Instalacja systemu Windows 11 bez układu TPM 2.0: dwie metody z użyciem rejestru i narzędzia Rufus
Instalacja systemu Windows 11 na nieobsługiwanych urządzeniach bez modułu TPM 2.0: Praktyczne kroki z wykorzystaniem rejestru i narzędzia Rufus, które pozwalają łatwo ominąć oficjalne wymagania firmy Microsoft.
Najważniejsze rzeczy, które musisz wiedzieć
- Metoda rejestru umożliwia uaktualnienie w miejscu instalacji, które zachowuje pliki i aplikacje, ale wymaga co najmniej modułu TPM 1.2, natomiast metoda Rufus przeprowadza czystą instalację, która usuwa wszystko i działa nawet bez układu TPM.
- Klucz rejestru pomija tylko sprawdzanie modułu TPM 2.0 i listę procesorów, a opcja Rufus pomija moduł TPM 2.0, bezpieczny rozruch i 4 GB pamięci RAM. Żadna z tych metod nie dodaje jednak brakujących instrukcji procesora (takich jak POPCNT i SSE4.2), które są obowiązkowe w najnowszych wersjach systemu Windows 11.
- Uruchomienie systemu Windows 11 na nieobsługiwanym sprzęcie spowoduje utratę gwarantowanych aktualizacji zabezpieczeń, stabilności i ochrony TPM 2.0 dla funkcji BitLocker i Windows Hello, dlatego przed rozpoczęciem pracy absolutnie konieczne jest przygotowanie pełnego obrazu systemu i rozruchowego nośnika odzyskiwania, a nie jest to tylko środek ostrożności.
Komunikat „Na tym komputerze nie można uruchomić systemu Windows 11” pojawia się, gdy urządzenie nie przejdzie testów Microsoftu dotyczących modułu TPM 2.0, bezpiecznego rozruchu lub procesora, mimo że wszystkie inne zadania są wykonywane poprawnie. Nadal można zainstalować system Windows 11 za pomocą klucza rejestru do aktualizacji w miejscu instalacji – obejścia opisanego przez firmę Microsoft dla urządzeń z modułem TPM co najmniej 1.2, ale usuniętego z aktualnej strony metod instalacji systemu Windows 11 – lub za pomocą dysku USB utworzonego za pomocą narzędzia Rufus w celu przeprowadzenia czystej instalacji. Firma Microsoft nie obsługuje żadnej z tych metod.
Dlaczego system Windows 11 wymaga modułu TPM 2.0 i kto napotyka na tę przeszkodę?
System Windows 11 oficjalnie wymaga trzech komponentów, których często brakuje starszym urządzeniom: układu zabezpieczającego TPM 2.0, funkcji bezpiecznego rozruchu UEFI oraz procesora z listy obsługiwanych procesorów firmy Microsoft. Moduł TPM przechowuje klucze szyfrujące dla funkcji takich jak BitLocker i Windows Hello, a funkcja bezpiecznego rozruchu zapobiega ładowaniu niepodpisanego kodu przed uruchomieniem systemu Windows.
Osoby napotykające tę przeszkodę zazwyczaj posiadają urządzenia kilkuletnie. Urządzenia te bez problemu przeglądają internet, odtwarzają filmy i uruchamiają aplikacje pakietu Office; po prostu nie spełniają jednego z punktów na liście kontrolnej Microsoftu.
Oto krótkie porównanie obu metod.
| Twój stan | Właściwa metoda | Czy przechowujesz aplikacje i pliki? |
|---|---|---|
| Urządzenie działa w systemie Windows 10 lub 11 i ma moduł TPM 1.2 | Metoda 1: Klucz rejestru | Tak, jeśli zdecydujesz się go zachować |
| Brak użytecznej instalacji systemu Windows lub chcesz zacząć od nowa | Metoda 2: Pendrive Rufus | Nie, to czysta instalacja. |
| Urządzenie w ogóle nie ma modułu TPM. | Metoda 2: Pendrive Rufus | لا |
| Chcesz uniknąć ryzyka związanego z urządzeniami, które nie są w pełni obsługiwane. | Pozostawanie w systemie Windows 10 | نعم |
Przed wyprzedzaniem: Sprawdź aktualny stan TPM
Wiele urządzeń, które nie przejdą kontroli, posiada moduł TPM, ale jest on wyłączony w oprogramowaniu układowym. Zanim pominiesz którykolwiek z wymagań, upewnij się, że Twoje urządzenie ma odpowiedni sprzęt.
