Mój syn (12 lat) zauważył brakującą funkcję w Amazonie — próbowałem zbudować ją przy użyciu sztucznej inteligencji

Mój syn kupował przybory szkolne, gdy natknął się na problem, który, jak myślałem, Amazon rozwiązał już wiele lat temu.

Jego najlepszy przyjaciel nie miał listy przyborów szkolnych, więc mój syn chciał mu wysłać zawartość swojego koszyka na Amazonie. Pomysł był prosty: porównać, co wybrali i upewnić się, że kupili te same teczki, zeszyty i inne przybory.

Ale nie było przycisku udostępniania. No cóż, przycisk udostępniania jest, ale tylko dla firm korzystających z Amazon Business. Jedyną opcją dla konsumentów jest udostępnianie list, ale to wymagałoby od mojego syna utworzenia nowej listy i przeniesienia do niej wszystkich produktów po tym, jak zapełniłby już koszyk. To możliwe, ale zupełnie nieintuicyjne. Nie chciał tworzyć rejestru. Chciał wysłać koszyk, który już miał, swojemu znajomemu.

Amazon ma już oficjalną funkcję Share Cart , ale jest ona przeznaczona dla kont Amazon Business. Wydawało się to dziwnie oczywistą funkcją, którą Amazon pomijał, zwłaszcza biorąc pod uwagę rozwój inteligentnych asystentów zakupowych . Postanowiłem więc sprawdzić, czy mogę ją stworzyć sam.

Poprosiłem ChatGPT o zbudowanie CartShare

Zawsze szukam powodu, żeby coś stworzyć, ale naprawdę zastanawiałem się, czy w ogóle da się coś takiego stworzyć. Dla tych, którzy nie są programistami, kodowanie wibracyjne niezwykle ułatwiło dostrzeżenie problemu i zbudowanie rozwiązania za pomocą języka naturalnego, co ilustruje… Jak najlepiej wykorzystać ChatGPT.

W tym przypadku opisałem problem w ChatGPT: chciałem mieć przycisk, który mógłby odczytać produkty i ilości w koszyku zakupowym Amazon, zamienić je na prywatny link i umożliwić komuś innemu otwarcie tego linku, aby zobaczyć te same produkty.

Rezultatem był CartShare , mała strona internetowa połączona z dodatkiem do przeglądarki Chrome.

Proponowany schemat działania był dokładnie taki, o jaki prosił mój syn. Otwórz koszyk na Amazon, kliknij „Dodaj koszyk” i „Udostępnij” i skopiuj link. Znajomy, który otrzyma link, może następnie wybrać dowolne produkty, które już posiada, otworzyć poszczególne produkty na Amazon lub wybrać te, których potrzebuje.

Sam współdzielony koszyk nie wymagał konta ani bazy danych. Identyfikatory produktów, tytuły i ilości były zakodowane w linku, co oznaczało, że CartShare nie potrzebował niczyjego hasła do Amazon, adresu dostawy ani danych płatności.

ChatGPT zbudował interfejs, skompilował rozszerzenie do Chrome'a ​​i opublikował stronę internetową. Produkt wyglądał na legalny, zawierał nazwę, politykę prywatności i duży przycisk obiecujący skopiowanie wybranych produktów do koszyka odbiorcy na Amazon.

Czy to naprawdę działa?

Tak… i nie. Strona udostępniania działała poprawnie. CartShare był w stanie wyświetlić asortyment produktów, zachować ich ilość i wygenerować link, który można było wysłać komuś innemu.

Jednak transfer jednym kliknięciem do Amazon nie zadziałał. Prototyp próbował użyć adresu URL koszyka Amazon zawierającego identyfikatory produktów i ilości. Podczas testów Amazon zwrócił błąd 500 i poinformował, że nie obsługuje sesji ani klienta.

Oznacza to, że najbardziej satysfakcjonująca część koncepcji – naciśnięcie przycisku i obserwowanie, jak czyjś koszyk się zapełnia – nie może zostać uznana za kompletną. Rozszerzenie Chrome, które odczytuje rzeczywisty koszyk, również musi zostać przetestowane w oparciu o prawdziwy koszyk Amazon, ponieważ Amazon może w dowolnym momencie zmienić strukturę swojej strony.

Wróciłem na stronę CartShare i ją zmodyfikowałem. Przycisk transferu został usunięty i zastąpiony wyraźnym powiadomieniem o statusie, informującym, że projekt działa tylko częściowo. Odbiorcy mogą porównywać i otwierać produkty indywidualnie, ale CartShare nie obiecał jeszcze pełnego transferu między koszykami.

To było cenne przypomnienie, jak zwodnicze może być „vibe coding”, nawet gdy nikt nie próbuje nikogo oszukać. Sztuczna inteligencja (AI) potrafi stworzyć dopracowany interfejs, zanim odpowiednio przetestuje jego działanie. Przyciski, kolory i tekst sprawiają, że projekt wygląda na kompletny, ale przekonująca strona internetowa nie jest dowodem na to, że podstawowa funkcja działa, zwłaszcza w przypadku giganta takiego jak Amazon.

Wniosek

Czy CartShare w końcu zadziała? Najprawdopodobniej, choć może to wymagać zainstalowania dodatku przez obie osoby.

Zamiast polegać na odrzuconym adresie URL koszyka zakupowego Amazon, przyszła wersja mogłaby otwierać koszyk zakupowy Amazon odbiorcy i dodawać każdy wybrany produkt , korzystając z tych samych elementów wizualnych, z których korzysta kupujący. Byłoby to wolniejsze i bardziej podatne na błędy, ponieważ dodatek musiałby nadążać za zmianami na stronie Amazon. Unikałoby to jednak udostępniania haseł i danych płatności.

Inną opcją jest zatrzymanie się, zanim koszyk odbiorcy zostanie automatycznie uzupełniony. Nawet przejrzysta, łatwa do udostępnienia strona, wyświetlająca dokładne produkty i ilości, jest wygodniejsza niż proszenie kogoś o ponowne utworzenie koszyka na podstawie zrzutów ekranu lub utworzenie listy produktów na Amazonie po zakończeniu zakupów.

CartShare nie jest gotowy, aby zastąpić brakujący przycisk Udostępnij od Amazon. To publiczny prototyp, który demonstruje, jak ta funkcja mogłaby działać i, co być może ważniejsze, gdzie prosty pomysł kłóci się z ograniczeniami technicznymi Amazona.

Wyjaśnienie prośby mojego syna zajęło mi zaledwie kilka sekund. Dzięki programowaniu AI , prośba ta przekształciła się w stronę internetową i rozszerzenie do Chrome'a, bez konieczności zostawania przeze mnie programistą. Chociaż przejście od atrakcyjnego prototypu do niezawodnego produktu to prawdziwe wyzwanie, uważam to doświadczenie za sukces. Osobiście lubię rozumieć, jak coś działa, nawet jeśli nie jest w pełni zrealizowane.