RAW: skompresowane, nieskompresowane i skompresowane bezstratnie
Najważniejsze rzeczy, które musisz wiedzieć
- Bezstratna kompresja plików RAW to idealne rozwiązanie dla większości aparatów, ponieważ zachowuje wszystkie oryginalne dane obrazu, a jednocześnie znacznie zmniejsza rozmiar pliku, przyspiesza zapis i przesyłanie oraz oszczędza miejsce na dysku.
- Chociaż kompresja stratna zapewnia większą redukcję rozmiaru pliku, może prowadzić do utraty cennych danych i zniekształceń, zwłaszcza w cieniach, co ogranicza możliwości postprodukcji. Dlatego w celu odzyskania maksymalnej ilości szczegółów preferowana jest 14-bitowa bezstratna kompresja RAW.
- Opcje kompresji i głębi bitowej plików RAW różnią się znacznie w zależności od modelu aparatu. Niektóre aparaty ograniczają się do kompresji stratnej lub 12-bitowej, podczas gdy nowsze aparaty oferują opcję bezstratnej kompresji 14-bitowej.
Przeglądając opcje menu aparatu , możesz natknąć się na kilka różnych ustawień związanych ze sposobem zapisywania obrazów RAW. Jedną z nich jest zazwyczaj rodzaj kompresji stosowanej do plików RAW. Producenci aparatów oferują opcje kompresji RAW z różnych powodów, ale głównym powodem jest oszczędność miejsca . Przyjrzyjmy się bliżej opcjom kompresji plików i dokładniej różnicom między skompresowanymi, nieskompresowanymi i bezstratnymi plikami RAW.

Dlaczego kompresujemy pliki RAW?
Dlaczego więc istnieje potrzeba kompresji plików RAW? Czy kompresja nie dotyczy tylko plików JPEG? W rzeczywistości każdy plik może zawierać zduplikowane informacje i nie ma znaczenia, czy jest to plik JPEG, czy RAW pod względem możliwości kompresji. Dlatego warto, aby każdy aparat oferował opcję kompresji RAW, ponieważ bezpośrednio zmniejsza ona rozmiar plików. W zależności od tego, czy chcesz zachować wszystkie dane (bezstratnie), czy ich część (z pewnymi stratami), oszczędność miejsca może być znaczna. Oto główne powody, dla których producenci oferują opcje kompresji RAW:
- Aby zaoszczędzić miejsce To główny powód: główną zaletą każdego rodzaju kompresji jest przede wszystkim oszczędność miejsca. Ponieważ kompresja pozwala na zmniejszenie rozmiaru zdjęć RAW, można zapisać więcej zdjęć na tej samej karcie pamięci. Należy pamiętać, że zmniejszenie ilości miejsca na dysku wpływa na cały proces fotograficzny, ponieważ pliki na komputerze i w pamięci masowej będą mniejsze, co z kolei usprawni proces tworzenia kopii zapasowych.
- Aby szybciej zapisywać i przesyłać pliki Po skompresowaniu zdjęć RAW do mniejszego rozmiaru pliku aparat może zapisać je na kartach pamięci znacznie szybciej. To również znacznie skraca czas potrzebny na przesłanie tych samych zdjęć do komputera lub na urządzenie pamięci masowej.
- Aby wydłużyć czas ciągłego fotografowania Mniejsze pliki zajmują mniej miejsca w buforze aparatu, co może wydłużyć czas zdjęć seryjnych. Nie zawsze jednak tak jest. Na przykład w stare aparaty W przypadku wolniejszych procesorów stosowanie kompresji RAW faktycznie spowalniało szybkość wykonywania zdjęć seryjnych w aparacie, ponieważ kompresja RAW jest zadaniem wymagającym intensywnego przetwarzania.
- Aby zmniejszyć dokładność Niektóre aparaty oferują opcje redukcji rzeczywistej rozdzielczości obrazów RAW, poprzez przycięcie matrycy lub downsampling (znany jako „Small Raw” lub po prostu „sRAW”). Chociaż ta pierwsza opcja nie ma związku z kompresją RAW, druga jest wykonywana z myślą o kompresji RAW. W rzeczywistości, jak szczegółowo opisano w naszym artykule „Objaśnienie formatu sRAW”, poziomy kompresji mogą być ekstremalnie wysokie, co prowadzi do znacznej utraty cennych danych.
