Podstawowe ustawienia aparatu: przewodnik dla początkujących po fotografii przyrodniczej

Podobnie jak w przypadku wszystkich aspektów fotografii, sposób, w jaki fotograf dzikiej przyrody dostosowuje ustawienia aparatu, może być kwestią indywidualną. Nic jednak nie jest ważniejsze niż te ustawienia, ponieważ wpływają one na zdjęcia dzikiej przyrody w wyjątkowy i potężny sposób. Niniejszy artykuł ma na celu wyjaśnienie najważniejszych ustawień, które powinien opanować początkujący fotograf dzikiej przyrody, i jak je prawidłowo dostosować!

Rób zdjęcia w formacie RAW i unikaj zdjęć JPEG w aparacie.

JPEG to format skompresowany, co oznacza, że ​​dane są kompresowane w celu zmniejszenia rozmiaru pliku i rejestruje tylko 8 bitów koloru. Dodatkowo aparat stosuje redukcję szumów i wyostrzanie pliku za pomocą własnych algorytmów, które nie są tak zaawansowane, jak te oferowane przez nowoczesne oprogramowanie. Co więcej, ograniczenia formatu JPEG oznaczają, że efekty ustawień balansu bieli i przestrzeni barw są nieodwracalne.

Nie oznacza to, że robienie dobrych zdjęć w formacie JPEG jest niemożliwe ani że nigdy nie będzie potrzebne. Profesjonalni fotografowie sportowi, którzy muszą bardzo szybko dostarczyć swoje zdjęcia zespołowi redakcyjnemu, z pewnością skorzystają z tego formatu. Niektóre aparaty oferują nawet funkcje dostępne tylko dla zdjęć JPEG, takie jak tryb przechwytywania przed publikacją. Uważam jednak, że fotografowanie w formacie JPEG wymaga znacznie więcej pracy i doświadczenia niż fotografowanie w formacie RAW, aby uzyskać dobre rezultaty. Nagle, fotografując w formacie JPEG, trzeba będzie rozważyć znacznie więcej ustawień niż zwykle, ponieważ wiele rzeczy nie jest już pomijanych w postprodukcji.

Osobiście nie przepadam za intensywnym przetwarzaniem zdjęć i nie mam nawet zainstalowanego na Macu Photoshopa ani żadnego innego edytora pikseli. Wierzę jednak w możliwość optymalizacji i pracy z plikami , aby osiągnąć jak najlepsze rezultaty. Ostatecznie pliki JPEG poza aparatem znacznie ograniczają tę elastyczność ze względu na kompresję i nieodwracalne ustawienia, którym podlegają.

Szczerze mówiąc, myślę, że większość fotografów sportowych, którzy muszą dostarczać natychmiastowe zdjęcia w formacie JPEG w określonym czasie, obecnie korzysta z formatu RAW+JPEG.

Mam ważną uwagę: nowoczesne aparaty nie pokazują (ani w trybie podglądu na żywo, ani podczas przeglądania zdjęć) bezpośrednio rejestrowanych danych RAW. Zamiast tego wyświetlają podgląd i histogram na podstawie ustawień JPEG. Dlatego niezwykle ważne jest staranne dobranie wszystkich ustawień JPEG – takich jak korekcja winietowania, styl obrazu, balans bieli i inne – aby zapewnić dokładny i użyteczny podgląd zdjęć. (Na przykład, wolę ustawić Picture Control na Neutral, aby móc dokładnie zobaczyć, jak szczegółowe są rejestrowane jasne obszary i czy utraciłem jakieś szczegóły na zdjęciu. Jest to szczególnie ważne w sytuacjach takich jak poniższe zdjęcie głuptaków, gdzie szczegółowość jasnych obszarów jest kluczowa, ale trudna do uchwycenia).

Prawidłowo zbalansuj „trójkąt ekspozycji”

Podobnie jak w przypadku wszystkich rodzajów fotografii , podczas fotografowania dzikiej przyrody kluczowe jest prawidłowe ustawienie czasu otwarcia migawki, przysłony i czułości ISO. Elementy te są często określane zbiorczo jako trójkąt ekspozycji, mimo że czułość ISO, zgodnie z konwencjonalną definicją, nie jest częścią ekspozycji.

Powiązane artykuły wyjaśniają koncepcje ekspozycji bardziej szczegółowo, niż mogę to tutaj przedstawić. Sugeruję ich lekturę, jeśli nie znasz w pełni żadnego z tych pojęć.

Ale jak dostosować ustawienia aparatu do fotografowania dzikiej przyrody? To może być wyzwanie. Fotografia dzikiej przyrody często wymaga uchwycenia szybko poruszających się obiektów, co wymaga krótkich czasów otwarcia migawki i wyższych czułości ISO. Czasami jednak zwierzęta pozostają w bezruchu lub poruszają się powoli, co pozwala na użycie dłuższego czasu otwarcia migawki i niższego ISO.

