Jakie są parametry dobrego obiektywu do fotografii przyrodniczej?

Poszukując idealnego obiektywu do fotografii przyrodniczej , pojawia się fundamentalne pytanie: co sprawia, że ​​obiektyw jest odpowiedni do danego zadania? Teleobiektywy są niewątpliwie najpopularniejszym i najskuteczniejszym wyborem do fotografowania zwierząt. Nie chodzi jednak tylko o rodzaj obiektywu; należy wziąć pod uwagę szereg kluczowych czynników, takich jak ogniskowa , przysłona , waga , cena , minimalna odległość ostrzenia , jakość obrazu , szybkość autofokusa i wiele innych. Od czego więc zacząć proces wyboru?

To rzeczywiście złożone pytanie, a najlepszym sposobem na odpowiedź jest rozpoczęcie od omówienia ogniskowej . Idealna ogniskowa teleobiektywu zależy w dużej mierze od wielkości fotografowanych zwierząt, ich płochliwości, a nawet potencjalnego zagrożenia. Im mniejsze lub bardziej oddalone są obiekty, tym dłuższej ogniskowej będziesz potrzebować , aby uzyskać pożądane powiększenie.

Jeśli Twoim głównym obszarem zainteresowań jest fotografia ptaków , moje doświadczenie podpowiada, że ​​optymalna ogniskowa to 500–600 mm. Nawet dłuższe obiektywy mogą być bardzo skuteczne, zwłaszcza w przypadku mniejszych ptaków lub tych znajdujących się w większej odległości.

Używając obiektywów o ogniskowej 400 mm lub mniejszej, często zachodzi potrzeba kadrowania obrazu – ręcznie, za pomocą aparatu z matrycą typu crop lub za pomocą telekonwertera – aby zwiększyć zasięg podczas fotografowania ptaków . Z tego powodu obiektyw 400 mm f/2.8 pozostaje doskonałym i zachwycającym wyborem do fotografii ptaków. Jednak wolniejszy obiektyw 400 mm f/5.6 nie byłby moim preferowanym wyborem do fotografii ptaków, ponieważ trudniej jest z nim używać telekonwerterów i wymaga wyższych wartości ISO, co ogranicza elastyczność późniejszego kadrowania.

Kolejne pytanie dotyczy maksymalnej przysłony. Ponieważ ptaki są najbardziej aktywne wczesnym rankiem lub późnym popołudniem, zalecam używanie obiektywów o maksymalnej przysłonie f/4 lub f/2.8, aby maksymalnie wykorzystać dostępne światło. Kolejną zaletą tych obiektywów jest ich możliwość efektywnej współpracy z telekonwerterami. Na przykład obiektyw 600 mm f/4 można przekształcić w obiektyw 840 mm f/5.6 za pomocą telekonwertera 1.4x, a obiektyw 400 mm f/2.8 można przekształcić w obiektyw 800 mm f/5.6.

Nawet jeśli nie zawsze korzystasz z maksymalnej przysłony, możliwość jej wykorzystania w razie potrzeby jest niezwykle przydatna w fotografii ptaków . Jednym ze sposobów oceny przydatności obiektywu do fotografowania ptaków z oddali jest podzielenie ogniskowej przez maksymalną przysłonę. Im wyższy wynik, tym lepszy obiektyw do fotografii ptaków. Na przykład obiektyw 600 mm f/4 odpowiada wartości 600 ÷ 4, co daje 150. Obiektyw 400 mm f/2.8 osiąga podobnie dobry wynik 143, podczas gdy obiektyw 300 mm f/4 osiąga dla porównania tylko 75.

