cen aktywów, zdecentralizowana aplikacja do obsługi instrumentów pochodnych potrzebuje danych rozliczeniowych, a zdecentralizowana aplikacja do prognozowania rynku potrzebuje potwierdzonych wyników zdarzeń. Chainlink to najpowszechniej używana sieć wyroczni w architekturze zdecentralizowanych aplikacji (dApp) i jest wykorzystywana do przesyłania danych cenowych, danych o zdarzeniach oraz komunikacji między łańcuchami.

Wyzwaniem dla programistów jest znalezienie równowagi: zbyt wiele komponentów w blockchainie sprawia, że ​​aplikacja jest kosztowna i powolna, a zbyt mało sprawia, że ​​termin „dApp” traci na znaczeniu. Dobry projekt wykorzystuje blockchain, gdzie prawdziwymi celami produktu są współdzielenie implementacji, nadzór nad oprogramowaniem i transparentność.

Po pierwszym połączeniu portfela z aplikacją zdecentralizowaną (dApp) proces wydaje się prosty: klikasz „Połącz portfel”, wybierasz portfel z listy, a strona rozpoznaje Twój adres. Ta część jest praktycznie pozbawiona ryzyka. Ryzyko pojawia się natychmiast po tym, gdy strona prosi o podpisanie dokumentu.

Zanim cokolwiek połączysz, skonfiguruj portfel, którego będziesz używać wyłącznie do testowania aplikacji zdecentralizowanych (dApps). Zasil go niewielką kwotą wystarczającą na pokrycie opłat i pojedynczej transakcji testowej. Przechowuj swoje główne aktywa w oddzielnym portfelu, który nigdy nie łączy się z witrynami zdecentralizowanymi (dApps). To oddzielenie ogranicza zasięg wszelkich złośliwych kontraktów lub witryn phishingowych.

Gdy będziesz gotowy do zawiązania, wykonaj następujące kroki:

1. Przejdź do witryny, wpisując adres URL bezpośrednio lub korzystając z zakładki. Nie klikaj linków z wyników wyszukiwania, postów w mediach społecznościowych ani wiadomości bezpośrednich.
2. Kliknij „Połącz portfel” i wybierz swój portfel. Strona poprosi o podanie adresu publicznego. Sam ten krok nie spowoduje transferu środków.
3. Sprawdź sieć wyświetlaną w portfelu przed zatwierdzeniem czegokolwiek. Zatwierdzenie niewłaściwej sieci to częsty i nieodwracalny błąd.
4. Przeczytaj każdą prośbę o podpis przed jej potwierdzeniem. Sprawdź nazwę tokena, kwotę i kontrakt, który składa prośbę.
5. „Odrzuć” każdą zgodę, która wymaga nieograniczonego wydawania tokenów. Określ „limit”, który obejmuje tylko czynność, którą zamierzasz wykonać.
6. Po przetestowaniu cofnij zatwierdzenia tokenów za pośrednictwem menedżera zatwierdzeń w swoim portfelu. Odłączenie witryny nie powoduje cofnięcia istniejących uprawnień do tokenów.

Oto kilka nawyków zapobiegających najczęstszym problemom:

• Nigdy nie podpisuj wiadomości, której nie rozumiesz. Niejasne komunikaty to znak stop, a nie drobny problem.
• Traktuj każde pilne zgłoszenie dotyczące zrzutu z powietrza, terminu ważności monety lub problemu z portfelem jako próbę phishingu, dopóki nie zostanie udowodnione inaczej.
• Nie używaj ponownie portfela testowego do długoterminowego przechowywania danych. Po połączeniu portfela z wieloma aplikacjami zdecentralizowanymi (dApps), przechowuj go oddzielnie od środków, których utraty nie możesz sobie pozwolić.

Jeśli najpierw musisz kupić kryptowalutę, aby zasilić portfel testowy, giełdy kryptowalut dla początkujących oferują standardowe opcje wpłaty środków oraz sposób wypłaty środków na adres własny.