Aby przygotować się na obie te sytuacje, sugeruję skorzystanie z trybu manualnego z automatycznym ISO. W ten sposób można dostosować czas otwarcia migawki i przysłonę, a aparat automatycznie dobierze odpowiednią czułość ISO.

Będziesz również kontrolować kompensację ekspozycji, aby upewnić się, że żadne subtelne detale obiektu, takie jak opalizujące pióra, nie zostaną utracone. Należy pamiętać, że ekspozycja sugerowana przez aparat opiera się na określonych algorytmach i nie zawsze odzwierciedla Twój cel artystyczny lub techniczny.

Poznaj swój aparat i skonfiguruj jego ustawienia.

Dokładna znajomość aparatu i umiejętność szybkiego dostosowywania jego ustawień bez marnowania czasu są kluczowe, aby uchwycić wyjątkowy moment w świecie fotografii przyrodniczej. Opanowanie tej umiejętności decyduje o tym, czy uda Ci się zrobić idealne zdjęcie, czy całkowicie je przegapić.

Jeśli Twój aparat na to pozwala, warto rozważyć zapisanie ustawień predefiniowanych na konkretne sytuacje, które prawdopodobnie będziesz fotografować. Na przykład, możesz zapisać jeden preset dla fotografów dzikiej przyrody, fotografujących ptaki w locie, a drugi dla zwierząt nieruchomych, co ułatwi Ci szybką adaptację do sceny.

Jak to zrobić? W niektórych aparatach ustawienia U1/U2/U3 lub C1/C2/C3 można zapisać bezpośrednio na pokrętle trybów, podczas gdy w innych trzeba to zrobić za pomocą banków menu. Ważne jest również, aby pamiętać, do czego odpowiada każde z tych ustawień!

Dodatkowo, dla osób korzystających z teleobiektywów , korzystne jest ćwiczenie kadrowania ujęć w ruchu. Polega ono na szybkim podniesieniu aparatu, skierowaniu go na obiekt i jak najszybszym ustawieniu ostrości w wizjerze. Ćwicz z różnymi ogniskowymi, aby wyrobić sobie wyraźny obraz tego, jak duży „zoom” zapewnia każda z nich, oszczędzając czas podczas zmiany obiektywu lub powiększania. Ćwiczenie i doskonalenie techniki może znacznie skrócić czas potrzebny na zrobienie zdjęcia i zwiększyć szanse na sukces!

W tym temacie dowiesz się również, jak aparat radzi sobie z wysokimi wartościami ISO, kiedy używać elektronicznej, a kiedy mechanicznej migawki, jak programować niestandardowe ustawienia aparatu, aby ułatwić i przyspieszyć pracę i wiele więcej.

Opanowanie autofokusa

Współczesne aparaty fotograficzne są wyposażone w niezwykle wydajne systemy autofokusa, ale początkujący fotografowie mogą mieć trudności ze zrozumieniem wielu dostępnych opcji.

Pierwszym krokiem jest wybór pomiędzy trybem pojedynczego autofokusa (AF-S w przypadku Nikona ) a trybem ciągłego autofokusa (AF-C w przypadku Nikona).

Moja standardowa rada to ustawienie aparatu w trybie ciągłego autofokusa (AF-C). Jednak niektóre obiekty mogą zyskać na chwilowym ustawieniu ostrości zamiast ciągłego ustawiania ostrości (np. ptak siedzący na gałęzi). Z tego powodu zdecydowanie polecam przełączenie się na autofokus tylnym przyciskiem i wyłączenie funkcji autofokusa w samym przycisku migawki. Zamiast tego użyjesz innego palca – zazwyczaj kciuka – do aktywacji innego przycisku na aparacie, który może być oznaczony jako AF-On. To ustawienie jest ważne, ponieważ pozwala wybrać moment ustawienia ostrości i w razie potrzeby ponownie kadrować obraz po ustawieniu ostrości, tak jak w przypadku autofokusa pojedynczego ruchu. Jednocześnie pozwala na korzystanie z ciągłego ustawiania ostrości i śledzenie obiektu w razie potrzeby.

Następnie musisz wybrać strefy autofokusa, z których będziesz korzystać. Może się to różnić w zależności od tego, czy używasz lustrzanki cyfrowej, czy aparatu bezlusterkowego, ponieważ nowsze aparaty bezlusterkowe często oferują autofokus z rozpoznawaniem obiektów, podczas gdy lustrzanki cyfrowe zazwyczaj korzystają z bardziej tradycyjnych algorytmów śledzenia. Używam aparatów bezlusterkowych od dawna i cenię sobie ich funkcje rozpoznawania obiektów, ale moje lustrzanki cyfrowe wciąż działają świetnie i zrobiłem nimi dziesiątki tysięcy zdjęć, które bardzo cenię!