Obiektyw 800 mm jest niezbędny do fotografii przyrodniczej, zwłaszcza do fotografowania małych ptaków śpiewających lub zwierząt, do których trudno się zbliżyć z różnych powodów. Zarówno Nikon , jak i Canon oferują te obiektywy. Cena tych obiektywów w dużej mierze zależy od ich maksymalnej przysłony. Na przykład obiektyw Canon RF 800 mm f/11 ma stałą wartość f/11, co sprawia, że ​​jego jakość w słabym oświetleniu jest bardzo słaba, a mimo to kosztuje on zaledwie 1000 dolarów. Dla porównania, obiektyw Canon RF 800 mm f/5.6L kosztuje około 17 000 dolarów. Nawet obiektyw 800 mm, który oferuje najlepszy stosunek ceny do wydajności, Nikon Z 800 mm f/6.3 , nadal kosztuje 6500 dolarów.

Osobiście wolę używać obiektywu o krótszej ogniskowej, między 400 mm a 600 mm, a następnie w razie potrzeby wydłużać ją do 800 mm za pomocą telekonwerterów. Telekonwerter pozwala wydłużyć ogniskową obiektywu 400 mm, ale nie da się skrócić obiektywu 800 mm. Nawet w fotografii ptaków ogniskowa 800 mm może być czasem przesadą. Zakup takiego obiektywu, zwłaszcza cięższych i droższych wersji f/5.6, wymaga determinacji i znacznego budżetu. Dlatego ważne jest, aby wiedzieć, jak wybrać odpowiedni obiektyw do swoich potrzeb.

Biorąc pod uwagę wszystkie te czynniki, uważam, że królem superteleobiektywów jest 400 mm f/2.8. Może nie jest najdłuższy, ale z pewnością najbardziej wszechstronny. Ten obiektyw sprawdza się wyjątkowo dobrze w fotografii przyrodniczej, zarówno uwieczniając większe, bliższe zwierzęta, jak i małe, oddalone kolibry, dzięki kompatybilności z telekonwerterami. W rzeczywistości te obiektywy tworzą podstawowe trio: 400 mm f/2.8, 560 mm f/4 i wreszcie 800 mm f/5.6.

Z obiektywem Nikon Z 400 mm f/2.8 wyposażonym we wbudowany adapter zoomu 1.4x, można osiągnąć ogniskową do 1120 mm przy maksymalnym otworze przysłony f/8, używając adaptera zoomu TC2.0x. W niektórych sytuacjach może się to wydawać nieco ekstremalne, ale jest skuteczne i sprawdziło się w praktyce.

Jednak cena tych obiektywów jest wprost proporcjonalna do ich wysokiej jakości. Są to również ciężkie obiektywy, które zazwyczaj wymagają użycia statywu lub monopodu. Na szczęście producenci obiektywów zaczynają oferować mniejsze i bardziej ekonomiczne alternatywy.

Warto zauważyć, że niższa cena tych obiektywów nie wynika z gorszej jakości obrazu, ale raczej z ich węższego maksymalnego otworu przysłony. Oczywiście ma to negatywny wpływ na jakość obrazu w warunkach słabego oświetlenia, ale jest to nieunikniony kompromis. Mam tu na myśli obiektywy takie jak Nikon 500 mm f/5.6 do lustrzanek cyfrowych i Nikon Z 400 mm f/4.5 do aparatów bezlusterkowych.

W tym samym przedziale cenowym można znaleźć również obiektywy zmiennoogniskowe, takie jak Nikon Z 100-400 mm f/4.5-5.6 , Sigma 60-600 mm f/4.5-6.3 czy Tamron SP 150-600 mm f/5-6.3 , które oferują maksymalną elastyczność i wszechstronność . Co ciekawe, wiele superteleobiektywów zmiennoogniskowych jest tańszych niż superteleobiektywy stałoogniskowe, nawet przy tej samej maksymalnej przysłonie. Są one jednak często cięższe, a ostrość detali jest zazwyczaj niższa (choć w większości przypadków nadal dobra).

Do tej pory skupiałem się głównie na obiektywach przeznaczonych do aparatów pełnoklatkowych. Jednak wszystkie te obiektywy można również stosować w aparatach z mniejszymi matrycami APS-C. Aparaty APS-C są lżejsze i tańsze, a dodatkowo pozwalają na zwiększenie ogniskowej obiektywu o współczynnik crop 1.5, co daje pozornie większy zasięg.

