Obiektyw anamorficzny do telefonu: co to jest i dlaczego warto go mieć?

Przez lata, kiedy pisałem o smartfonach, zauważyłem, że znacznie poprawiły się w nagrywaniu filmów o kinowym wyglądzie. Jednak niezależnie od tego, ilu światowej sławy reżyserów, takich jak Steven Soderbergh, Danny Boyle i Sean Baker, używa iPhone'ów w swoich filmach, nie sądzę, aby najlepsze telefony z aparatem miały jeszcze cokolwiek wspólnego z aparatami analogowymi.

Aby sprawdzić, czy 50 dolarów wystarczy, aby zniwelować tę różnicę, niedawno kupiłem obiektyw do smartfona i przetestowałem go w Londynie i Australii. Używałem już obiektywów w prawdziwych kamerach wideo, ale nigdy w kompaktowym urządzeniu, takim jak telefon, więc to było z pewnością cenne doświadczenie.

Do tego eksperymentu użyłem Realme 13 Pro Plus, wykorzystując zarówno główny aparat 50 MP, jak i teleobiektyw 50 MP. Wiele osób uważa, że ​​iPhone'y to jedyne telefony nadające się do nagrywania filmów w jakości profesjonalnej, dlatego chciałem spróbować czegoś innego.

Ale cofnijmy się o krok: czym jest kamera na kolana? Wideofilmowcy i niektórzy fotografowie eksperymentujący z pewnością się nad tym zastanawiają, ale reszta z Was może potrzebować krótkiej lekcji o obiektywach wideo.

Dlaczego warto używać obiektywu anamorficznego?

Obiektywy anamorficzne są powszechnie stosowane w wysokiej jakości produkcjach filmowych i telewizyjnych, nadając ujęciom charakterystyczny, „kinowy” wygląd. Niektórzy fotografowie używają ich również w celu uzyskania określonej estetyki lub gdy chcą łatwo udostępnić próbki zdjęć do wpisu na blogu technologicznym (chyba jestem jedynym, który tak robi).

Mógłbym zagłębić się w szczegóły techniczne dotyczące działania tych obiektywów i efektów, jakie oferują, ale łatwiej mi będzie wskazać na niektóre z ich głównych zalet (jeśli potrzebujesz bardziej złożonego wyjaśnienia naukowego, Red, producent aparatów, udostępnia instrukcję obsługi). Tutaj).

Jedną z często chwalonych zalet jest to, że pozwala uchwycić szerokie pole widzenia przy zachowaniu małej głębi ostrości. Wielu wybiera go ze względu na unikalny efekt bokeh, który jest owalny, a nie okrągły, oraz efektowny odblask obiektywu (choć jest to kontrowersyjna cecha i nie każdemu się podoba). Wszystkie te czynniki przyczyniają się do uzyskania „kinowego” efektu.

Istnieją również pewne wady, zwłaszcza w przypadku zakupu obiektywów anamorficznych do kamer wideo: mogą być drogie, delikatne i nieporęczne, przez co trudno je obsługiwać i używać z kamerą. Niezależnie jednak od tego, czy kupisz profesjonalny obiektyw anamorficzny, czy do smartfona, będziesz musiał poradzić sobie z wynikającymi z tego długimi nagraniami lub obrazami, które będziesz musiał samodzielnie dekompresować (co jest uciążliwe dla obrazu i prawdziwą udręką, jeśli nagrałeś godziny materiału filmowego).

Zatem obiektywy anamorficzne mają zarówno zalety, jak i wady; osobiście unikałem ich podczas filmowania ze względu na wady. Ale czy przenośny obiektyw anamorficzny do telefonu mógłby zmienić to wrażenie?

Wykorzystanie obiektywu anamorficznego w smartfonach

Nikt nie kupuje obiektywów anamorficznych ze względu na wygodę użytkowania, ale skoro smartfony zostały zaprojektowane tak, aby ułatwiać robienie zdjęć i nagrywanie filmów, można by oczekiwać, że będą one przynajmniej w miarę wygodne. Choć są z pewnością szybsze i łatwiejsze w obsłudze niż kamera wideo z takim obiektywem, wciąż są nieporęczne.

