Opanowanie podstaw profesjonalnej fotografii: kompozycja w fotografii

 

Kompozycja fotograficzna jest kluczowym elementem. Jeśli aspirujesz do robienia efektownych zdjęć, jest to jeden z najważniejszych aspektów fotografii. Jednak wielu fotografów zaczyna od słuchania o tak zwanej „regule trójpodziału” i nigdy nie zagłębia się w to, jak komponować lepsze zdjęcia. Dobra wiadomość jest taka, że ​​jest jeszcze wiele do nauczenia się o kompozycji fotograficznej — i zdecydowanie warto. Kompozycja fotograficzna to złożony temat i nie sposób omówić wszystkiego w jednym artykule, ale postaram się omówić najważniejsze punkty w tym rozdziale poradnika „Podstawy fotografii”.

Jaka jest kompozycja obrazu?

Kompozycja obrazu to podstawowa struktura , od której zależy Twoja praca. To sposób, w jaki układasz elementy wizualne w kadrze, aby uzyskać pożądany efekt, i może on decydować o sukcesie lub porażce fotografii. Nawet jeśli znajdziesz interesujący temat – niezależnie od jakości oświetlenia czy nietypowych okoliczności – nadal musisz dobrze skomponować zdjęcie, aby uzyskać dobry efekt. Kompozycja wizualna to fundament profesjonalnych technik fotograficznych.

Masz niezwykłą zdolność do zmiany kompozycji obrazu. Poruszaj się do przodu i do tyłu, w prawo i w lewo. Zmieniaj obiektyw – przybliżaj się lub oddalaj. Zwróć uwagę na elementy, które uwzględniasz w scenie, jak i na te, które pomijasz. Prawidłowo wykonana kompozycja ujmuje temat i prezentuje go widzom w jak najbardziej efektywny sposób. To mechanizm, za pomocą którego przekazujesz przesłanie za pomocą swoich zdjęć. *Uwaga eksperta: Przemyślana kompozycja kieruje wzrok widza i tworzy wrażenie głębi oraz wizualnego zainteresowania.*

Podstawy kompozycji wizualnej w fotografii

Kropki, linie i kształty.

Na poziomie podstawowym są to elementy kompozycji wizualnej . Wszystko na zdjęciu – obiekt, tło, drobne detale, które mogą wydawać się nieistotne – składa się z punktów, linii i kształtów. Niektóre są oczywiście dość złożone. Twarz czy drzewo nie są prostymi obiektami. Mimo to mają kształt i mogą pomóc w ukształtowaniu struktury obrazu. Zrozumienie tych elementów jest kluczowe dla poprawy kompozycji wizualnej fotografii.

Oprócz poszczególnych elementów obrazu, istotny jest również sposób, w jaki są one ze sobą powiązane. Wiele elementów obrazu, odpowiednio ułożonych, ma większą siłę oddziaływania niż suma ich poszczególnych części. Ta koncepcja, znana jako harmonia wizualna , wzmacnia ogólny odbiór obrazu.

Aby to zilustrować, spójrz na poniższe zdjęcia. To zestawienia udanych fotografii i ich elementów składowych. Pierwszy przykład to zdjęcie z Yosemite. Już sam rysunek liniowy pokazuje, że kompozycja jest bardzo zrównoważona, z równą ilością uwagi skupionej na obu połowach kadru. Przeciągnij pasek w przód i w tył, aby zobaczyć porównanie przed i po:

Poniższy obraz z Doliny Śmierci charakteryzuje się bardziej dynamiczną kompozycją, z wyraźnymi liniami ukośnymi biegnącymi wzdłuż obrazu: linie ukośne są często stosowane w celu przekazania wrażenia ruchu i energii.

Na koniec zdjęcie z Jökulsárlón na Islandii, przedstawiające masę lodu dryfującą na brzeg. Widać tu linie i kształty tworzące strukturę obrazu: figury geometryczne , takie jak trójkąty, mogą tworzyć wrażenie stabilności lub dynamiki.

Dla mnie, jak dotąd, najciekawsze jest to, że te trzy rysunki liniowe nadal dobrze się prezentują same w sobie, zachowując podobny emocjonalny nastrój do oryginału. Oczywiście nie powiesiłbym ich na ścianie – ale mają pewną wewnętrzną strukturę, nawet tak proste, jak się wydają.

Czy kiedy fotografuję, wyobrażam sobie obiekt jako zbiór czarno-białych linii? Skłamałbym, gdybym tak powiedział. Myślę jednak o dobrym układzie strukturalnym – którego sednem są fundamentalne elementy, takie jak linie i kształty. Opanowanie podstaw kompozycji wizualnej pomaga fotografowi postrzegać świat w bardziej uporządkowany i kreatywny sposób.

 

Intencja w formacji

Największy sekret kompozycji obrazu nie polega na trzymaniu się jednej struktury lub schematu w większości zdjęć (jak sugeruje reguła trójpodziału). Ważniejsze jest wybranie kompozycji o wyraźnej strukturze.

