Najlepsze ustawienia aparatu do fotografii makro

Chociaż makrofotografia jest dostępna dla każdego – nie wymaga egzotycznych lokalizacji ani drogiego sprzętu – wybór najlepszych ustawień aparatu do makrofotografii często bywa skomplikowany. Aby uzyskać ostre, idealnie naświetlone zdjęcia, trzeba wykorzystać pełnię możliwości aparatu . Na szczęście ten kompleksowy poradnik zawiera wszystko, co musisz wiedzieć o ustawieniach aparatu do makrofotografii, w tym tryb aparatu, przysłonę, lampę błyskową, czas otwarcia migawki, czułość ISO i ostrość, a także dwie szczegółowe listy kontrolne na końcu.

Niedawno zamieściłem film wyjaśniający ten sam temat. Jeśli chcesz dowiedzieć się więcej o tych ustawieniach, oglądając jednocześnie pszczoły w zwolnionym tempie, możesz go obejrzeć poniżej:

Tryb aparatu

Istnieją dwa tryby aparatu przydatne w fotografii makro, a wybór jednego z nich zależy od rodzaju zdjęć, jakie zamierzasz robić:

• Priorytet przysłony Jest to przydatne, gdy źródłem światła na zdjęciu jest słońce lub inne światło otoczenia, a nie lampa błyskowa. Należy jednak pamiętać, że nie zawsze praktyczne jest ćwiczenie makrofotografii bez lampy błyskowej.
• Tryb ręczny Niezbędny przy używaniu lampy błyskowej w fotografii makro lub podczas fotografowania z Statyw Przy naturalnym oświetleniu (np. przy skupianiu wielu obrazów jednocześnie).

Zalecam unikanie trybów tematycznych „Makro” i „Zbliżenie” dostępnych w niektórych aparatach. Choć są one lepsze niż domyślny tryb „Auto”, nie oferują wystarczającej elastyczności w obsłudze złożonych scen makro, zwłaszcza z lampą błyskową.

Nie używaj też trybu priorytetu czasu otwarcia migawki w makrofotografii. Nie chcesz przecież, aby przysłona zmieniała się losowo podczas przechodzenia między cieniami i światłami. Ważne jest, aby samemu kontrolować przysłonę.

Otwór

Szukając najlepszych ustawień aparatu do makrofotografii, pierwszym krokiem, który należy zmienić, jest dostosowanie przysłony, znanej również jako wartość f. To jedno z najważniejszych ustawień w tego typu fotografii, ponieważ bezpośrednio wpływa na głębię ostrości.

Fotografia makro charakteryzuje się wyjątkowo małą głębią ostrości, niemal cienką jak ostrze noża, a efekt ten nasila się wraz ze zbliżaniem się do punktu ostrości. Używając obiektywów makro z najkrótszą odległością ostrzenia, uzyskanie pełnej ostrości głowy mrówki może być bardzo trudne. Dlatego największą szansą na uzyskanie ostrych zdjęć jest bardzo ostrożne dobranie przysłony.

Jaka więc jest idealna przysłona do fotografii makro?

To złożone pytanie. Z jednej strony, optymalna przysłona zależy od źródła światła. Z lampą błyskową będziesz mieć wystarczająco dużo światła, aby użyć bardzo wąskich przysłon, takich jak f/16, a nawet f/22, co znacznie zwiększa głębię ostrości. Jeśli nie używasz lampy błyskowej, być może będziesz musiał użyć szerszej przysłony, takiej jak f/5.6 lub f/8, chociaż to szybko zmniejsza głębię ostrości.

Optymalna przysłona zależy również od innych czynników: rozmiaru matrycy aparatu , odległości ostrzenia od obiektu, a nawet marki używanego aparatu (ponieważ Canon oblicza przysłonę inaczej niż inne marki w przypadku makrofotografii z dużym powiększeniem). Poniżej znajduje się tabela zalecanych ustawień przysłony dla różnych obiektów makrofotograficznych:

Zdjęcia zbliżeniowe o małym powiększeniu (obiekt o szerokości kilku cali: kwiat, ważka, żaba, góra lodowa itp.)	Zdjęcia makro o dużym powiększeniu (obiekty o szerokości około 2 cm: mrówki, oczy ważki, płatki śniegu itp.)
Czujniki Micro Four Thirds	f/2 do f/8 – szeroki zakres, gdyż głębia ostrości nie jest jeszcze głównym problemem.	f/8 do f/11
Canona APS-C	f/2.8 do f/10 – z tego samego powodu, o którym wspomniano powyżej	f/5 do f/7.1
Nikon/Inne APS-C	f/2.8 do f/10 – z tego samego powodu, o którym wspomniano powyżej	f/10 do f/14
Pełna klatka Canon	f/2.8 do f/16 – z tego samego powodu, o którym wspomniano powyżej	f/8 do f/11
Nikon/Inne Pełna klatka	f/2.8 do f/16 – z tego samego powodu, o którym wspomniano powyżej	f/16 do f/22

