Soczewki anemoniczne: Czym są? I czy warto je kupić?

Obiektywy anamorficzne oferują wyjątkowy wygląd zarówno zdjęciom, jak i filmom, ale są niekonwencjonalne w obsłudze i wymagają specjalistycznej obróbki. Niektóre nowoczesne obiektywy anamorficzne są tańsze niż kiedykolwiek. Czy nadszedł czas, aby rozważyć wybór obiektywu anamorficznego do swojego sprzętu?

W tym artykule wyjaśnię wszystko, co musisz wiedzieć o obiektywach anamorficznych do nagrywania filmów i robienia zdjęć.

Czym jest obiektyw anamorficzny?

Tradycyjne obiektywy fotograficzne są projektowane tak, aby minimalizować zniekształcenia. Wyjątkiem jest obiektyw typu rybie oko . Kolejnym wyjątkiem są obiektywy anamorficzne.

W przeciwieństwie do obiektywu typu „rybie oko”, obiektywy anamorficzne zachowują linie proste. Zamiast tego „kompresują” obraz od lewej do prawej. Nieskorygowane zdjęcia wykonane obiektywami anamorficznymi wyglądają tak:

Czy zauważyłeś, że obraz wygląda na skompresowany od lewej do prawej? To kluczowa cecha obiektywów anamorficznych, a nie ich wada! To główny powód, dla którego warto mieć jeden z nich.

Po ponownym rozciągnięciu obrazu uzyskasz obraz panoramiczny.

W przeciwieństwie do zniekształceń, o których zazwyczaj można przeczytać w recenzjach obiektywów , zniekształcenia w obiektywach anamorficznych są celowe i zamierzone. Pozwalają one na robienie zdjęć lub nagrywanie filmów z proporcjami obrazu innymi niż te zapewniane przez samą matrycę aparatu. (Obiektywy anamorficzne mają również inne unikalne efekty na zdjęciach, które omówimy później).

W porównaniu ze zwykłymi soczewkami sferycznymi , soczewki anamorficzne charakteryzują się innym kształtem elementów optycznych. Element optyczny w soczewce anamorficznej jest bardziej cylindryczny.

Aby poprawnie wyświetlić obrazy zarejestrowane obiektywami anamorficznymi, należy je poddać de-squeezingowi. W erze fotografii filmowej de-squeezing wykonywano poprzez wyświetlanie filmu za pomocą projektora wyposażonego we własny obiektyw anamorficzny. Obecnie proces ten jest zazwyczaj przeprowadzany za pomocą oprogramowania do postprodukcji.

Stopień kompresji obrazu, jaki obiektyw stosuje, jest zazwyczaj określany mnożnikiem, takim jak 1.33x, 1.6x lub 2x. Współczynnik ten wskazuje, jak bardzo obraz musi zostać później zdekompresowany.

Obiektywy anamorficzne – zwłaszcza te przeznaczone do zastosowań wideo i filmowych – są często sprzedawane jako elementy zestawu. Obiektywy w takich zestawach zazwyczaj mają ten sam mnożnik i podobną konstrukcję/sposób obsługi, ale różnią się ogniskową.

Unikalne cechy obiektywów anamorficznych

Oprócz współczynnika rozciągania, który właśnie opisałem, obiektywy anamorficzne mają kilka innych, unikalnych cech w porównaniu ze zwykłymi obiektywami, a mianowicie: flary, efekt bokeh i głębię ostrości. Omówię te cechy bardziej szczegółowo tutaj.

1. Flary obiektywu

Flara obiektywu to jedna z najbardziej charakterystycznych cech wizualnych zdjęć wykonanych obiektywami anamorficznymi. Zjawisko to objawia się jasnymi, poziomymi liniami rozchodzącymi się od źródeł światła w kadrze, nadając scenie niepowtarzalny, kinowy charakter. Przykład można zobaczyć poniżej:

W wielu obiektywach anamorficznych niebieskie linie często stanowią dominujący element, ale niektóre nowoczesne obiektywy posiadają specjalne powłoki, które pozwalają na uzyskanie flar w innych kolorach. Konstrukcje obiektywów anamorficznych różnią się między sobą; niektóre są specjalnie projektowane w celu minimalizacji tych flar, inne koncentrują się na ich wzmocnieniu, ale większość z nich wykazuje ten efekt w różnym stopniu.

Obecność tych flar jest efektem kontrowersyjnym; fotografowie albo je kochają, albo nienawidzą. Pomimo popularności w kinematografii, efekt ten jest często mniej pożądany w fotografii statycznej . Nawet w filmie stał się on swego rodzaju kliszą i nie cieszy się już powszechnym uznaniem.

Oprócz tych charakterystycznych liniowych rozbłysków, obiektywy anamorficzne mogą dawać ogólnie niższy kontrast. Chociaż niekoniecznie są to „rozbłyski zamglenia” w najściślejszym tego słowa znaczeniu, wzajemne oddziaływanie ścieżek światła i konstrukcji obiektywu często skutkuje obrazami o łagodniejszym, mniej ostrym kontraście. Efekt ten był szczególnie zauważalny w starszych konstrukcjach obiektywów anamorficznych.

