10 najlepszych filmów według A24: ranking i ocena

Niezależnie od tego, czy jesteś fanem kina niezależnego, czy po prostu osobą, która docenia odważne historie pojawiające się od czasu do czasu na dużym ekranie, A24 prawdopodobnie zrobiło na Tobie przynajmniej jedno wrażenie. To studio rozrywkowe zbudowało swoją reputację na śmiałości, często podejmując się produkcji stylowych i głęboko osobistych filmów, których duże studia mogłyby się wystrzegać. Ich filmy nie polegają na bezpiecznym podejściu; wiele z nich pozostawia widza z jakimś uczuciem – czy to narastającym lękiem, kryzysem egzystencjalnym, czy cichą radością z niespodziewanie satysfakcjonującego zakończenia. A24 to kamień milowy w historii kina.

Od surrealistycznych hitów kinowych, takich jak „Wszystko wszędzie” i „Wszystko naraz”, po kameralne studia postaci, takie jak „Lady Bird” , najlepsze filmy A24 ukazują chaotyczne piękno życia w sposób, który pozostaje w pamięci długo po napisach końcowych. Ale co tak naprawdę czyni film A24 wspaniałym? Czy to odważne efekty wizualne? Surowe kreacje aktorskie? A może ten charakterystyczny klimat A24? Ta lista zagłębia się w najlepsze filmy wszech czasów – kluczowe filmy A24, które zdefiniowały studio i pokazały je w jego najbardziej efektownym i ekscentrycznym wydaniu, z historiami, które urzekły niezliczonych kinomanów, z których wielu uważa je za swoje ulubione. Odkryj świat kultowych filmów A24.

10. Nieoszlifowane klejnoty (2019)

Adam Sandler wciela się w niezwykłą, dramatyczną rolę charyzmatycznego jubilera Howarda Ratnera w filmie braci Safdie „ Nieoszlifowane diamenty” . Akcja tego kryminału rozgrywa się w tętniącej życiem nowojorskiej Dzielnicy Diamentów i śledzi niesamowite eskapady hazardowe Howarda, który mimo dużych strat nadal gra na dużą skalę. Jego najnowszy nabytek, rzadki czarny opal z Etiopii, obiecuje nieoczekiwane i pokaźne wygrane, wystarczające na spłatę rosnących długów. Sytuacja komplikuje się, gdy gwiazda NBA Kevin Garnett (grający samego siebie) zaczyna obsesyjnie interesować się tym klejnotem, wierząc, że przynosi mu on szczęście. Zachwiana równowaga Howarda balansuje na krawędzi chaosu, a gdy presja narasta, ryzykuje wszystko dla nieosiągalnego celu.

„Nieoszlifowane diamenty” to wciągająca i trzymająca w napięciu podróż w głąb psychiki mężczyzny uzależnionego od hazardu. Rola Sandlera w roli Howarda Ratnera jest oszałamiająca, ponieważ aktor zrzuca z siebie komediową osobowość, by wcielić się w postać odpychającą i nieodparcie urzekającą. W centrum filmu znajduje się temat uzależnienia od hazardu , a jego szalone tempo odzwierciedla obsesyjną energię Howarda, który podejmuje kolejne złe decyzje.

9. Pokój (2015)

Dla pięcioletniego Jacka (Jacob Tremblay) film „Pokój” to jedyny świat, jaki kiedykolwiek znał – zamknięta przestrzeń o wymiarach 10 na 10 metry, która reprezentuje cały jego wszechświat. U jego boku jest jego „matka”, Joy (Brie Larson), która pomaga mu w codziennym życiu, opowiada mu bajki na dobranoc i jest dla niego pocieszającą obecnością. Nie wie jednak, że ten pokój to w rzeczywistości szopa ogrodowa, w której Joy była więziona przez siedem lat przez porywacza. Kiedy w końcu udaje im się uciec, stają przed zupełnie nowymi wyzwaniami, gdy Jack po raz pierwszy zostaje wrzucony w rozległy i nieznany świat zewnętrzny. Matka i syn muszą zmierzyć się z niebezpieczeństwami nowo odzyskanej wolności i trudnościami związanymi z ponowną integracją ze społeczeństwem.

„Room” Lenny'ego Abrahamsona, oparty na powieści Emmy Donoghue o tym samym tytule, to wstrząsający dramat psychologiczny, który porusza serce. Brie Larson mistrzowsko wciela się w rolę Joy, oddając jej cichą siłę i wrażliwość, gdy lata traumy wychodzą na wierzch. Jej kreacja przyniosła jej Oscara dla najlepszej aktorki i jest często uznawana za jedną z najlepszych w jej karierze. Rola Larson doskonale uzupełnia rolę Jacka w wykonaniu Jacoba Tremblaya, który ukazuje niewinność i zachwyt, jakie przynoszą wiek, a następnie zostaje przytłoczony przez świat zewnętrzny.

8. Dziedziczny (2018)

„Dziedzictwo” to jeden z najlepszych i najwcześniejszych horrorów wytwórni A24. Opowiada historię rodziny skrywającej mroczne sekrety, w tym Annie Graham (Toni Collette), miniaturzystki, która po tajemniczej śmierci matki zaczyna odkrywać mrożące krew w żyłach tajemnice otaczające jej życie. Żal wypacza jej relacje z 16-letnim synem Peterem (Alex Wolff) i 13-letnią córką Charlie (Miley Shapiro). Kiedy rodzinę dotyka kolejna tragedia, Annie zagłębia się w przeszłość matki, odkrywając coś naprawdę przerażającego o złowrogich siłach, które zdają się dyktować straszliwy los Grahamów. „Dziedzictwo” jest uważane za jeden z najlepszych horrorów psychologicznych.