Porównanie skompresowanego pliku RAW, bezstratnie skompresowanego pliku RAW i nieskompresowanego pliku RAW
Przyjrzyjmy się szczegółowo różnym opcjom kompresji plików RAW. Dostępne opcje mogą się różnić w zależności od modelu aparatu, ale oto najpopularniejsze z nich:
- Stratna kompresja Oznacza to usunięcie części oryginalnych danych z obrazu RAW w celu zwiększenia efektywności kompresji. Ten rodzaj kompresji może spowodować utratę cennych danych, ograniczając możliwości postprodukcji. Na przykład aparaty Sony domyślnie stosują stratną kompresję do obrazów RAW, co może powodować zniekształcenia wokół obiektów, jak pokazano poniżej:
Jeśli nie przeszkadza Ci utrata części danych ze zdjęć, najlepiej unikać kompresji wiążącej się z utratą danych. - Bezstratnie skompresowany Kompresja pliku RAW jest podobna do kompresji archiwum ZIP, ale bez utraty danych. Podczas przetwarzania obrazu skompresowanego bezstratnie przez oprogramowanie do postprodukcji, dane są najpierw dekompresowane, a wynikowy obraz jest traktowany tak, jakby nigdy nie był kompresowany. Kompresja bezstratna jest idealnym rozwiązaniem, ponieważ zachowuje wszystkie dane w całości, a jednocześnie zajmuje znacznie mniej miejsca.
- Nieskompresowane Nieskompresowany plik RAW zawiera wszystkie dane, ale bez zastosowania algorytmu kompresji. O ile nie masz opcji kompresji bezstratnej, zawsze unikaj wybierania opcji nieskompresowanej, ponieważ skutkuje to bardzo dużym rozmiarem obrazu.
W każdym aparacie, którego używam, zawsze domyślnie ustawiam kompresję bezstratną, ponieważ jest to najefektywniejszy sposób przechowywania zdjęć w formacie RAW. Fotografowanie nieskompresowanymi plikami RAW nie ma sensu, a kompresja bezstratna powoduje utratę potencjalnie cennych danych, które mogą być potrzebne do przywrócenia szczegółów w cieniach i światłach na moich zdjęciach.
RAW 12-bitowy vs. 14-bitowy vs. 16-bitowy
Wybierając pliki RAW, możesz zastanawiać się nad różnicą między 12-bitową, 14-bitową i 16-bitową głębią kolorów. Oprócz różnych poziomów kompresji, obrazy RAW mogą przechowywać różne poziomy koloru na kanał, na piksel, co jest znane jako „głębia bitowa”. Domyślnie większość aparatów zapisuje obraz w 14-bitowym formacie RAW, co przekłada się na 16 384 poziomy kolorów na kanał (czerwony, zielony i niebieski) na piksel. Po przeliczeniu (16 384^3) daje to około 4.39 biliona poziomów kolorów na piksel. Starsze aparaty czasami zapisują obraz w 12-bitowym formacie RAW.
Tylko kilka aparatów robi zdjęcia w 16-bitowym formacie RAW, na przykład Fujifilm GFX100, będący modelem średnioformatowym. W tym formacie mamy do czynienia z ponad 281 bilionami odcieni kolorów na piksel. To ogromna ilość danych do przetworzenia – wyobraź sobie tylko, jak ogromne byłyby te zdjęcia RAW bez kompresji!
Kompresja plików RAW: porównanie rozmiarów plików
Omawiając rozmiary plików, przyjrzyjmy się typowemu obrazowi RAW wykonanemu aparatem Nikon D810, aby zobaczyć, jak rozmiar pliku zależy od głębi bitowej i opcji kompresji. Poniższa tabela ilustruje różnice w rozmiarach plików:
| poziom ciśnienia | Rozmiar pliku (12 bitów) | Spadek procentowy 1 | Rozmiar pliku (14 bitów) | procent różnicy 1 |
|---|---|---|---|---|
| 1Procent redukcji podano na podstawie nieskompresowanego 14-bitowego pliku RAW (76.982 MB). | ||||
| Sprężony | 30.066 MB | 60.9% | 37.055 MB | 51.9% |
| Bezstratnie skompresowany | 32.820 MB | 57.4% | 41.829 MB | 45.7% |
| Bez kompresji | 58.795 MB | 23.6% | 76.982 MB | 0% |
Jak widać, wybór pomiędzy 12-bitową a 14-bitową kompresją może znacząco różnić się rozmiarem plików, a także poziomem kompresji. Różnice te szybko się sumują, gdy weźmiemy pod uwagę dziesiątki tysięcy zdjęć. Z redukcją rozmiaru pliku o 60.9% podczas fotografowania w skompresowanym 12-bitowym formacie RAW, można by pomyśleć, że to dobry wybór. Wszystko zależy jednak od techniki fotografowania , fotografowanego obiektu oraz ilości informacji, które zazwyczaj odzyskujesz z jasnych i ciemnych obszarów podczas późniejszej obróbki zdjęć.