- Sprawdź nasz poradnik, jak sprawdzić stan modułu TPM w urządzeniu. Pokazuje on, czy masz moduł TPM 2.0, TPM 1.2, czy nie.
- Jeśli moduł TPM jest widoczny, ale zgłasza błędy, dowiedz się więcej jak naprawić Typowe błędy TPM.
- Jeśli masz system AMD, sprawdź, czym jest fTPM i jak go włączyć. Moduł TPM z oprogramowaniem układowym może już spełniać te wymagania.
- Jeśli Twój moduł TPM jest stary, zapoznaj się z tematem Jak zaktualizować oprogramowanie układowe modułu TPM, zanim przejdziesz dalej.
Jeśli po wykonaniu tych kroków okaże się, że moduł TPM 2.0 działa, przerwij tutaj. Skorzystaj ze standardowej ścieżki aktualizacji firmy Microsoft. Jeśli nadal nie spełniasz wymagań, czytaj dalej.
Niezależnie od wybranej metody, zacznij od utworzenia kopii zapasowej plików. Skopiuj je na zewnętrzny dysk twardy lub do chmury, ale pamiętaj, że utworzenie kopii zapasowej plików nie cofnie aktualizacji systemu operacyjnego.
Aby przywrócić obecną instalację systemu Windows w razie problemów, utwórz pełny obraz systemu i zachowaj bootowalny nośnik odzyskiwania lub nośnik instalacyjny dla bieżącej wersji systemu Windows. Wbudowana opcja przywracania systemu Windows jest dostępna tylko przez ograniczony czas po aktualizacji, więc nie polegaj wyłącznie na niej.
Metoda 1: Klucz do rejestru awansów na stanowiska
Firma Microsoft wymieniła kiedyś tę wartość rejestru na swojej stronie pomocy technicznej „Metody instalacji systemu Windows 11” jako niezalecaną opcję uaktualnienia w miejscu instalacji dla urządzeń 64-bitowych z modułem TPM 1.2 lub nowszym. Ta sekcja została usunięta z obecnej strony, która obecnie zaleca natychmiastowy powrót do systemu Windows 10 w przypadku instalacji systemu Windows 11 na urządzeniu niespełniającym wymagań.
Należy traktować ten klucz jako nieobsługiwane obejście problemu, które jest nadal powszechnie dostępne, jak w odpowiedzi społeczności pytań i odpowiedzi firmy Microsoft , a nie jako oficjalną metodę firmy Microsoft lub kompleksowe rozwiązanie.
Zanim przejdziesz dalej, upewnij się, że Twoje urządzenie spełnia pozostałe podstawowe wymagania systemu Windows 11: procesor 64-bitowy, oprogramowanie układowe UEFI obsługujące funkcję Secure Boot, około 64 GB wolnego miejsca na dysku, 4 GB pamięci RAM i karta graficzna obsługująca DirectX 12/WDDM 2.0.
Klucz ogranicza jedynie określone kontrole konfiguracji (TPM 2.0 i lista obsługiwanych procesorów). Nie zapewnia on zgodności urządzenia, a TPM 1.2 był jedynie minimalnym wymaganiem dla tego obejścia, a nie dowodem na to, że urządzenie spełnia inne wymagania.
Poniższe kroki zakładają, że uaktualniasz system Windows 10 lub Windows 11 do wersji 64-bitowej (x64) przy użyciu istniejącego nośnika systemu Windows 11 x64. Nie dotyczą one komputerów opartych na architekturze ARM. Kontrole konfiguracji i ścieżki aktualizacji mogą się zmieniać w każdej wersji systemu Windows 11, a architektura źródłowa ma znaczenie w przypadku uaktualnień w miejscu instalacji.
Przed rozpoczęciem sprawdź aktualne wymagania i informacje o wydaniu systemu Windows 11 dla swojej edycji i edycji docelowej, np. pobierz wcześniej obraz ISO 26H2 systemu Windows 11 za pomocą narzędzia UUP Dump .
Będziesz potrzebować uprawnień administratora na urządzeniu.
Utwórz klucz MoSetup i jego wartość
Aby ominąć sprawdzanie TPM 2.0 za pomocą rejestru, utwórz klucz. MoSetup Pod HKEY_LOCAL_MACHINESYSTEMSetup Dodaj wartość DWORD Basim AllowUpgradesWithUnsupportedTPMOrCPU Zabierać się do pracy 1.
- ضغط
Windows + R, pisaćregedit, następnie naciśnijEnter. - Kliknij نعم W oknie Kontroli konta użytkownika zostanie otwarty Edytor rejestru.
