Krótki przewodnik po lepszych zdjęciach kanałów: Wykorzystaj spokojny wiatr i statyw

Chociaż początki budowy dróg wodnych sięgają czasów starożytnego Rzymu, kiedy to pracowici zdobywcy zbudowali Kanał Fossdyke, aby połączyć Lincoln z rzeką Trent, działalność ta nie rozpowszechniła się w Wielkiej Brytanii aż do początku rewolucji przemysłowej.

Wraz z rozkwitem przemysłu pojawiła się potrzeba lepszego sposobu transportu towarów i surowców niż drogą lądową, a kanały stanowiły idealne rozwiązanie. Pojedynczy koń mógł uciągnąć do 50 ton ładunku na łodzi, łącząc kopalnie z fabrykami, a te z miastami. Od 1759 roku do końca XVIII wieku panował szał budowy kanałów, ale ten boom był krótkotrwały. W połowie XIX wieku powstała kompleksowa i konkurencyjna ogólnokrajowa sieć kolejowa. Zyski z budowy kanałów zniknęły, a znaczenie dróg wodnych dla przemysłu stopniowo malało. Pozostałości systemu kanałów zostały uratowane dopiero po upaństwowieniu w 1947 roku i od tego czasu są one wykorzystywane głównie do celów rekreacyjnych.

Co, kiedy i gdzie zostało nakręcone?

Drogi wodne są fascynujące, znajdują się na wsi, wśród zieleni i przyjemnych ścieżek wykorzystywanych do rekreacji. Jednak ich pierwotnym przeznaczeniem był transport przemysłowy, dlatego można je spotkać również w miastach, gdzie budynki i sztuczne oświetlenie tworzą charakterystyczne tło. Drogi wodne obejmują również elementy towarzyszące, takie jak mosty, doki lub przystanie, punkty poboru opłat i oczywiście śluzy, które pozwalają ominąć wyższe tereny.

Zacznijmy od miast, które należą do najciekawszych miejsc, gdzie doki barek kanałowych pełnią obecnie funkcję marin dla łodzi rekreacyjnych. Wschód i zachód słońca oczywiście oferują fantastyczne możliwości fotograficzne, ale w miastach budynki często blokują słońce o zachodzie słońca, a te same budynki mogą uniemożliwiać dotarcie światła do obszarów wokół doku.

Jeśli niebo jest całkowicie bezchmurne, więc nie zobaczysz żadnych interesujących efektów wizualnych, lub odwrotnie, jeśli jest pochmurno, poczekaj do zmierzchu. Do tego czasu niebo staje się ciemnoniebieskie, a sztuczne światła budynków odbijają się w wodzie. Ponieważ woda na pomoście się nie porusza, tylko wiatr będzie miał wpływ na odbicia. W takim przypadku użyj dłuższego czasu naświetlania , aby rozmyć zmarszczki — około 15 sekund. Nie skupiaj się na samej wodzie; zamiast tego skup się na najbliższym budynku lub zacumowanej łodzi. Chodzi o to, aby fotografować po drugiej stronie wody, w kierunku punktów zainteresowania , używając obiektywu szerokokątnego . Rozmiar i odległość od tych obiektów określą ogniskową, której powinieneś użyć.

W przypadku zdjęcia mola w Leeds (powyżej) do uzyskania 30-sekundowej ekspozycji potrzebny był obiektyw 18–35 mm ustawiony najszerzej i o przysłonie f/14, ponieważ wiatr powodował silne zmarszczki na powierzchni wody.

Pomiar strefowy/ewaluacyjny zazwyczaj sprawdza się w tego typu ujęciach, ponieważ nie ma znaczącej różnicy w oświetleniu między niebem a wodą. Dobrym rozwiązaniem jest również zastosowanie pomiaru centralnie ważonego i ustawienie ostrości na budynki. Warto również rozważyć użycie filtra polaryzacyjnego, aby zapewnić maksymalne odbicie światła od wody. Wydłuży to również czas otwarcia migawki, co jest korzystne w wietrzne dni.

Po oddaleniu się od doku, poszukaj mostów, ścieżek kanałowych i śluz. Do takich zdjęć odpowiednia będzie przysłona od f/5.6 do f/11, która pozwoli zachować ostrość obiektu. W przypadku zdjęć obejmujących większy obszar wodny, rozważ przejście do orientacji pionowej i użycie mniejszej przysłony, aby zachować ostrość jak największej jego części. Najtrudniejsze będzie ujęcie w kierunku zachodzącego słońca – jak widać na powyższym zdjęciu mostu – gdzie światło na niebie jest znacznie jaśniejsze niż światło na wodzie lub zacienionych obszarach brzegu.

Filtr ND z gradientem z pewnością pomoże, ale mimo to może być konieczne fotografowanie w formacie RAW i rozjaśnianie ciemnych obszarów w postprodukcji . Ważne jest, aby nie stracić szczegółów w jasnych partiach.

W stronę wsi

Gdy tylko opuścisz wąskie granice miasta, nieuchronnie znajdziesz się na ścieżce holowniczej. Tutaj szukaj obszarów, które nie są całkowicie otoczone drzewami i gdzie znajdziesz atrakcyjne, kolorowe łodzie długie do sfotografowania. Szukaj kątów i krzywizn w kanale, ponieważ dodają one więcej zainteresowania wizualnego niż proste linie. W przypadku zdjęcia kilku łodzi, skup się na pierwszej i użyj przysłony między f/16 a f/22, aby pozostałe były w miarę ostre. Jeśli czas otwarcia migawki spadnie za nisko i nie chcesz używać statywu, po prostu zwiększ ISO. Jeśli twój obiektyw ma IS/VR lub twój aparat ma IBIS, możesz użyć dłuższego czasu otwarcia migawki, ale to zależy od twojego sprzętu . W przypadku pojedynczej łodzi w scenie użyj przysłony f/8 i skup się na dziobie.

Jedną z cech, na które warto zwrócić uwagę podczas fotografowania kanałów, jest ich wzniesienie ponad naturalną wysokość dzięki śluzom. Aby najlepiej uchwycić te sceny, przełącz aparat w orientację pionową i ustaw ostrość na pierwszej śluzie, pokazując stopniowo wznoszące się za nią pozostałe. Aby uzyskać optymalne rezultaty, wykorzystaj wczesnoporanne lub późne popołudniowe światło słoneczne, ponieważ poprawia to ekspozycję i zapobiega zacienieniu śluz.

Na koniec poszukaj ciekawych zabytkowych budynków wzdłuż kanału, a nawet okazów dzikich zwierząt, takich jak czaple. Użyj teleobiektywu do tych zdjęć, szeroko otwierając przysłonę , aby wyizolować tło i wyraźnie wyeksponować ptaka. Skoncentruj się na oku ptaka i skomponuj kadr tak, aby sprawiał wrażenie, jakby patrzył w stronę sceny.

Aby skutecznie fotografować kanały i śluzy, potrzebny będzie obiektyw szerokokątny oraz teleobiektyw do zbliżeń łodzi i śluz. Nie zapomnij o statywie do zdjęć z długim czasem naświetlania.