Na przykład, jeśli konsekwentnie i prawidłowo dostosowuję ekspozycję podczas robienia portretów, a mój postprodukcja jest bardzo prosta, fotografowanie w 12-bitowym formacie RAW z kompresją prawdopodobnie będzie całkowicie wystarczające. Jeśli jednak chcę zmaksymalizować możliwości odzyskiwania szczegółów w światłach i cieniach podczas fotografowania krajobrazów lub astrofotografii, czułbym się bezpieczniej, fotografując w 14-bitowym, bezstratnym formacie RAW z kompresją, ponieważ pozwoliłoby mi to w pełni wykorzystać matrycę aparatu i uzyskać pliki o rozmiarze praktycznie o połowę mniejszym. Dodatkowe 15% zmniejszenie rozmiaru pliku nie jest w tym przypadku warte zachodu, zwłaszcza jeśli ogranicza którekolwiek z moich opcji odzyskiwania w postprodukcji. Należy o tym pamiętać, rozważając głębię bitową i różne poziomy kompresji RAW!
Należy również zauważyć, że niektóre aparaty nie dają możliwości wyboru pomiędzy różnymi głębokościami bitowymi i poziomami kompresji, ponieważ ich ustawienia domyślne to zazwyczaj 12-bitowy bezstratny skompresowany format RAW (w większości aparatów podstawowych) lub 14-bitowy bezstratny skompresowany format RAW (w zaawansowanych modelach aparatów).
Przyjrzyjmy się teraz kilku opcjom, jakie mamy do wyboru przy wyborze różnych marek aparatów.
Opcje plików RAW firmy Nikon
Korzystając z lustrzanki cyfrowej Nikon, zauważysz, że opcje głębi bitowej i kompresji RAW różnią się w zależności od modelu aparatu. Większość aparatów dla początkujących i entuzjastów oferuje jedynie opcje głębi bitowej 12-bitowej i 14-bitowej, bez dostępnych opcji kompresji RAW. Oznacza to, że te aparaty zawsze opierają się na kompresji stratnej. Jednak w bardziej zaawansowanych aparatach Nikon zazwyczaj oferuje trzy opcje kompresji RAW: skompresowaną, bezstratną i nieskompresowaną, jak opisano poniżej:

Aparaty Nikon Z oferują możliwość wyboru głębi kolorów plików RAW: 12-bitowej i 14-bitowej, oprócz trzech wymienionych opcji kompresji.
Opcje plików RAW w aparatach Canon: Porównanie plików RAW i cRaw
Aparaty Canon mają nieco inne menu plików RAW. W nowszych aparatach Canon menu wygląda tak:

W tym przypadku nie można określić głębi bitowej; wszystkie pliki RAW są 14-bitowe. Istnieją jednak dwa formaty plików RAW: RAW i cRaw. RAW to dokładnie to, czego można się spodziewać: bezstratnie skompresowany plik RAW o 14-bitowej głębi. cRaw to najnowszy stratny format kompresji firmy Canon, zastępujący niektóre starsze formaty, takie jak sRaw, i zapewniający redukcję rozmiaru pliku o 25% do 50%. W przeciwieństwie do niektórych starszych algorytmów kompresji, cRaw to bardzo dobry stratny format kompresji i doskonale sprawdza się w większości zastosowań.
Można jednak zauważyć niewielką utratę szczegółów w głębokich cieniach, dlatego fotografowie krajobrazowi nadal najlepiej radzą sobie z robieniem zdjęć w formacie RAW. Zapewni im to przynajmniej większy spokój ducha.
Opcje plików RAW w aparatach Fuji
Podczas gdy aparaty Fuji z serii X pierwszej generacji były ograniczone do 12-bitowej głębi kolorów, wszystkie nowoczesne aparaty X-trans domyślnie rejestrują obrazy z 14-bitową głębią. Fuji nie pozwala na zmianę głębi bitowej w menu aparatu, ale w niektórych modelach oferuje opcję kompresji bezstratnej.

Opcje plików RAW w aparatach Sony
Niestety, wiele starszych aparatów cyfrowych Sony jest domyślnie ograniczonych do kompresji delta 11+7 bitów z kompresją stratną. Po otrzymaniu licznych skarg klientów, Sony dodało opcję nieskompresowanego pliku RAW do niektórych swoich aparatów, takich jak Sony A7R II, ale naturalnie skutkuje to bardzo dużymi plikami RAW, jak wyjaśniono powyżej.
W najnowszych aparatach Sony, takich jak Sony a7 IV i nowsze wersje, dostępna jest opcja bezstratnej kompresji plików RAW.
Wniosek
Nawet jeśli zdecydujesz się na fotografowanie w formacie RAW, co gorąco polecamy, nadal masz kilka opcji. Dla większości aparatów idealnym wyborem jest 14-bitowy, bezstratnie skompresowany RAW. Jednak dla fotografów, którzy nie obciążają swoich plików do granic możliwości, stratnie skompresowany RAW jest nadal znacznie lepszy niż JPEG.
Jeśli nie przeszkadza Ci utrata części danych ze zdjęć, najlepiej unikać kompresji wiążącej się z utratą danych.
Możliwość dodawania komentarzy nie jest dostępna.