Taniec neuronowy: Ulepszanie ludzkich sieci neuronowych poprzez zorganizowany ruch

Czasami w pośpiechu, by zbadać interakcje z sieciami neuronowymi (często w formie dużych modeli językowych, LLM), zapominamy pomyśleć o naszym systemie operacyjnym i sposobie jego działania.

Oczywiście naukowcy poświęcili dużo czasu na badanie modeli ludzkiego mózgu, nie wspominając o gatunkach niższych, takich jak C. Elegans, Aby ocenić działanie sieci neuronowych.

To porównanie było, ironicznie rzecz biorąc, „oczywiste”.

A co z pewnością, żebyśmy rozwijali własne sieci neuronowe, pracując jednocześnie z zupełnie nowymi sieciami, które nie mają ludzkiej anatomii?

 

Wykorzystanie ruchu strukturalnego do przeprogramowania mózgu

Nauka o naszym mózgu jest jednym z najważniejszych narzędzi, jakie mamy do dyspozycji.

Na pierwszy rzut oka związek między umysłem i ciałem może wydawać się nieco „tajemniczy”.

Coraz więcej dowodów wskazuje jednak na to, że różne rodzaje bodźców, w tym ustrukturyzowany ruch fizyczny, mogą pomóc nam usprawnić działanie mózgu poprzez zmianę wzorców neuronalnych w zjawisku zwanym neuroplastycznością. Proces ten pozwala mózgowi tworzyć nowe szlaki neuronowe, wzmacniać istniejące i adaptować się do nowych doświadczeń. Ustrukturyzowany ruch, taki jak rozciąganie czy joga, to skuteczny sposób na stymulację tego procesu.

 

Stymulacja zdolności umysłowych: ćwiczenie umysłu

Jednym ze skutecznych sposobów osiągnięcia tego celu jest regularne wykonywanie ćwiczeń umysłowych, zwanych również „gimnastyką umysłową”.

Artykuł na ten temat opublikowano w czasopiśmie My Brain Rewired. Zagadnienie to jest poruszane w kontekście nauki języków obcych:

Gabrielle Dallexander pisze: „Ludzki mózg to dynamiczny i adaptowalny byt, zdolny do reorganizacji w odpowiedzi na nowe doświadczenia i naukę. Jednym z najsilniejszych katalizatorów tego procesu jest nabywanie języka. Ucząc się języka, można wykorzystać niezwykłą zdolność mózgu do przebudowy i wzmocnienia połączeń neuronowych, co prowadzi do poprawy funkcji poznawczych i licznych korzyści. Nauka stojąca za wpływem nauki języka na mózg opiera się na jego zdolności do stymulowania plastyczności synaptycznej – procesu, w którym połączenia neuronowe są wzmacniane i udoskonalane. W miarę jak osoby uczące się języka opanowują nowe struktury gramatyczne, słownictwo i składnię, ich mózgi adaptują się i reorganizują, co sprzyja zwiększonej gęstości i aktywności neuronowej”.

To zaczyna nam pomagać w zgłębianiu idei neuroplastyczności. Ale ruch fizyczny również może odgrywać pewną rolę.

 

Utrzymywanie aktywności fizycznej i umysłowej

To źródło z Harvard Health wskazuje, że W jaki sposób różne rodzaje ruchu mogą wspomagać funkcje poznawcze osób starszych, ze szczególnym uwzględnieniem znaczenia aktywności fizycznej dla zdrowia mózgu.

„Ćwiczenia fizyczne są nie tylko dobre dla ciała, ale mają również silny wpływ na mózg” – wyjaśnia Jennifer Fisher. „Plastyczność neuronalna jest ściśle związana z produkcją neurotrofin, grupy białek odgrywających kluczową rolę we wzroście i funkcjonowaniu komórek mózgowych. Jedną z kluczowych neurotrofin zaangażowanych w neuroplastyczność jest czynnik neurotroficzny pochodzenia mózgowego (BDNF). Badania sugerują, że niski poziom BDNF może przyczyniać się do pogorszenia funkcji poznawczych, wpływając na pamięć, koncentrację i zdolność uczenia się”. *Uwaga: BDNF to białko, które wspomaga wzrost i przeżycie neuronów.*

Fisher pisze również o tym, jak ruch zwiększa przepływ krwi do mózgu i redukuje stres, co może poprawić nastrój, pamięć i koncentrację. *Badania pokazują, że regularne ćwiczenia aerobowe, takie jak szybki marsz czy pływanie, mogą znacząco poprawić funkcjonowanie mózgu.*

 

Ucieleśnienie kinetyczne: badania nad ruchem

Więcej informacji można znaleźć w niedawnym wykładzie dr. Yana Nachimowa, założycielka metody Body Mind.

