Myślenie jak haker: kluczowa strategia zwiększania odporności i odporności cybernetycznej.

Jeśli pracujesz w cyberbezpieczeństwie tak długo jak ja, wiesz, że są dwie rzeczy, na które możesz liczyć. Po pierwsze, zagrożenia nigdy nie przestają ewoluować. Po drugie, prędzej czy później to ty możesz stać się celem.

Sytuację komplikuje fakt, że sztuczna inteligencja i inne zautomatyzowane narzędzia znacznie skróciły czas między odkryciem luk w zabezpieczeniach a czasem potrzebnym na ich wykorzystanie.

Kiedy mierzymy to w minutach – a nawet sekundach – uświadamiamy sobie, że mamy realny problem. Ta fundamentalna zmiana w sposobie działania atakujących oznacza, że ​​nie mamy już luksusu czasu na zrozumienie ataku, ocenę ryzyka i ustalenie kolejnych kroków.

Oznacza to, że musimy być lepiej przygotowani i mieć niezbędną odporność, aby stawić czoła wszelkim wyzwaniom, które mogą się pojawić.

Wizja jest kluczem

Dla mnie zaczyna się to od zaakceptowania prostej prawdy: nie da się bronić czegoś, czego się nie widzi. Dlatego wizja jest jedną z najważniejszych umiejętności, jakie może rozwinąć organizacja.

Ostatecznie, jeśli zrozumiesz, co dzieje się w twoim otoczeniu – jak te systemy na siebie oddziałują i jak wygląda normalność – będziesz w znacznie lepszej pozycji, aby rozpoznać nietypowe zachowania, zanim rozwiną się w coś poważniejszego.

Z drugiej strony, obserwowalność wynosi widoczność na wyższy poziom. Zapewnia kontekst, którego zespoły ds. bezpieczeństwa potrzebują, aby szybko podejmować świadome decyzje, zwłaszcza gdy czas działa na ich niekorzyść.

Innymi słowy, wzrok mówi nam, co się dzieje, natomiast obserwacja pomaga nam zrozumieć, dlaczego tak się dzieje.

To niezwykle ważne. Dzisiejsze organizacje działają w oparciu o infrastrukturę lokalną, środowiska chmurowe, sieci i coraz większą liczbę połączonych technologii.

W miarę jak środowiska te stają się coraz bardziej rozległe, zrozumienie tego, co się w nich dzieje, staje się coraz trudniejsze.

Bez takiej wizji trudno zrozumieć, gdzie tkwią zagrożenia, jak systemy ze sobą współdziałają i gdzie atakujący mógłby wykorzystać słabość.

Myśl jak haker

To prowadzi mnie bezpośrednio do kolejnego punktu. W trakcie mojej kariery, w tym pracy nad operacjami cyberataków w służbach wywiadowczych, odkryłem, że najskuteczniejszym sposobem zrozumienia ryzyka jest myślenie jak przeciwnik.

Zaczynam od pytania: Jak atakujący może zaatakować organizację? Następnie pracuję wstecz, aby zidentyfikować i wyeliminować luki.

Dzieje się tak, ponieważ atakujący nie postrzegają organizacji tak, jak my. Zawsze szukają możliwości wejścia. Szukają słabych punktów w ludziach, procesach i technologiach.

Najpierw szukają najłatwiejszych sposobów na osiągnięcie swoich celów, a potem wykorzystują te słabości.

To podejście, które namawiam wszystkich liderów ds. bezpieczeństwa do przyjęcia, jeśli chcą być o krok przed atakującymi.

Oznacza to ciągłe zadawanie sobie pytań: Skąd atakujący zacznie atak? Jak będzie się poruszał w organizacji? I jakie środki kontroli mogą spowolnić jego postępy lub całkowicie go zatrzymać?

Aby jednak to podejście odniosło sukces, organizacje muszą również zintegrować elastyczność z podstawowymi zasadami swojego działania. Wdrożyliśmy to we wszystkich działach naszej organizacji.

Przykładowo, mamy zespoły wewnętrzne i zewnętrzne, które przeprowadzają bieżące testy penetracyjne produktów i całej organizacji, a także testy spear phishingu i fizyczne testy penetracyjne.

Dla nas chodzi o edukowanie zespołu we wszystkich działach, aby zapewnić im czujność. Chodzi również o zbudowanie silnego poczucia bezpieczeństwa, aby gdy zobaczą coś podejrzanego w internecie, instynktownie wyczuli, że coś jest nie tak i to zgłosili.

Staramy się również ułatwić użytkownikom zgłaszanie incydentów, abyśmy mogli je szybko analizować i lepiej zrozumieć charakter ataków.

Bezpieczeństwo w fazie projektowania

Intensywnie inwestowaliśmy również w zasadę Secure by Design, aby zapewnić maksymalne bezpieczeństwo wszystkich oferowanych przez nas produktów. W praktyce oznacza to możliwość prześledzenia każdego fragmentu kodu aż do jego pierwotnego źródła i weryfikacji jego integralności w całym cyklu rozwoju.

To trochę jak utrzymywanie łańcucha dowodowego. Chcemy dokładnie wiedzieć, skąd pochodzą komponenty oprogramowania, jak są weryfikowane i jak są chronione przez cały proces kompilacji.

Mówiąc szerzej, zasada Secure by Design jest coraz częściej przyjmowana w naszej branży, gdyż organizacje dostrzegają znaczenie bezpieczeństwa oprogramowania, możliwości śledzenia i przejrzystości w całym cyklu życia oprogramowania.

To kluczowe. Jak wspomniałem na początku, w świecie cyberbezpieczeństwa istnieją dwie niezaprzeczalne prawdy: zagrożenia będą nadal ewoluować, a organizacje pozostaną celem ataków. Firmy na całym świecie muszą szybko dostosować się do trudnej rzeczywistości, w której incydent cyberbezpieczeństwa nie jest już kwestią „czy się wydarzy?”, ale „kiedy się wydarzy?”. Sztuczna inteligencja przyspiesza ten proces i wzmacnia skutki każdego ataku.

Z tego powodu musisz dobrze rozumieć swoje środowisko, aby zminimalizować niepotrzebne ryzyko, szybko wykrywać szkodliwe działania i ograniczać ich wpływ w przypadku awarii. Dodaj do tego jasny i przetestowany plan odzyskiwania, a to jest esencja silnej cyberodporności w praktyce.