Jednak ten rozszerzony zakres jest tylko pozorny, ponieważ rzeczywista ogniskowa obiektywu się nie zmienia. Na przykład, kadrując zdjęcie o rozdzielczości 45.7 MP z Nikona D850 lub Z9 do formatu APS-C, uzyskuję niemal taką samą jakość obrazu, rozdzielczość i pole widzenia, jak gdybym użył tego samego obiektywu z 20.9-megapikselowym Nikonem D500. Niemniej jednak, jeśli i tak zamierzasz znacząco przyciąć zdjęcie pełnoklatkowe, możesz zaoszczędzić pieniądze, stosując matrycę z funkcją kadrowania!

Współczynnik crop 2.0x odgrywa kluczową rolę w Mikro Cztery Trzecie, systemie zaawansowanych, mniejszych aparatów. Do najlepszych aparatów w tym systemie należą OM SYSTEM OM-1 i Panasonic Lumix GH6. Aparaty te charakteryzują się wysoką gęstością pikseli, co pozwala uchwycić oszałamiające detale przy użyciu stosunkowo kompaktowych obiektywów. Na przykład, niedawno testowaliśmy obiektyw Olympus 300 mm f/4 i uznaliśmy go za doskonały wybór do fotografii przyrodniczej. Bardziej idealnym rozwiązaniem byłby obiektyw Olympus 150-400 mm f/4.5 z wbudowanym adapterem zoomu TC1.25x.

Aparaty te nie oferują tak wysokiej czułości ISO, jak aparaty pełnoklatkowe, a nawet APS-C, więc przysłona f/4 może nie wystarczyć do uzyskania ostrych zdjęć o wysokiej czułości ISO przed wschodem lub po zachodzie słońca. Jednak kompaktowe rozmiary i poręczność systemu, a także wysokiej jakości stabilizacja obrazu Mikro Cztery Trzecie, czynią go doskonałym wyborem dla podróżników, fotografów dzikiej przyrody i osób pracujących w trudnych warunkach.

Jeśli chodzi o inne cechy wyróżniające dobry obiektyw do fotografii przyrodniczej, dwie z nich wyróżniają się dla mnie najbardziej: szybkość ustawiania ostrości i odporność na warunki atmosferyczne. Wiele sesji fotograficznych z fotografią przyrodniczą odbywa się w trudnych warunkach, gdzie te dwa czynniki mają kluczowe znaczenie.

Na przykład, niedawno testowałem obiektyw Nikon Z 180-600 mm f/5.6-6.3 i stwierdziłem, że oferuje on jedynie niewielką poprawę optyki w porównaniu z poprzednim modelem lustrzanki cyfrowej , Nikonem 200-500 mm f/5.6. Jednak obiektyw 180-600 mm ustawia ostrość znacznie szybciej i jest obiektywem z wewnętrznym zoomem, a nie zewnętrznym, co zapewnia mu lepszą odporność na warunki atmosferyczne. Dlatego uznałem go za wyraźny postęp w stosunku do swojego poprzednika (który bardzo mi się podobał i nadal uważam go za część najlepszego, niedrogiego zestawu do fotografii przyrodniczej firmy Nikon, razem z aparatem D500).

Nie chodzi więc tylko o jakość optyczną, ogniskową czy maksymalną przysłonę. Trzeba również wziąć pod uwagę, jak obiektyw radzi sobie w trudnych warunkach terenowych, co oznacza, że ​​odporność na warunki atmosferyczne i szybkość ustawiania ostrości są często bardzo ważne.

Biorąc pod uwagę to, co do tej pory powiedziałem, możesz pomyśleć, że najlepszym obiektywem do fotografii przyrodniczej jest obiektyw premium, taki jak 400 mm f/2.8. Albo, aby zaoszczędzić pieniądze, może obiektyw o węższej przysłonie, ale wciąż doskonałej jakości optycznej, na przykład 500 mm f/5.6.