Intencja jest najważniejszym elementem tworzenia obrazu. Nic na zdjęciu nie powinno dziać się przypadkowo. Każdy element powinien mieć swój cel. Jeśli będziesz o tym pamiętać i poświęcisz wystarczająco dużo czasu na pracę w terenie, jakość Twoich zdjęć znacząco wzrośnie. Prawie niemożliwe jest tego uniknąć, ponieważ włożysz dodatkowy wysiłek w świadome przemyślenie , jak obraz będzie wyglądał.

Prostota w fotografii

Każde zdjęcie, które robisz, niesie ze sobą emocjonalny przekaz – ten sam powód, dla którego je zrobiłeś. Kiedy robisz zdjęcia, jedną z najlepszych rzeczy, jakie możesz zrobić, to świadomie pomyśleć o tym emocjonalnym przekazie i skupić się na tym, jak chcesz go wyrazić. W tym tkwi siła prostoty.

Prostota oznacza, że ​​nic na zdjęciu nie odwraca uwagi od emocjonalnego przekazu. Jeśli chcesz oddać piękno krajobrazu, usuń z niego wszystko, co nie jest piękne. Mogą to być linie energetyczne, ślady stóp na pierwszym planie, śmietnik w kadrze itp. *Pamiętaj, prosta kompozycja przyciąga wzrok i utrzymuje uwagę widza.*

Jednocześnie prostota odnosi się również do kompozycji. Nie przytłaczaj widzów zbyt dużą ilością informacji, chyba że chcesz uchwycić chaotyczny i stresujący obraz. Kiedy zdjęcie opowiada historię, którą chcesz przekazać, bez żadnych rozpraszających elementów, będzie miało maksymalną siłę przekazu. *Negatywna przestrzeń to potężne narzędzie do osiągnięcia prostoty kompozycji.*

Równowaga w fotografii: kompleksowy przewodnik

Jednym z najważniejszych aspektów, o których myślę podczas kadrowania zdjęcia, jest zachowanie równowagi wizualnej.

Koncepcja równowagi jest stosunkowo prosta. Zaczyna się od oceny, ile uwagi przyciąga każdy element obrazu, czyli tzw. „ciężaru wizualnego”. Elementy o dużym ciężarze wizualnym to jasne obiekty, nasycone kolory, oczy, ludzie, zwierzęta, elementy o wysokim kontraście i nietypowe – wszystko, co faktycznie przyciąga uwagę. Następnie należy określić, czy ten ciężar wizualny jest równomiernie rozłożony w kadrze, czy też jedna połowa obrazu (od lewej do prawej) ma większy ciężar niż druga. Jeśli rozkład jest mniej więcej równy, obraz jest zrównoważony. Jeśli nie, obraz jest niezrównoważony. (Żadna opcja nie jest koniecznie lepsza od drugiej; wszystko zależy od zamysłu artystycznego).

Jest bardzo podobny do huśtawki, w tym do tego, że można zrównoważyć „ciężki” przedmiot – główny motyw – z „lżejszym” przedmiotem, pod warunkiem, że lżejszy przedmiot znajduje się dalej od krawędzi obrazu (jak w przypadku balansowania dzieckiem i dorosłym na huśtawce). Spójrz na poniższy obrazek:

W fotografii masz możliwość robienia zdjęć zrównoważonych lub niezrównoważonych. Żadna z opcji nie jest z natury lepsza od drugiej. Ważne jest, aby obie przekazywały różne emocje.

• Kino zrównoważony Symbolizuje spokój, pogodę ducha i stabilność.
• Kino niezrównoważony Odzwierciedla ekscytację, napięcie i dynamikę.

Jeśli fotografujesz spokojne jezioro o wschodzie słońca, możesz nie chcieć uzyskać nierównego ujęcia. Jednak przy bardziej intensywnych obiektach może to być idealna kompozycja. Wszystko zależy od nastroju, jaki chcesz oddać.

Przestrzeń oddechowa w fotografii

Gdy na zdjęciu znajduje się wiele punktów zainteresowania, konieczne może być zapewnienie im „przestrzeni oddechu”, oddzielając je od siebie. W przeciwnym razie elementy zdjęcia (lub krawędzie kadru) będą się na siebie nakładać, co doprowadzi do chaotycznej kompozycji. „Przestrzeń oddechu” lub „przestrzeń negatywna” to jeden z najważniejszych elementów profesjonalnej kompozycji fotograficznej.

Wyobraź sobie scenę, w której kilka ptaków leci i chcesz uchwycić je wszystkie na jednym zdjęciu. Jeśli jeden ptak przelatuje przed drugim, ten obszar zdjęcia będzie wyglądał chaotycznie i nieumyślnie. Zamiast tego lepiej dać wszystkim obiektom trochę przestrzeni – między sobą i między krawędziami kadru. Ta koncepcja jest kluczowa dla osiągnięcia profesjonalnej techniki fotograficznej.