Obiektyw, który kupiłem pochodził od firmy Andoer (Można go znaleźć na liście na Amazonie tutajW zestawie znajduje się klips i solidne etui, co okazało się niezwykle przydatne, biorąc pod uwagę, że podróżowałem z obiektywem przez cały kontynent.

W reklamie napisano, że obiektyw jest kompatybilny z „większością smartfonów” i wspomniano o niektórych modelach iPhone'a, z którymi współpracuje klips; po kilku próbach z regulowanymi elementami klipsa, obiektyw okazał się kompatybilny z moim telefonem Realme. Niestety, nie był zbyt stabilny, o czym opowiem później.

Konfiguracja zajęła około minuty, więc była dość szybka. Stało się to po tym, jak już się przyzwyczaiłem do procesu; pierwsze kilka konfiguracji zajęło trochę dłużej. Nie tak długo, jak konfiguracja prawdziwego obiektywu, więc pod względem dostępności zyskuje na plus.

Jak wspomniałem wcześniej, zdjęcia i filmy anamorficzne muszą zostać zdekompresowane w postprodukcji, aby nadawały się do użytku, ze względu na wady i zalety obiektywu. Oznacza to, że podgląd w aplikacji aparatu pokazuje rozszerzoną wersję obrazu i czasami trudno jest zorientować się, jak będzie wyglądać zdjęcie. Jestem przyzwyczajony do używania obiektywów anamorficznych w aparatach, które kompresują zdjęcia i dają nieskompresowany podgląd; domyślna aplikacja aparatu na Androida tego nie oferuje. Zamiast tego muszę patrzeć sobie w oczy i wyobrażać sobie, jak będzie wyglądać zdjęcie.

Co było zauważalne bez dekompresji, to fakt, że „normalny” obiektyw (np. szerokokątny lub z 1-krotnym zoomem) mógł dostrzec soczewkę anamorficzną na krawędziach. Nie widać tego na przykładowych zdjęciach, ponieważ je przyciąłem, ale to kolejny powód, dla którego te zdjęcia nie nadają się od razu do użytku. Ciekawe rezultaty zobaczyłem dopiero po przesłaniu zdjęć i filmów na laptopa i ich edycji, więc obiektyw anamorficzny nie jest dla osób lubiących robić szybkie zdjęcia na Instagram.

Innym problemem, na jaki natrafiłem, było to, że obiektyw nie był dobrze zamocowany i lekko się chwiał i obracał pod wpływem ruchu telefonu. Wiele moich zdjęć z aparatu jest lekko przesuniętych, z obiektywem obracającym się o stopień lub dwa w każdą stronę. Często wynika to z drobnych ruchów podczas poprawiania ujęcia (lub z tego, że w ruchu trudno jest dokładnie określić, co jest „proste”!).

W fotografii problem ten udało się rozwiązać, poświęcając trochę czasu na regulację obiektywu, ale zauważyłem pewne drgania i zniekształcenia podczas filmowania, gdy poruszałem aparatem. Było to szczególnie widoczne podczas przechylania i obracania, i skutecznie wykluczyłem przenoszenie telefonu w ten sposób, aby zrobić zdjęcia.

Jak widać w tej sekcji, często miałem problem z użyciem obiektywu anamorficznego podczas robienia zdjęć lub nagrywania filmów. To typowy efekt uboczny tego typu obiektywów, chociaż niewielki rozmiar (i mój wybór najtańszego obiektywu tego typu) z pewnością nie ułatwiał sprawy. Ale czy rezultaty były tego warte?

Jak wyglądają wyniki?

Wybrałem te dwa pierwsze zdjęcia, aby podkreślić zalety obiektywu niecylindrycznego, gdyż pokazują one, jak szerokie pole widzenia można uzyskać przy użyciu tego typu obiektywu.