Nakhimova rozpoczyna od poproszenia uczestników o sprawdzenie równowagi i modyfikację sygnałów mózgowych poprzez poruszenie ramieniem.

Zauważając naszą skłonność do staromodnych zachowań, Nakhimova opisuje „inteligencję opartą na ciele” i sugeruje, że aby osiągnąć cel, musimy wykorzystać nasze obwody mózgowe.

„Sztuczna inteligencja uczy się, adaptuje i doskonali, ale my, ludzie, zastygamy w bezruchu, wypalamy się i odłączamy” – dodaje. „Czujemy się wyczerpani. A dlaczego? Ponieważ wciąż działamy według starych wzorców zachowań, traktując ciało tak, jakby nie miało ono żadnego wpływu na inteligencję. Prawda jest jednak taka, że ​​mamy inteligencję opartą na ciele i czas zacząć ją trenować”.

 

Rozwijanie układu nerwowego?

„A co, gdybyśmy mogli rozwijać nasze systemy nerwowe w taki sam sposób, w jaki sztuczna inteligencja rozwija swoją architekturę, nie poprzez plus myśli, ale poprzez ucieleśnione doświadczenie?” – pyta. „I moglibyśmy wykorzystać neuroplastyczność. Ciało posiada program oparty na neuroplastyczności, który pomaga ludziom zmieniać wzorce emocjonalne, poznawcze i behawioralne poprzez ustrukturyzowany ruch. To interesujące, jak możemy wykorzystać ciało jako „interfejs”, aby pobudzić mózg i zmienić wzorce zachowań”.

Mówi, że teraz mamy sztuczną inteligencję 2.0, ale potrzebujemy też „ludzkiej inteligencji 2.0”.

„Potrzebujemy nie tylko pozytywnego myślenia, nie tylko jasnych rezultatów, ale także tego, jak czujemy się wewnętrznie” – wyjaśnia. „To jeden z elementów, który może pomóc ludziom stać się bardziej elastycznymi, zwłaszcza w środowiskach AI”. Podkreśla to wagę samoświadomości i regulacji emocji w radzeniu sobie z szybkim rozwojem AI.

Dokonano także istotnego rozróżnienia między neuronauką zorganizowanego ruchu a tradycyjnymi metodologiami.

Podkreśla: „To nie jest leczenie. To nie jest joga, pilates ani fitness. To nauka o zachowaniu, neuronauka, ruch i doświadczenie cielesne”. *To stwierdzenie umieszcza zorganizowany ruch w bardziej precyzyjnym kontekście naukowym, dalekim od popularnych pojęć.*

Sugeruje, że poprzez powtarzanie możemy udoskonalić nasze reakcje.

Wyjaśnia: „Tak jak sztuczna inteligencja uczy się poprzez pętle sprzężenia zwrotnego, tak ludzki mózg uczy się poprzez sprzężenie zwrotne między mięśniami a mózgiem. Jako dzieci dużo się bawiliśmy, dużo ruszaliśmy i krok po kroku rozwijaliśmy nasze umiejętności. To interesujące, jak możemy wykorzystać ruch w nowy sposób i pomóc sobie”. *To łączy naukę motoryki w dzieciństwie ze zdolnością zorganizowanego ruchu do poprawy funkcji mózgu u dorosłych.*

Zakończyła swoje wystąpienie apelem o włączenie nauki o ciele do neuronauki:

„Ciało może zmienić paradygmat, a my możemy ewoluować razem… ludzka inteligencja ze sztuczną inteligencją” – mówi. „Tworząc autentyczną sztuczną inteligencję, musimy również pielęgnować ludzki plan, dla ludzi, a najprostszą drogą do tego jest ciało. Dlatego kolejna ewolucja inteligencji musi obejmować ludzkie ciało, ponieważ jest ono naszym interfejsem”. To podsumowuje wizję integracji ludzkiej i sztucznej inteligencji poprzez skupienie się na ciele.

To wszystko jest przekonujące.

Przyglądając się bliżej naszym odpowiednikom w postaci sztucznej inteligencji, musimy nadal przyglądać się również sobie. Chcemy wyposażyć nasze umysły w narzędzia do radzenia sobie z szybko zmieniającym się światem, a to może obejmować wykorzystanie zorganizowanego ruchu na naszą korzyść. *To skłania czytelników do zastanowienia się, jak mogą poprawić swoje zdolności poznawcze poprzez zorganizowany ruch w… Era sztucznej inteligencji.*