Nie wahaj się eksperymentować i samodzielnie testować te różne zakresy. Nie są to sztywne reguły, ale stanowią dobry punkt wyjścia. W makrofotografii głębia ostrości nigdy nie jest tak duża, jak można by się spodziewać. Poniższe zdjęcie wykonałem z przysłoną f/22 aparatem Nikon APS-C , ale głębia ostrości jest wciąż dość płytka:

Błysk

Aby uzyskać odpowiednią głębię ostrości w makrofotografii z dużym powiększeniem, konieczne jest użycie wąskiej przysłony, takiej jak f/16, co wymaga użycia lampy błyskowej. Lampa błyskowa pomaga również zredukować rozmycie obrazu, spowodowane ruchem aparatu lub obiektu. Dlatego lampa błyskowa jest jednym z najważniejszych elementów wyposażenia makrofotografii.

Ale jakie są optymalne ustawienia lampy błyskowej? Zdecydowanie zalecamy korzystanie z automatycznej lampy błyskowej (TTL) w połączeniu z trybem manualnym. W ten sposób można dobrać odpowiednią przysłonę dla pożądanej głębi ostrości, a jednocześnie skorzystać z automatycznej ekspozycji, aby zrekompensować zmieniające się warunki.

Aby uzyskać wystarczająco jasny obraz, konieczne może być znaczne dostosowanie kompensacji ekspozycji lampy błyskowej. W fotografii makro z dużym powiększeniem często stosuję kompensację ekspozycji lampy błyskowej w zakresie od +2 do +3 stopni.

Światło lampy błyskowej może być bardzo szkodliwe dla makrofotografii. Dlatego konieczne będzie użycie dyfuzora lampy błyskowej, aby zmiękczyć światło i uniknąć ostrych refleksów na obiekcie. Jeśli nie chcesz go kupować, możesz łatwo zrobić dyfuzor lampy błyskowej z taśmy klejącej, tektury i ręcznika papierowego. Więcej informacji znajdziesz w naszym pełnym artykule na temat oświetlenia makro.

Co ciekawe, użycie lampy błyskowej w fotografii makro może sprawić, że tło będzie ciemne, a nawet całkowicie czarne. Dzieje się tak, ponieważ obiekt – będąc tak blisko lampy błyskowej – otrzymuje znacznie więcej światła niż tło.

czas otwarcia migawki

Prędkość migawki jest kluczowym ustawieniem w fotografii makro, ponieważ bezpośrednio wpływa na przejrzystość obrazu i pozwala zamrozić ruch obiektu.

• Z wykorzystaniem lampy błyskowejPodczas korzystania z lampy błyskowej ustawienie czasu otwarcia migawki nie ma znaczenia. Ustaw go na 1/200 lub 1/250 sekundy (lub maksymalny czas synchronizacji, jaki obsługuje aparat), aby zablokować światło otoczenia. Nie wpłynie to na jasność lampy błyskowej, ponieważ zakończy się ona znacznie wcześniej niż po 1/250 sekundy.
• Bez użycia lampy błyskowejKluczowe jest, aby czas otwarcia migawki był wystarczająco krótki, aby zapobiec drganiom aparatu lub ruchowi obiektu. Zalecam 1/320 sekundy lub krótszy, jeśli to możliwe. Możesz użyć dłuższego czasu otwarcia migawki, jeśli masz stabilizację obrazu, a obiekt jest duży, ale nie przesadzaj. Nie da się wystarczająco podkreślić, jak bardzo drgania są wzmacniane w zbliżeniach. Oczywiście, możesz robić świetne zdjęcia makro bez lampy błyskowej, ale powinieneś zwrócić szczególną uwagę na to ustawienie.

ISO

Czułość ISO jest kluczowym elementem ściśle związanym z użyciem lampy błyskowej w fotografii makro. Lampa błyskowa często ma problemy z zapewnieniem wystarczającej ilości światła do zdjęć makro, zwłaszcza przy bardzo wąskich przysłonach. Nie zaleca się również używania lampy błyskowej z pełną mocą przez większość czasu; najlepiej utrzymywać ją na poziomie około jednej czwartej mocy (1/4 mocy), aby zapewnić szybsze ładowanie między zdjęciami. Właśnie tutaj pojawia się czułość ISO. Ręcznie ustaw lampę błyskową na jedną czwartą mocy (1/4 mocy), następnie wybierz ustawienie ISO zapewniające dobrą ekspozycję liścia, a następnie przełącz lampę błyskową z powrotem w tryb automatyczny (TTL). W ten sposób zapewnisz, że lampa błyskowa będzie działać z około jedną czwartą mocy (1/4 mocy) podczas standardowych zdjęć. Podczas fotografowania makro z lampą błyskową ustawienie ISO będzie zazwyczaj wynosić od 100 do 800.