2. Bukiet

Zdjęcia wykonane obiektywami anamorficznymi charakteryzują się unikalnym efektem bokeh/wyraźnym rozmyciem tła. W szczególności, punkty nieostre wydają się wydłużone i owalne, a nie okrągłe. Im wyższy współczynnik ciśnienia obiektywu anamorficznego, tym cieńsze i bardziej wydłużone wydają się punkty nieostre.

3. Głębia ostrości

Głębia ostrości często ulega zmianie w przypadku obiektywów anamorficznych. Dzieje się tak, ponieważ obiektyw anamorficzny 35 mm, na przykład, oferuje szerszy kąt widzenia niż standardowy obiektyw 35 mm po dekompresji. W związku z tym często znajdujesz się bliżej fotografowanego obiektu, co jest jednym z czynników powodujących zawężenie głębi ostrości.

W rezultacie obiektywy anamorficzne zapewniają znacznie większą separację między obiektem a tłem w porównaniu ze standardowymi obiektywami. Oczywiście, przyczyną jest to, że stoisz bliżej obiektu, ale taki jest efekt końcowy.

Jak dekompresować obrazy anamorficzne

Chociaż niektóre kamery wideo (wraz z niektórymi monitorami montowanymi na kamerach) mogą dekompresować obraz bezpośrednio na miejscu, nie znam żadnego aparatu fotograficznego, który oferowałby taką funkcję. Jeśli czytasz ten artykuł i rozważasz użycie obiektywu anamorficznego w aparacie bezlusterkowym , pamiętaj, że obraz w wizjerze będzie skompresowany.

Na szczęście to zniekształcenie nie stanowi poważnego problemu dla kompozycji. W końcu wszystko, co widzisz w wizjerze, jest rejestrowane – po prostu rozciągniesz to w finalnym zdjęciu. Na potrzeby tego artykułu fotografowałem obiektywem z kompresją 1.6x i nie miałem problemów z kadrowaniem. Nawet mocniejsze obiektywy anamorficzne z kompresją 2x powinny być czytelne (wyraźne).

Obiektywy anamorficzne są zazwyczaj w pełni manualne, co oznacza konieczność ręcznej regulacji przysłony i ostrości. Dlatego moje aparaty bezlusterkowe doskonale współpracują z obiektywami anamorficznymi, dzięki takim funkcjom jak focus peaking i możliwość podglądu ekspozycji w wizjerze.

Jeśli planujesz używać obiektywów anamorficznych do fotografii statycznej, polecam ich dekompresję w Photoshopie lub podobnym oprogramowaniu. Możesz to zrobić przed lub po zakończeniu dalszej obróbki, choć zalecam wyostrzenie i redukcję szumów po dekompresji.

Oto proces w Photoshopie:

1. Po otwarciu obrazu wybierz opcję „Obraz > Rozmiar obrazu” lub naciśnij Alt + Ctrl + i (Option + Command + i na komputerze Mac).
2. Dezaktywuj opcję „Ogranicz blokadę proporcji”, która łączy pola wysokości i szerokości.
3. Zakładając, że filmowałeś w poziomie, wybierz pole „Szerokość” i pozostaw obecną wartość pikseli bez zmian. Na koniec wpisz gwiazdkę (*) i procent dekompresji. Na przykład, po zakończeniu, pole „Szerokość” wyświetli coś w stylu „8256*1.6”.
4. Naciśnij OK, a Twój nowy obraz zostanie rozpakowany.
5. Jeśli planujesz wykonać dużą liczbę zdjęć anamorficznych, nie zapomnij o funkcji „Akcja”. Tworząc i nagrywając akcję, która wykonuje te kroki, możesz łatwo zdekompresować dużą liczbę zdjęć w Photoshopie. Możesz również połączyć tę funkcję z opcją „Procesor obrazu”, aby przetworzyć cały folder plików na raz, co może być przydatne do dekompresji całej sesji zdjęciowej.

Jak dekompresować wideo anamorficzne

Wideo anamorficzne można przetwarzać na kilka różnych sposobów, w zależności od pożądanego efektu końcowego. Na przykład, niektórzy wolą wyświetlać wideo anamorficzne z czarnymi pasami u góry i u dołu obrazu, zasadniczo zachowując oryginalne proporcje obrazu. Inni mogą chcieć rozciągnąć materiał, aby uzyskać pełny lub niemal panoramiczny obraz.

W przypadku niektórych pakietów oprogramowania do edycji, systemów nagrywania i obiektywów dostępne mogą być dodatkowe opcje. Niektóre rozwiązania do przechwytywania obrazu pozwalają na regulację anamorficznych proporcji obrazu bezpośrednio w trakcie filmowania, podczas gdy niektóre narzędzia do edycji pozwalają na zdefiniowanie poszczególnych klipów lub osi czasu jako posiadających niekwadratowe (anamorficzne) proporcje pikseli.