Na pierwszym zdjęciu widać całą skałę Borungi, czego nie uchwycił domyślny obiektyw szerokokątny mojego telefonu (a obiektyw ultraszerokokątny uchwycił tak dużą część nieba, że ​​zdjęcie nie wygląda zachęcająco).

Drugie zdjęcie, przedstawiające skałę wystającą z sąsiedniej pustyni, pokazuje ciekawy efekt, a otaczająca przestrzeń pomaga oddać wrażenie wielkości skały. Jednak po lewej stronie zdjęcia widać również pewne zniekształcenie spowodowane złym ustawieniem obiektywu; zamieściłem to zdjęcie, aby pokazać, jak łatwo zdjęcie może zostać zepsute przez przypadkowe przesunięcie obiektywu (i przepraszam, to było jedno z moich pierwszych zdjęć z tym obiektywem!).

Następnie mamy portret zrobiony przy tej samej skale, co na pierwszym zdjęciu, który ilustruję, aby zilustrować kolejny problem z obiektywami niecylindrycznymi. Obiektywy niecylindryczne nie przepuszczają tyle światła, ile można by się spodziewać, więc pamiętaj, że naturalne światło jest ważniejsze w warunkach zewnętrznych; ja tego nie zrobiłem i na tym zdjęciu moja twarz jest całkowicie ciemna.

Jednak naprawdę uwielbiam możliwości, jakie oferują obiektywy niecylindryczne w fotografii smartfonowej; uwielbiam robić zdjęcia krajobrazowe ludzi, gdzie wydają się mali w porównaniu z ogromem sceny. Żadne ze standardowych ani portretowych zdjęć, które zrobiłem swoim aparatem, nie oddaje rozmiaru skały Burungi tak dobrze, jak to (nawet jeśli znajomy, któremu pożyczyłem telefon do zrobienia tego zdjęcia, dodał bardzo duży obszar po lewej stronie, przez co duża część skały zniknęła po prawej).

Przenieśmy się teraz o 1000 kilometrów w kierunku podobnych krajobrazów. Wybrałem te dwa zdjęcia drzew eukaliptusowych, aby dać wyobrażenie o tym, jakie ujęcia filmowe Plus można uzyskać za pomocą obiektywów niecylindrycznych.

Wybrałem je, ponieważ dają lepsze wyobrażenie o głębi ostrości, jaką można uzyskać za pomocą obiektywów niecylindrycznych, zachowując jednocześnie szerokie pole widzenia. Pierwsze zdjęcie pokazuje, jak można wykorzystać drzewa do kadrowania ujęć, a drugie to jedno z niewielu nienaturalnych zdjęć, jakie zrobiłem telefonem (przynajmniej ma obiekt w zbliżeniu na pierwszym planie).

Oba zdjęcia mają też nieopisalny „kinowy wygląd”, o wiele bardziej wyrazisty niż podobne zdjęcia, które zrobiłem aparatem bez obiektywu.

Zakończmy materiałem wideo; ten materiał jest nieedytowany, jedynie pocięty na małą rolkę i zdekompresowany za pomocą DaVinci Resolve. Oczywiście, gdybyś chciał wykorzystać ten materiał w filmie, musiałbyś go trochę przyciąć i posegregować, ale chciałem pokazać domyślny efekt.

Na niektórych ujęciach, szczególnie na łodziach, widać, jak ruch może powodować nieznaczny obrót obiektywu lub jego nieprawidłowe ustawienie względem obiektywu smartfona. Może to wynikać ze słabego mocowania w moim telefonie, a na niektórych innych urządzeniach mobilnych może pasować lepiej. Na obu ujęciach na pustyni widać również, że obiektyw był ustawiony pod lekko chwiejnym kątem.

Ujęcia łodzi i ptaka nad Tamizą pokazują, dlaczego wolę używać obiektywów niecylindrycznych do ujęć B-roll. Dzięki szerszemu polu widzenia łatwiej jest utrzymać ruchome obiekty w kadrze.

Szerokokątny kadr jest też naturalnie bardziej dramatyczny i rozległy, przynajmniej w odpowiednim otoczeniu, niż standardowe filmy nagrywane telefonem.