Fotografując bez lampy błyskowej, masz do czynienia z krótkim czasem otwarcia migawki, aby wyeliminować rozmycie spowodowane ruchem, oraz wąską przysłoną, aby uzyskać odpowiednią głębię ostrości. Jeśli nie masz lampy błyskowej, jedyną opcją uzyskania wystarczająco jasnych zdjęć jest czułość ISO. W przypadku fotografii makro bez lampy błyskowej często stosuje się wartości ISO między 800 a 3200. Zalecam w tym przypadku użycie trybu Auto ISO. Ustaw minimalny czas otwarcia migawki na 1/320 sekundy, a czułość ISO na 100. Zapewni to wystarczająco krótki czas otwarcia migawki, aby uzyskać ostre zdjęcia przy zachowaniu rozsądnej wartości ISO, bez konieczności martwienia się o ostrość obrazu i ustawiania czułości ISO dla każdego zdjęcia.

skupienie

Dobra wiadomość jest taka, że ​​wszystkie omówione do tej pory ustawienia pozostaną względnie spójne w kolejnych ujęciach. Choć ich regulacja za pierwszym razem może być nieco trudna , po poprawnym ustawieniu większość pracy masz już za sobą. Osobiście robię prawie wszystkie zdjęcia makro z dużym powiększeniem przy f/16, 1/250 s, ISO 400 i lampie błyskowej TTL. W przypadku zdjęć makro z małym powiększeniem korzystam z trybu priorytetu przysłony z automatycznym ISO 100 i czasem otwarcia migawki co najmniej 1/320 s.

Niestety, ustawianie ostrości może być bardziej skomplikowane. Próbujesz ustawić bardzo wąską głębię ostrości, niemal jak na kartce papieru, aby dopasować ją do obiektu, czasami poruszającego się szybko, zachowując jednocześnie pożądaną kompozycję. To sztuka sama w sobie i nawet najbardziej doświadczeni fotografowie mogą mieć trudności z osiągnięciem wysokiej skuteczności w przypadku niektórych obiektów.

Moim głównym zaleceniem jest użycie ciągłego autofokusa do większych obiektów przy niskim zoomie. Po przejściu na makrofotografię z dużym zoomem i lampą błyskową, autofokus nie będzie działał wystarczająco dobrze. Zamiast tego ustaw obiektyw aparatu na określoną odległość ostrzenia, a następnie powoli przesuwaj go w przód i w tył, aż obiekt stanie się ostry (to nie jest łatwe). Zrób zdjęcie, a następnie zrób kilka kolejnych, aby zwiększyć szanse na uzyskanie ostrego efektu!

Posiadamy również szczegółowy przewodnik dotyczący ustawiania ostrości w fotografii makro, w którym omówione są te i inne techniki.

Lista zalecanych ustawień aparatu do fotografii makro

Po zapoznaniu się z tymi informacjami, oto lista kontrolna, która może okazać się pomocna, inspirowana naszym kompleksowym przewodnikiem po makrofotografii. Należy pamiętać, że te ustawienia są przeznaczone do makrofotografii przy dużym powiększeniu i z użyciem lampy błyskowej :