- W pasku tytułu u góry okna wklej
HKEY_LOCAL_MACHINESYSTEMSetupi naciśnijEnterPowinien pojawić się folder. ustawienie Charakterystyczne po prawej stronie. - Kliknij prawym przyciskiem myszy ustawienie I wybierz جديد > klucz.
- Nadaj nazwę nowemu kluczowi
MoSetupi naciśnijEnterMusi się pojawić MoKonfiguracja Wymienione pod ustawienie. - dotknij MoKonfiguracja Aby to ustalić.
- Kliknij prawym przyciskiem myszy pusty obszar w prawym panelu i wybierz جديد > Wartość DWORD (32-bitowa).
- Nazwij to dokładnie
AllowUpgradesWithUnsupportedTPMOrCPUi naciśnijEnter. - Kliknij dwukrotnie nową wartość.
- Rodzaj
1Na polu dane wartościWyjechać Podstawa على szesnaście, następnie kliknij dobrze.
Kolumna powinna wyświetlać Ø§' „ب'ŠØ§' † ات teraz 0x00000001 (1)Potwierdza to, że wartość została ustawiona pomyślnie.
Wskazówka : Wolisz wiersz poleceń? Otwórz terminal (administrator) lub wiersz poleceń jako administrator i uruchom poniższą linijkę. Utworzy ona klucz i wartość w jednym kroku.
reg add "HKLMSYSTEMSetupMoSetup" /v AllowUpgradesWithUnsupportedTPMOrCPU /t REG_DWORD /d 1 /f
Powinien pojawić się komunikat „Operacja zakończona pomyślnie”.
Włącz aktualizację
Po zmodyfikowaniu rejestru uruchom instalator systemu Windows 11 z pliku ISO lub narzędzia Media Creation Tool, aby kontynuować instalację, zachowując jednocześnie pliki i aplikacje.
- Zamknij Edytor rejestru.
- Pobierz oficjalny plik ISO systemu Windows 11 ze strony pobierania firmy Microsoft lub skorzystaj z narzędzia Media Creation Tool lub Asystenta instalacji.
- Jeśli używasz pliku ISO, kliknij go prawym przyciskiem myszy w Eksploratorze plików i wybierz تثبيتPojawi się nowa litera dysku.
- Otwórz zainstalowany silnik i kliknij dwukrotnie
setup.exe. - Postępuj zgodnie z wymaganiami i zaakceptuj warunki licencji.
- Gdy instalator zapyta Cię, co chcesz zachować, wybierz opcję zachowania plików osobistych i aplikacji.
- Kliknij تثبيت W razie potrzeby zezwól na ponowne uruchomienie komputera.
Jeśli konfiguracja respektuje klucz, pominie sprawdzanie zgodności modułu TPM i procesora bez wyświetlania komunikatu „Na tym komputerze nie można uruchomić systemu Windows 11”. Nadal może zostać wyświetlona prośba o zaakceptowanie zastrzeżenia dotyczącego nieobsługiwanego sprzętu lub może zatrzymać się na wymaganiu nieuwzględnionym w kluczu, takim jak brakujące instrukcje procesora lub niewystarczająca ilość miejsca na dysku. Po zakończeniu konfiguracji uzyskasz dostęp do pulpitu systemu Windows 11 z zainstalowanymi aplikacjami.
Jeśli nic się nie zmieni, sprawdź ścieżkę klucza. Powinna być HKEY_LOCAL_MACHINESYSTEMSetupMoSetupi nie pod LabConfigNazwa wartości musi dokładnie odpowiadać danym w niej określonym. 1.
Metoda 2: Nośnik instalacyjny Rufusa do czystej instalacji
Rufus to darmowe, otwarte narzędzie do tworzenia bootowalnych dysków USB. W połączeniu z plikiem ISO systemu Windows 11 oferuje opcję debugowania instalatora w celu pominięcia niektórych testów sprzętu ( Knowledgemarkg ).
Ostrzeżenie : Uruchomienie instalatora USB powoduje czystą instalację. Spowoduje to usunięcie aplikacji, ustawień i plików, chyba że wykonano ich kopię zapasową. Rufus usunie również wszystkie dane z dysku USB.
Będziesz potrzebować:
- Komputer z systemem Windows do uruchomienia Rufusa
- Dysk flash USB 3.0 jest wystarczająco duży, aby zapisać plik ISO, ale nie zawiera żadnych danych, które chciałbyś zachować.