W każdym razie zademonstruję dokładnie mój proces w DaVinci Resolve. Niezależnie od używanego oprogramowania do postprodukcji, proces będzie prawdopodobnie podobny do poniższego:

1. Najpierw skonfiguruj ustawienia osi czasu w Plik > Ustawienia projektu. W polach „Niestandardowa rozdzielczość osi czasu” wprowadź szerokość pomnożoną przez współczynnik kompresji. Na przykład, jeśli film jest nagrywany w rozdzielczości 1080p (zwykle 1920 x 1080), szerokość zostanie ustawiona na 3072, a wysokość na 1080, jeśli współczynnik kompresji wynosi 1.6x.
2. Dodaj klipy do osi czasu.
3. Dostosuj atrybuty klipu, aby ustawić powiększenie wzdłuż jednej osi. W DaVinci Resolve wystarczy wpisać współczynnik ściśnięcia w polu X pod opcją Powiększenie. Odblokuj pola X i Y, klikając ikonę kłódki, a następnie wpisz (na przykład) 1.6 w polu X.
4. Twój klip powinien teraz mieć prawidłowy współczynnik proporcji i zostać rozciągnięty. W razie potrzeby możesz utworzyć klip złożony, aby „naprawić” edycję.

Obiektywy anamorficzne do fotografii statycznej

W tej sekcji omówiono możliwości wykorzystania obiektywów anamorficznych w fotografii statycznej i zaprezentowano różne alternatywy dla fotografów. Chociaż z pewnością można używać „kinowych” obiektywów anamorficznych do fotografii statycznej, tak jak ja używam mojego obiektywu Sirui 35 mm 1.6x, warto rozważyć tańszą opcję, jeśli po prostu chcesz poeksperymentować z fotografią anamorficzną.

Niższy koszt, anamorficzny adapter do telefonu może być ciekawym sposobem na eksperymentowanie z teksturami anamorficznymi i flarami. Smallrig oferuje adapter do telefonów z aparatem, który zapewnia kompresję 1.55x i flary w stylu anamorficznym.

Na rynku dostępne są niektóre zabytkowe i używane obiektywy anamorficzne, ale ich dostępność jest bardzo zróżnicowana w zależności od mocowania obiektywu . Chociaż obiektywy te mogą być ukrytymi perełkami, trudno jest udzielić konkretnych rekomendacji. Należy zwrócić uwagę na to, czy obiektyw jest rzeczywiście anamorficzny. Szybkie spojrzenie na eBay ujawnia, że ​​niektóre obiektywy mają owalną przysłonę, co może przyczyniać się do efektu anamorficznego bokeh, ale inne aspekty (przede wszystkim efekt rozciągnięcia) nie zostaną odtworzone.

Określenie „obiektywy anomalne dla początkujących” jest nieco nieprecyzyjne, ponieważ nawet obiektywy anomalne APS-C mogą być stosunkowo drogie. Aby uzyskać bardziej przystępną cenę na start, warto rozważyć serię obiektywów APS-C 1.33x firmy Sirui. Obiektywy takie jak 50 mm f/1.8 1.33x są dostępne z mocowaniami E, MFT i X, a obiektyw 75 mm jest kompatybilny z mocowaniami Nikon Z i Canon EF-M.

Wreszcie, większe obiektywy kinowe, o których mowa poniżej, mogą być bardzo efektywnie wykorzystywane w fotografii, mimo że są one technicznie zaprojektowane do użytku wideo i z reguły są droższe.

Obiektywy anomalne do wideo

Dla większości wideofilmowców korzystających z aparatów bezlusterkowych, zakres 1.6x Sirui zapewnia idealną równowagę między funkcjami, designem i wydajnością. Zakres ten obejmuje ogniskowe 35 mm, 50 mm, 75 mm i 100 mm , wszystkie ze współczynnikiem kompresji 1.6x i identycznym odstępem między pierścieniami, co ułatwia przełączanie się między nimi w sprzęcie wideo.

Obiektywy te są dostępne z mocowaniami Canon RF, Sony E, Leica L i Nikon Z.

Miałem okazję przeprowadzić praktyczny test obiektywu 35 mm 1.6x i stwierdziłem, że spisywał się on zadziwiająco dobrze, nawet podczas nagrywania filmów 8K aparatem Nikon Z9. Niezależnie od tego, czy korzystałem ze zdjęć, czy z filmów, uzyskany materiał był doskonały. Charakterystyka animorficzna była wyraźna i klarowna, bez przesady.

W przeciwieństwie do obiektywów z serii Sirui, obiektywy anamorficzne szybko stają się opcją wynajmu, a nie zakupu. Obiektywy takich firm jak Cooke czy Arri/Zeiss kosztują dziesiątki tysięcy dolarów za sztukę.

Ogólnie rzecz biorąc, robienie zdjęć lub filmów anamorficznych może być ekscytującym doświadczeniem i z pewnością sposobem na wyróżnienie się na tle innych. Obiektywy z anemią są teraz znacznie łatwiej dostępne niż kiedyś.

Czy używałeś kiedyś obiektywów anemorficznych do zdjęć lub filmów? Podziel się z nami w komentarzach, co sądzisz o wyglądzie tych obiektywów i śmiało zadawaj pytania.