Jailbreak z rootowaniem i bez rootowania: poznaj różnice i wybierz najbardziej odpowiedni

W modułach jailbreak iOS zazwyczaj znajdziesz dwie kategorie: rootful i rootless . Każda kategoria różni się interakcją z systemem plików root urządzenia. W obu przypadkach zyskujesz pewien poziom uprawnień do modyfikowania plików systemowych, ale na różne sposoby.

Jailbreak z uprawnieniami roota

W przypadku rootowanego jailbreaku użytkownik ma pełną kontrolę nad partycją systemową . Zazwyczaj osiąga się to poprzez utworzenie kopii katalogu głównego i ponowne załadowanie jej z uprawnieniami do odczytu i zapisu. Umożliwia to użytkownikowi łatwy dostęp do katalogu głównego (/), a także do konta użytkownika root.

Dostęp i uprawnienia do modyfikacji podstawowych plików systemowych oznaczają, że użytkownik może instalować modyfikacje i dodatki bezpośrednio w systemie plików głównych. Jednak ten poziom kontroli oznacza również, że manipulacja poufnymi plikami może prowadzić do częstych pętli rozruchowych, utraty danych, a nawet całkowitego uszkodzenia urządzenia.

Jailbreak bez uprawnień roota

Jailbreak bez uprawnień roota nie zapewnia bezpośredniego dostępu do głównego systemu plików urządzenia. Oznacza to, że zapis do katalogu „/” nie jest możliwy. Zamiast tego zapisuje dane w innej lokalizacji w pamięci masowej, zazwyczaj /var/jb , która następnie działa jako dowiązanie symboliczne do katalogu w /private/preboot.

Firma Apple wyłączyła system plików root wraz z wprowadzeniem Signed Secure Storage (SSV) w systemie iOS 15. Oznaczało to konieczność zaprzestania wykonywania jailbreaków z dostępem root. W rezultacie konieczne było wprowadzenie metod bez dostępu root, ponieważ modyfikacje systemu plików root były już niedozwolone. Wiadomo również, że większość jailbreaków z dostępem root uniemożliwiała korzystanie z urządzeń po aktualizacji SSV.

Jailbreak bez roota jest generalnie uważany za bezpieczny i niezawodny . Ponieważ jailbreak jest oddzielony od głównego systemu plików, trudniej go wykryć . Dzięki jailbreakowi bez roota masz również możliwość powrotu do oryginalnego systemu iOS i aktualizacji oprogramowania w razie potrzeby. Mniej obaw o problemy takie jak pętla rozruchowa czy twardy break, a system jest stosunkowo bardziej stabilny.

Po co przechodzić na jailbreak bez uprawnień roota?

Dla większości osób jailbreaking bez uprawnień roota to „ nieunikniona przyszłość jailbreakingu iOS ”. Chociaż to podejście jest wciąż stosunkowo nowe i będzie wymagało aktualizacji wielu poprawek i repozytoriów o nowe moduły, warto zauważyć, że większość poprawek pozostanie kompatybilna, wymagając jedynie drobnych korekt, chyba że obejmują one modyfikację głównego systemu plików.

W przeszłości metody jailbreakingu z dostępem do roota, takie jak XinaA15 , były znane ze swojej niestabilności i podatności na awarie, częściowo ze względu na konieczność stosowania nietypowych poprawek. Takie jailbreaki były często trudne w konfiguracji, wymagały zarządzania wieloma zmiennymi i wiązały się z manipulacją poufnymi danymi systemowymi.

Chociaż metody jailbreaku bez uprawnień roota są mniej niezawodne, wiele modyfikacji dostosowano do tego środowiska, wprowadzając drobne modyfikacje ścieżek plików i obsługując pakiety iPhoneOS-arm64 . Jeśli modyfikacja lub moduł nie wymaga stałej ścieżki, zazwyczaj można je przekompilować do innej lokalizacji, co pozwala na łatwą pracę z narzędziami do jailbreaku bez uprawnień roota.

Większość narzędzi do jailbreaku, w tym Dopamine , Checkra1n , Palera1n i unc0ver , a także menedżerów pakietów, takich jak Sileo i Zebra , przeszło na modele bez uprawnień roota, chociaż opcje z uprawnieniami roota są nadal dostępne w narzędziach, takich jak nekoJB i starszych wersjach Palera1n.

Czy jailbreak Rootful jest lepszy od jailbreaku Rootless?

Chociaż technologia rootful dała programistom znaczną kontrolę nad systemem plików root, należy pamiętać, że znaczna część modyfikacji nie wiązała się z modyfikacją systemu plików root . Dla nich przejście nie było szczególnie trudne. Chociaż większość domyślnych aplikacji systemowych jest przechowywana w katalogu root, ich modyfikacja może powodować problemy, potencjalnie prowadząc do nieuniknionych problemów na urządzeniu.

Aby ominąć SSV (podpisany wolumin systemowy), niektórzy programiści znaleźli sposób na emulację katalogu głównego, tworząc jego kopię i ponownie wczytując ją jako plik do odczytu i zapisu . Jednak takie podejście jest nie tylko podatne na awarie, ale również zużywa znaczną ilość miejsca w systemie. Narzędzia do jailbreaku, takie jak nekoJB , zmodyfikowana wersja Dopamine , wykorzystują tę metodę.

Jednak pomimo wszystkich kompromisów wymaganych w celu uzyskania minimalnych korzyści, jailbreak z dostępem do roota nie zyskał dużej popularności po wprowadzeniu systemu iOS 15. To również powód, dla którego popularne narzędzia, takie jak Palera1n, ostatecznie porzuciły obsługę jailbreaku z dostępem do roota.