Jeśli Twój aparat ma nowoczesną funkcję autofokusa z rozpoznawaniem obiektu, radzę używać szerokiego pola ostrości – nawet takiego, które obejmuje cały kadr – w połączeniu z rozpoznawaniem obiektu. Jeśli Twój aparat nie obsługuje tej funkcji, użyj małego punktu ostrości i ręcznie ustaw go nad głową obiektu. Następnie pozwól, aby tradycyjny algorytm, taki jak śledzenie 3D, śledził obiekt w całym kadrze.

Oczywiście to dopiero początek i istnieją inne sposoby, aby pomóc aparatowi w szybkim i precyzyjnym ustawianiu ostrości, jeśli te metody zawiodą. Są one jednak dość obszerne i wymagałyby omówienia w osobnym artykule. ( Liebherr omówił już niektóre metody dla użytkowników Nikona Z tutaj).

Prawidłowe ustawienie balansu bieli w postprodukcji

Podczas fotografowania w formacie RAW, zwłaszcza w fotografii przyrodniczej, regulacja balansu bieli w aparacie nie jest aż tak istotna. Chociaż wpływa ona na histogram i podgląd obrazu na ekranie aparatu, można ją później skorygować w postprodukcji bez utraty jakości obrazu, nawet jeśli początkowo została ustawiona nieprawidłowo. Z tego powodu pozostawiam ustawienie automatyczne.

Balans bieli pozostaje jednak jednym z najważniejszych ustawień, na które należy zwracać uwagę, choć większość pracy wykonuje się na komputerze, a nie w aparacie.

Aby dobrać właściwy balans bieli podczas obróbki zdjęć, polecam korzystanie ze skalibrowanego monitora, najlepiej wysokiej jakości. Radzę również zwiększyć nasycenie kolorów w oprogramowaniu przed wprowadzeniem korekt balansu bieli. Pomaga to uwypuklić wszelkie przesunięcia kolorów i sprawić, że zmiany będą bardziej zauważalne. Po zakończeniu przywróć domyślne nasycenie kolorów. Stosując tę ​​metodę, udało mi się idealnie odtworzyć czyste, białe pióra na zdjęciu czapli białej, które zrobiłem w otwartym cieniu.

Uchwycenie dokładnych kolorów to dobry cel, ale istnieje o wiele ważniejszy powód, dla którego warto poprawnie ustawić balans bieli: artystyczny wybór fotografa. Czy zdjęcie odbija niebieskie światło po zachodzie słońca? Oślepiający zachód słońca? A może jest podświetlone nisko wiszącym słońcem? W takich przypadkach nastrój zdjęcia może być ważniejszy niż „dokładne” kolory. Obniżenie wartości balansu bieli sprawi, że chłodne sceny będą wyglądać jeszcze chłodniej, a podniesienie sprawi, że wszystko będzie cieplejsze.

Krótko mówiąc, balans bieli, wraz z ekspozycją, wymaga od fotografa decyzji technicznych , zwłaszcza podczas fotografowania dzikiej przyrody, ponieważ pomagają one określić ogólną atmosferę zdjęcia. Dokonywanie tych wszystkich trudnych wyborów nie jest łatwe, ale konsekwentna praktyka ma ogromne znaczenie.

Posłużę się poniższymi zdjęciami, aby lepiej zilustrować tę koncepcję. Zdjęcia te zostały zrobione w chłodny poranek na początku stycznia, krótko po wschodzie słońca, gdy mgła wciąż otulała wodę rzeki.

Pierwsze zdjęcie zostało zrobione z ustawieniem balansu bieli „Słoneczny”, a drugie z ustawieniem „Cień”. Żadne z tych zdjęć mi się nie podoba.

Mój osobisty wybór, oparty na moim guście, mieści się mniej więcej pomiędzy „słonecznym” a „zacienionym” otoczeniem. Jest on następujący:

Ponieważ balans bieli to wybór artystyczny, preferowany obraz może się różnić. Ale to tylko dodatkowo ilustruje, jak ważny jest balans bieli. Nawet gdy fotografujesz w formacie RAW i później dostosowujesz balans bieli na komputerze, pozostaje on dla mnie jednym z najważniejszych „ustawień aparatu”.

Wniosek

Fotografia przyrodnicza to wymagająca dziedzina, która często wymaga opanowania wielu koncepcji i wiedzy. W rezultacie pierwsze próby mogą być rozczarowujące, ale początkujący fotografowie przyrody nie powinni się zniechęcać. Ostatecznie do opanowania jest tylko kilka ustawień aparatu. Praktyka pomoże Ci udoskonalić umiejętności.

Mam nadzieję, że spodobał Ci się ten artykuł o podstawowych ustawieniach aparatu, które powinien znać każdy początkujący fotograf dzikiej przyrody, oraz o kilku podstawowych punktach wyjścia dla tych ustawień. Jeśli masz jakieś pytania lub uwagi, daj mi znać w sekcji komentarzy poniżej.