To samo dotyczy fotografowania góry, której szczyt dotyka samej góry. W takim przypadku przyciągnie on niepożądaną uwagę i może wywołać wrażenie zaniedbania. Zamiast tego, lepiej, jeśli fotografowane osoby mają przestrzeń, by stanąć samotnie, niezakłócone przez nic innego na zdjęciu. To pomaga wysłać odbiorcom silny, spójny przekaz. Zrozumienie znaczenia negatywnej przestrzeni w fotografii znacznie poprawi jakość Twoich prac.

Przestrzenie pozytywne i negatywne w fotografii

Już wcześniej poruszaliśmy temat przestrzeni pozytywnej i negatywnej w fotografii, ale warto to tutaj powtórzyć.

Przestrzeń pozytywna to każdy element obrazu, który wyróżnia się i przyciąga wzrok. Przestrzeń negatywna jest jej przeciwieństwem; to obszary obrazu, które zlewają się z tłem i nie przyciągają uwagi. Możesz robić zdjęcia z dużą ilością przestrzeni negatywnej, dużą ilością przestrzeni pozytywnej lub czymś pomiędzy. Każde z nich przekazuje inne emocje, co jest kluczowe w technikach kompozycji.

Obrazy wypełnione negatywną przestrzenią dają poczucie pustki, spokoju i izolacji. Zazwyczaj są to dość proste obrazy i dobrze sprawdzają się, gdy próbujesz oddać wrażenie skali lub jedności. Dobrym przykładem byłoby pojedyncze drzewo w śnieżycy, podobnie jak poniższy obraz:

Obrazy z dużą ilością przestrzeni pozytywnej są gęstsze, bardziej wyraziste i żywe. Zawierają mnóstwo drobnych szczegółów, które przyciągają uwagę, choć wadą jest to, że mogą wydawać się chaotyczne – co podważa prostotę i przejrzystość przekazu – jeśli nie zachowasz ostrożności.

Te emocje są bardzo ważne dla kompozycji obrazu i pomagają nadać mu pożądany kształt. Jeśli uważnie obserwujesz sytuację w terenie, możesz zmieniać położenie lub kompozycję, aby zmienić stosunek przestrzeni pozytywnej do negatywnej. Biorąc pod uwagę różnorodność przekazywanych emocji, to narzędzie jest niezwykle przydatne.

 

Wzory i relacje w fotografii

W niektórych przypadkach, przy odrobinie staranności, można uchwycić obrazy o bardziej złożonych wzorach i relacjach niż prosta kompozycja. Na przykład, można sfotografować krajobraz z pomarańczowym kwiatem na pierwszym planie i pomarańczowym światłem na odległych wzgórzach. Albo uchwycić nocny kłąb dymu unoszący się z wulkanu, pasujący do kształtu Drogi Mlecznej. Te techniki zwiększają atrakcyjność zdjęcia.

W fotografii nie ma końca światu głębszych możliwych relacji . Nie jest to coś, co można znaleźć za każdym razem, ale warto zwrócić na to uwagę. Kiedy fotografia zawiera szczególnie pomysłową relację, będzie sprawiała wrażenie spójnej i całkowicie zamierzonej. Te relacje tworzą wyjątkową równowagę wizualną.

Wniosek

Nie chcę, żeby kompozycja brzmiała łatwo. Właściwie, w pewnym sensie jest to niemożliwe. Nawet najwięksi fotografowie wszech czasów nigdy nie opanowali kompozycji, bo kompozycja nie jest czymś, co da się opanować. *Kompozycja fotograficzna to ciągły proces twórczy, a nie tylko stosowanie sztywnych reguł.*

Idealna kompozycja to nie cel, który można osiągnąć dzięki wystarczającemu talentowi i ciężkiej pracy. To ruchomy cel, który w dużej mierze zależy od Twoich zmieniających się cech, sceny przed Tobą i emocjonalnego celu, jaki sobie wyznaczyłeś. Zasada trójpodziału Cię tam nie zaprowadzi. To prosta technika, głównie dla początkujących, która zaledwie muska powierzchnię tego, czym może być kompozycja. To samo dotyczy każdej innej prostej rady – żadna z nich nie sprawdza się wystarczająco często, by wyjść poza podstawowe elementy kompozycji.

Niestety, choć trudno mi się do tego przyznać, dotyczy to również czytania o tym w internecie. Nie da się nauczyć wszystkiego o kompozycji z artykułu czy filmu na YouTube; to bardzo osobisty temat. Kompozycji trzeba się nauczyć samemu. *Doświadczenie praktyczne jest najlepszym nauczycielem w sztuce kompozycji.*

Mam jednak nadzieję, że wskazówki zawarte w tym artykule dadzą Ci dobry punkt wyjścia. Niewiele jest elementów fotografii ważniejszych niż kompozycja. Jeśli zostanie ona wykonana prawidłowo, Twoje zdjęcia naprawdę się wyróżnią. *Opanowanie kompozycji znacznie poprawia jakość i atrakcyjność Twoich zdjęć.*