- Oficjalny plik ISO systemu Windows 11 od firmy Microsoft
- Ważna licencja systemu Windows (ominięcie kontroli nie zapewnia licencji)
Instalacja nośników danych przez USB
Aby utworzyć płytę instalacyjną systemu Windows 11, która omija wymagania modułu TPM 2.0, użyj narzędzia Rufus, aby dostosować opcje „Środowiska użytkownika systemu Windows” podczas nagrywania pliku ISO na dysk flash USB.
- nosić Rufus Uruchom go na jego oficjalnej stronie internetowej.
- Włóż dysk flash USB do portu.
- Pod UrządzenieWybierz docelowy dysk flash. Dokładnie sprawdź literę dysku.
- Pod Wybór rozruchu, Kliknij SELECT I wybierz plik ISO Specjalnie dla systemu Windows 11.
- Pozostałe opcje pozostaw w Rufusie bez zmian.
- ضغط STARTPojawi się okno dialogowe. Doświadczenie użytkownika systemu Windows.
- Aktywuj opcję Usuń wymóg posiadania ponad 4 GB pamięci RAM, bezpiecznego rozruchu i modułu TPM 2.0Domyślnie opcja jest nieaktywna.
- Opcjonalnie: Zaznacz pozostałe pola. Obejmują one usunięcie wymogu posiadania konta Microsoft, utworzenie konta lokalnego, pominięcie pytań o prywatność i wyłączenie szyfrowania. BitLocker Automatycznie dla płyt.
- ضغط OK.
- ضغط OK Ponownie pojawia się ostrzeżenie, że należy usunąć wszystkie dane z dysku flash.
Poczekaj, aż pasek stanu zmieni kolor na zielony i wyświetli się komunikat GOTOWY . Instalacja flasha jest teraz gotowa.
Powyższe kroki opisują okno dialogowe „Środowisko użytkownika systemu Windows” w obecnych wersjach Rufusa, a etykiety opcji mogą się różnić w zależności od wersji. W starszych instrukcjach Rufusa 3.x opcja ta nosiła nazwę „Rozszerzona instalacja systemu Windows 11”. Poszukaj pola wyboru, które wspomina o TPM 2.0 i Bezpiecznym rozruchu.
Odnośnie opcji BitLocker: Wyłączenie automatycznego szyfrowania urządzenia to kompromis w kwestii bezpieczeństwa. Pozostaw tę opcję wyłączoną, chyba że masz ku temu konkretny powód. Jeśli później będziesz potrzebować zarządzać funkcją BitLocker, zapoznaj się z naszym poradnikiem dotyczącym rozwiązywania problemu „BitLocker się nie wyłącza” w systemie Windows 11: 8 sposobów na bezpieczne wyłączenie.
Instalowanie systemu Windows 11 z dysku flash USB
Uruchom urządzenie z przygotowanego wcześniej dysku flash USB i wybierz opcję instalacji niestandardowej, aby pominąć sprawdzanie zgodności i rozpocząć kopiowanie plików systemowych.
- Włóż pendrive do urządzenia docelowego i uruchom je ponownie.
- Otwórz menu jednorazowego rozruchu. Klucz różni się w zależności od producenta i zazwyczaj pojawia się na kilka sekund na ekranie startowym.
- Wybierz dysk flash z listy.
- Podczas ładowania instalatora systemu Windows wybierz swój język i naciśnij Następna.
- ضغط zainstalować teraz Wprowadź klucz produktu lub zaznacz, że go nie posiadasz.
- Wybierać Niestandardowe: Zainstaluj tylko system Windows Kiedy pytasz o rodzaj instalacji.
- Przed wybraniem dysku odłącz wszystkie dyski zewnętrzne lub pomocnicze, których nie potrzebujesz do tej instalacji. Dodatkowy dysk flash USB lub drugi dysk wewnętrzny mógł zostać omyłkowo wybrany jako dysk docelowy. Określ właściwy dysk na podstawie jego rozmiaru, modelu i pozycji na liście.
- Wybierz odpowiednią płytę i naciśnij NastępnaUsunięcie lub sformatowanie partycji spowoduje nieodwracalne zniszczenie danych, dlatego przed kontynuacją należy potwierdzić czynność.
Proces instalacji powinien rozpocząć się od skopiowania plików, a nie zatrzymywania się na komunikacie „Na tym komputerze nie można uruchomić systemu Windows 11”. Oznacza to pominięcie sprawdzenia przez instalator, ale nie gwarantuje to uruchomienia urządzenia ani poprawnego działania systemu Windows 11: tryb oprogramowania układowego (BIOS/UEFI), obsługa instrukcji procesora, pamięć masowa i sterowniki nadal mają znaczenie.