1. Aby uzyskać maksymalną stabilność, zaleca się zakup monopodu lub użycie mocnego kija.
2. Użyj mocnej lampy błyskowej z dyfuzorem, aby zmiękczyć światło i uniknąć ostrych cieni. Jeśli nie masz dyfuzora, możesz go łatwo zrobić samodzielnie. Aby uzyskać bardziej szczegółowe informacje na ten temat, zapoznaj się z naszym kompleksowym poradnikiem dotyczącym oświetlenia makro.
3. Zamontuj obiektyw makro na aparacie i ręcznie ustaw ostrość, aby uzyskać pożądane powiększenie.
4. Wybierz odpowiednie ustawienia ekspozycji, aby zapewnić odpowiednie oświetlenie zdjęcia. Jeśli używasz lampy błyskowej jako głównego źródła światła i fotografujesz w powiększeniu 1:1, zaleca się użycie najkrótszego czasu otwarcia migawki, który odpowiada synchronizacji z lampą błyskową (zwykle 1/200 lub 1/250 s). Przysłona powinna mieścić się w zakresie od f/16 do f/22.
5. Ustaw ręcznie moc lampy błyskowej na 1/4, a następnie ręcznie dostosuj czułość ISO do wartości zapewniającej odpowiednią ekspozycję dla zwykłych obiektów, takich jak liść. Ten krok może wymagać kilku eksperymentów, aby znaleźć optymalne ustawienie.
6. Następnie przełącz lampę błyskową w tryb TTL (automatyczny). Nawet w trybie automatycznym zauważysz, że lampa utrzymuje jasność na poziomie około 1/4, dzięki ustawieniu wprowadzonemu w kroku piątym.
7. Aby zapewnić precyzyjną ekspozycję, konieczne może być dostosowanie kompensacji ekspozycji lampy błyskowej, czasami o kilka stopni. W makrofotografii często stosuje się kompensację +2, a nawet +3, ale w dużej mierze zależy to od rodzaju używanej lampy błyskowej.
8. W tym momencie jedynym ustawieniem automatycznym, z którego będziesz korzystać, będzie automatyczna lampa błyskowa, która automatycznie dostosuje się do współczynnika odbicia światła od obiektu. Wszystkie pozostałe ustawienia, takie jak przysłona, czas otwarcia migawki i czułość ISO, pozostaną niezmienione. Nie musisz się martwić o ich zmianę.
9. Umieść kamerę na monopodzie lub kiju, upewniając się, że nie utrudnia ona dostępu do obiektu na odpowiedniej wysokości, aby wykonać zdjęcie.
10. Poszukaj owada, który pozostanie nieruchomo na tyle długo, żebyś mógł go sfotografować, najlepiej wielkości muchy domowej lub większego, aby łatwiej było ustawić ostrość.
11. Ustaw ostrość ręcznie, powoli przesuwając aparat do przodu i do tyłu, aż obiekt będzie ostry i idealnie wyraźny, a następnie zrób zdjęcie. Kontynuuj robienie kilku kolejnych zdjęć, aby zwiększyć szanse na udane ujęcie.
12. Na koniec zwróć szczególną uwagę na wszelkie drobinki kurzu, które mogą pojawić się podczas fazy regulacji. Dzięki temu praca będzie ukończona pomyślnie.

Poniżej znajduje się podobna lista kontrolna ustawień dla fotografii makro z mniejszym powiększeniem i bez użycia lampy błyskowej :

1. Ustaw aparat w trybie priorytetu przysłony i wybierz przysłona obiektywu Daje pożądaną głębię ostrości. Może być praktycznie dowolna, ale polecam wartość przysłony między f/2.8 a f/5.6, jeśli zależy Ci na szczególnie rozmytym tle.
2. Włącz funkcję automatycznego ISO i ustaw minimalny czas otwarcia migawki na 1/320 sekundy. Ustaw maksymalny czas otwarcia migawki na 3200. W ten sposób czas otwarcia migawki spadnie poniżej 1/320 sekundy tylko w bardzo ciemnym otoczeniu, co zmniejsza rozmycie ruchu.
3. Jeśli jednak obiekt porusza się szybko (jak ważka w locie), ustaw minimalny czas otwarcia migawki na 1/1000 lub 1/2000 sekundy. W takich przypadkach 1/320 nie wystarczy, aby całkowicie zamrozić ruch.
4. Ustaw czułość ISO na wartość domyślną, która w większości aparatów wynosi zazwyczaj 100. Automatyczne ISO prawdopodobnie zwiększy czułość ISO, ale najlepiej ustawić domyślną wartość na najniższą możliwą.
5. Jeśli Twoje zdjęcia są zbyt jasne lub zbyt ciemne, po prostu zmień kompensację ekspozycji.
6. Użyj ciągłego autofokusa (AF-C lub Continuous Servo), ustawiając ostrość na obiekcie i robiąc zdjęcie. Ponownie, zrób kilka zdjęć, aby zwiększyć szanse na uzyskanie idealnie ostrego zdjęcia.

Ten artykuł ma na celu odpowiedzieć na Twoje pytania dotyczące najlepszych ustawień aparatu do fotografii makro. Choć makrofotografia może wydawać się skomplikowana, jest jedną z najbardziej satysfakcjonujących i przyjemnych form fotografii. Ta sztuka pozwala uchwycić zachwycające obrazy we własnym ogrodzie, nawet w zwykłe dni, lub wykorzystać deszcz i mgłę do stworzenia wyjątkowych i zapierających dech w piersiach zbliżeń.

Opanowanie tych ustawień wymaga pewnej praktyki, ponieważ każdy rodzaj makrofotografii ma swoje własne, nieco inne wymagania. Może się wydawać, że trzeba przyswoić i zapamiętać mnóstwo informacji naraz. Jednak wiele z tych ustawień można zmienić raz i zapomnieć, więc nie trzeba ich często zmieniać. Jeśli masz pytania dotyczące najlepszych ustawień dla konkretnego rodzaju makrofotografii, możesz je zadać w komentarzach poniżej.