Ale nie sądzę, żeby to były dobre odpowiedzi. Właściwie uważam, że nie ma czegoś takiego jak „najlepszy” obiektyw do fotografii przyrodniczej! Może to zabrzmi trochę dziwnie, ale za chwilę wyjaśnię swój punkt widzenia, więc bez obaw. Może poniższy obrazek da ci wskazówkę?

Jedną z największych zalet teleobiektywów, a jednocześnie ich największą wadą, jest ich niezwykła zdolność do rozmycia wszystkiego, co nie jest ostre. Cały obraz wydaje się schludny i uporządkowany, bez rozpraszających elementów tła wystających zza głowy, pleców ani żadnej innej części ciała fotografowanej osoby. Bądźmy szczerzy, natura często bywa chaotyczna. Teleobiektywy mają niesamowitą zdolność przekształcania tego chaosu w porządek, oddzielając obiekt od gładkiego, kremowego tła.

Choć ta izolacja na zdjęciach jest estetycznie przyjemna, z czasem może stać się monotonna. Co ważniejsze, prawie nic nie mówi o środowisku, w którym żyje zwierzę, co jest niefortunne, prawda? Alternatywą jest użycie obiektywu o krótszej ogniskowej, a nawet obiektywu szerokokątnego, i zbliżenie się do zwierzęcia. Łatwiej powiedzieć niż zrobić.

Fotografowanie zwierząt obiektywami szerokokątnymi staje się coraz popularniejszym trendem w fotografii przyrodniczej. Zaletą jest to, że początkowa inwestycja w obiektyw szerokokątny jest dziesięciokrotnie niższa niż w przypadku specjalistycznych teleobiektywów. Wada jest oczywista. Fotografując teleobiektywem, wrócisz z podróży z setkami, a może i tysiącami dobrych zdjęć. Używając obiektywu szerokokątnego, wrócisz z zaledwie dziesięcioma zdjęciami w tym samym czasie, a może nawet szybciej. Ale jeśli będziesz miał szczęście, niektóre z tych zdjęć mogą być naprawdę spektakularne.

Obiektywy odpowiednie do szerokokątnej fotografii przyrodniczej są zasadniczo takie same, jak te używane do fotografii krajobrazowej . Ogniskowe mogą się wahać od obiektywów typu „rybie oko” do standardowych obiektywów zmiennoogniskowych, takich jak 24–105 mm f/4.

Jednak możliwość ustawiania ostrości z bliska jest korzystna. Obiektyw Laowa 15 mm f/4 Macro do aparatów pełnoklatkowych i Leica DG Summilux 9 mm f/1.7 do aparatów MFT sprawdzają się w tym zakresie znakomicie. Obiektywy Nikon Z 17–28 mm f/2.8, Canon RF 14–35 mm f/4 i Sony FE 20 mm f/1.8 również umożliwiają ustawianie ostrości z bardzo bliskiej odległości. Jak wyjaśnił Spencer w swoim artykule o ukrytych obiektywach makro, obiektyw Nikon Z 24–120 mm f/4 S umożliwia fotografowanie z bliska zarówno małych stworzeń, takich jak ważki, jak i większych dzikich zwierząt.

W tym momencie pozostaje najważniejsze pytanie: jak zbliżyć się do zwierząt na tyle blisko, by ich nie spłoszyć, i jak zadbać o własne bezpieczeństwo, unikając niebezpieczeństwa? To jednak inne pytania, które poruszę w moich przyszłych artykułach o fotografii przyrodniczej.

Masz jakieś pytania dotyczące wyboru idealnego obiektywu do fotografii przyrodniczej? A może masz inny punkt widzenia niż ten, który przedstawiłem? W każdym razie z przyjemnością przeczytam Twoje komentarze i uwagi poniżej.