Jeśli włączono opcję konta lokalnego, odłącz kabel Ethernet i wyłącz Wi-Fi przed przejściem do ekranu logowania do konta Microsoft. Opcja konta lokalnego działa najskuteczniej w trybie offline.
Jeśli błąd wystąpi ponownie, utwórz ponownie dysk flash. Upewnij się, że pole wyboru TPM/Bezpieczny rozruch/RAM jest zaznaczone przed zapisem na dysku flash przez Rufusa, a następnie uruchom system z tego konkretnego dysku flash.
Co pomija każda metoda, a czego nie pomija (TPM, Secure Boot, procesor, pamięć)
Obie metody, rejestracja i Rufus, różnią się zasadniczo zakresem wyłączanych treści; kluczem jest MoSetup Koncentruje się na uaktualnieniu na miejscu i pomija jedynie sprawdzanie TPM 2.0 oraz listy obsługiwanych procesorów, podczas gdy opcja Rufus pomija wymagania TPM 2.0, bezpiecznego rozruchu i 4 GB pamięci RAM, ale nie gwarantuje pominięcia oficjalnie obsługiwanej listy procesorów.
| Badanie | Klucz rejestracyjny (MoSetup) | Opcja Rufusa |
|---|---|---|
| Test TPM 2.0 (urządzenie ma TPM 1.2) | Upoważniony | Nadzwyczajny |
| Brak TPM | Nieudokumentowany klucz | Nadzwyczajny |
| Lista obsługiwanych procesorów | Nadzwyczajny | Nie jest częścią udokumentowanej opcji |
| Bezpieczne Boot | Klucz nie jest dołączony | Nadzwyczajny |
| 4 GB lub więcej pamięci | Klucz nie jest dołączony | Nadzwyczajny |
| Tworzenie kopii zapasowych aplikacji i plików | نعم | لا |
Klucz rejestru dotyczy zawartości modułu TPM i procesora podczas aktualizacji w miejscu instalacji , zgodnie z odpowiedziami Microsoft Learn . Zgodnie z dokumentacją Rufusa, pole wyboru Rufus ma dotyczyć pamięci, bezpiecznego rozruchu i modułu TPM 2.0, dokładnie tak, jak sugeruje jego nazwa ; nie jest to udokumentowane nadpisanie listy obsługiwanych procesorów ani instrukcji procesora, a rzeczywiste zachowanie może się różnić w zależności od wersji Rufusa i używanego obrazu ISO.
Program instalacyjny może przejść kontrolę procesora w instalatorze na niektórych nieobsługiwanych procesorach, w zależności od kompilacji/obrazu, ale nie ma to nic wspólnego z tym, czy procesor ma instrukcje niezbędne do działania systemu Windows 11 — pole wyboru nie może dodać tych instrukcji.
Żadna z metod nie naprawi procesora, który jest całkowicie niezdolny do uruchomienia systemu. Niezależne źródła wskazują, że nowsze wersje systemu Windows 11 wymagają określonych instrukcji procesora, takich jak POPCNT i SSE4.2 ( iTechGuides ). Oficjalna strona wymagań firmy Microsoft powinna pozostać ostatecznym punktem odniesienia; jeśli procesor nie posiada wymaganej instrukcji, system Windows 11 nie uruchomi żadnych pól wyboru.
Ryzyko i oficjalne stanowisko firmy Microsoft w sprawie nieobsługiwanych urządzeń
Firma Microsoft nie wspiera uruchamiania systemu Windows 11 na urządzeniach, które nie spełniają jej wymagań, bez względu na zastosowaną metodę. Klucz rejestru został usunięty z bieżącej strony instalacji, a opcja Rufusa jest opisana wyłącznie w podręczniku Rufusa.
Na stronie firmy Microsoft poświęconej systemowi Windows 11 zamieszczono ostrzeżenie , że urządzenia, które nie spełniają wymagań , mogą działać nieprawidłowo, a otrzymywanie aktualizacji, w tym aktualizacji zabezpieczeń, nie jest gwarantowane.
Strona instalacji zaleca natychmiastowy powrót do systemu Windows 10, jeśli zainstalujesz system Windows 11 na urządzeniu, które nie spełnia wymagań. Wbudowana opcja odzyskiwania systemu Windows jest dostępna tylko przez ograniczony czas, dlatego przed rozpoczęciem należy przygotować kopię zapasową obrazu systemu.
W praktyce oznacza to trzy rzeczy:
- AktualizacjePotraktuj jego przybycie jako proces niegodny zaufania. Sprawdź Ustawienia > Windows Update Regularnie po instalacji.
- StabilnośćStarsze sterowniki sprzętowe mogą zachowywać się nieprawidłowo. Zachowaj zrzut ekranu systemu.
- الأمانBrakuje ochrony opartej na module TPM 2.0, dla której został zaprojektowany. BitLocker można skonfigurować bez modułu TPM za pomocą klucza startowego lub hasła, a funkcja Windows Hello opiera się na sprzęcie do logowania, ale żadna z nich nie oferuje ochrony opartej na module TPM, dla której zaprojektowano system Windows 11.
często zadawane pytania
8 pytania
Co dokładnie omija klucz Rejestru?
Klucz rejestru pozwala programowi instalacyjnemu na kontynuowanie aktualizacji w miejscu instalacji, nawet jeśli sprawdzenie modułu TPM 2.0 lub procesora zakończy się niepowodzeniem. Został on pierwotnie opracowany przez firmę Microsoft dla urządzeń z modułem TPM co najmniej 1.2 i nie pomija weryfikacji bezpiecznego rozruchu ani kontroli pamięci RAM.
Co dokładnie pomija opcja Rufus?
Opcja Rufus usuwa zawartość pamięci RAM (4 GB lub więcej), Secure Boot i TPM 2.0 z programu instalacyjnego USB, ale nie dodaje brakujących instrukcji procesora i nie sprawia, że urządzenie staje się oficjalnie obsługiwane.
Czy utracę swoje aplikacje i pliki?
Metoda klucza rejestru zachowuje aplikacje i pliki, jeśli wybierzesz opcję „Zachowaj pliki osobiste i aplikacje”, natomiast metoda Rufus przeprowadza czystą instalację, która usuwa wszystko, dlatego najpierw należy wykonać pełną kopię zapasową.
Czy moje urządzenie będzie nadal otrzymywać aktualizacje systemu Windows?
Aktualizacje mogą się pojawić, ale nie ma gwarancji ich dostępności. Firma Microsoft informuje, że nieobsługiwane urządzenia mogą nie otrzymać aktualizacji zabezpieczeń, dlatego śledź działanie usługi Windows Update i przygotuj się na wypadek awarii.
Czy jest to bezpieczne i czy jest wspierane przez Microsoft?
Firma Microsoft nie wspiera żadnej z tych metod i ostrzega przed potencjalną awarią urządzenia. Używasz systemu Windows 11 bez podstawowych zabezpieczeń sprzętowych, na których został zaprojektowany system.
A co jeśli moje urządzenie w ogóle nie ma modułu TPM?
Metoda wykorzystująca klucz rejestru wymaga co najmniej modułu TPM 1.2 i nie udokumentowano, że będzie działać bez niego, co sprawia, że Rufus jest najodpowiedniejszą opcją, przy takim samym braku gwarancji wsparcia technicznego i aktualizacji.
Czy nowsze wersje systemu Windows 11 mogą zablokować moje urządzenie nawet po ominięciu blokady?
Tak, przyszłe wersje systemu Windows 11 mogą uniemożliwić instalację, jeśli procesor nie obsługuje wymaganych zestawów instrukcji, takich jak POPCNT i SSE4.2, a opcja Rufus nie usuwa tego wymogu.
Którą metodę powinienem zastosować?
Użyj klucza rejestru, jeśli masz TPM 1.2 i chcesz zachować swoje aplikacje, a jeśli w ogóle nie masz TPM lub wolisz go zainstalować, użyj Rufusa.
⚖️. Podsumowanie i ocena końcowa
Rozwiązania te są przeznaczone wyłącznie dla doświadczonych użytkowników technicznych, dysponujących sprzętem obsługującym system Windows 11 (obsługującym instrukcje POPCNT i SSE4.2), którzy chcą ominąć barierę TPM 2.0, jednocześnie akceptując ryzyko braku aktualizacji zabezpieczeń i utraty oficjalnego wsparcia technicznego firmy Microsoft. Są to tymczasowe metody zatwierdzania, a nie trwałe rozwiązania, a użytkownicy, których procesory nie spełniają wymagań, napotkają ślepą uliczkę, której nie pokonają klucze rejestru ani narzędzia instalacyjne.
Możliwość dodawania komentarzy nie jest dostępna.