W swoim debiutanckim filmie fabularnym, reżyser Ari Aster, „ Dziedzictwo ” to przerażający koszmar, który staje się coraz gorszy. Łączy tradycyjne motywy horroru ze współczesnymi technikami, tworząc wyjątkowe doświadczenie wizualne, zakorzenione w rodzinnej traumie. Atmosfera jest przesiąknięta strachem, a napięcie narasta do niemal nie do zniesienia. Nieunikniona nagroda jest satysfakcjonująca i jedna z najbardziej szokujących i przerażających w gatunku, co przyczynia się do ugruntowania pozycji „Dziedzictwa” jako współczesnego klasyka horroru.

7. Poprzednie życia (2023)

Debiutancki film Celine Song, *Past Lives* , rozpoczyna się w tętniącym życiem Seulu, gdzie 12-letnie Na Young (Seung Ah Moon) i Hye Sung (Seung Min Yim) łączą bliskie przyjaźnie, co wskazuje na rozwijający się romans. Ta przyjaźń zostaje nagle zerwana, gdy rodzina Na Young emigruje do Kanady, zostawiając Hye Sung. Lata później, znana teraz jako Nora (Greta Lee), ugruntowała swoją pozycję jako dramatopisarka w Nowym Jorku. Przypadkowe spotkanie online odnawia jej więź z Hye Sung (Teo Yoo), która pozostała w Korei Południowej. Pomimo upływu czasu iskra trwa, ale okoliczności geograficzne i osobiste uniemożliwiają ponowne spotkanie. Nora ostatecznie wychodzi za mąż za Arthura (John Magaro), amerykańskiego pisarza i kontynuuje swoje życie w Nowym Jorku. Dwanaście lat później Hae-sung odwiedza miasto, co skłania oboje do konfrontacji z dokonanymi w przeszłości wyborami i koncepcją „ inyun ” – koreańskim przekonaniem, że związki są stworzone do przetrwania w czasie.

„Past Lives” to wyjątkowy dramat romantyczny, który ukazuje cichy ból tęsknoty – za innym życiem, innym przeznaczeniem, a może po prostu inną możliwością. Greta Lee wciela się w Norę, zrozpaczoną postać, która mierzy się z przeszłością, jednocześnie w pełni akceptując teraźniejszość. Siła filmu tkwi w fabule, która nie oferuje prostego, szczęśliwego zakończenia ani nie pozostawia miejsca na łatwe interpretacje, lecz inspiruje złożone emocje, które bohaterka musi rozwikłać.

6. Była maszyna (2015)

„Ex Machina” to film o sztucznej inteligencji, temacie, który z czasem zyskał na znaczeniu. Reżyserski debiut Alexa Garlanda to dogłębna analiza sztucznej inteligencji, początkowo opowiadająca historię programisty Caleba Smitha (Domhnall Gleeson), który wygrywa korporacyjny konkurs na tygodniowy pobyt w odosobnionej, zaawansowanej technologicznie posiadłości należącej do samotniczego prezesa firmy technologicznej Nathana Batemana (Oscar Isaac). Tam Caleb dowiaduje się, że został wybrany do udziału w przełomowym eksperymencie: ocenie ludzkich cech Avy (Alicia Vikander), zaawansowanej sztucznej inteligencji umieszczonej w ciele robota.

Ten wizualnie oszałamiający i wciągający thriller science fiction to fascynujący i niepokojący obraz ewoluującej relacji między ludźmi a maszynami. Caleb grany przez Domhnalla Gleesona jest reprezentantem widza, a jego historia odzwierciedla zmieniające się postrzeganie sztucznej inteligencji (AI). Ostatecznie film podważa tę perspektywę, obnażając granice etyczne, które bohaterowie – i szerzej, ludzkość – są gotowi przekroczyć, by sprawdzić, jak daleko zaprowadzi ich technologia. To przesłanie jest zawarte w eleganckim i porywającym filmie „Ex Machina” , który jest pozycją obowiązkową dla fanów gatunku.

5. Midsommar (2019)

Florence Pugh błyszczy w jednej ze swoich najbardziej pamiętnych ról studentki psychologii Dani Ardor w filmie Ariego Astera "Midsommar" . Po niewyobrażalnej rodzinnej tragedii Dani podróżuje ze swoim chłopakiem, Christianem Hughesem (Jack Reynor), i jego przyjaciółmi do odległej szwedzkiej wioski na jedyny w swoim rodzaju festiwal przesilenia letniego. Dystans między Dani i Christianem jest namacalny, a napięcia między nimi rosną z powodu coraz bardziej zagmatwanych wydarzeń w pozornie idyllicznej społeczności. W miarę jak festiwalowe uroczystości nabierają tempa, grupa Dani zostaje wciągnięta w rytualne praktyki, które doprowadzają ich do granic moralności, co kulminuje w niezapomnianym finale. "Midsommar" jest uważany za jeden z najlepszych psychologicznych horrorów w historii.

„Midsommar” dowodzi , że horror może wydarzyć się w biały dzień, a najbardziej przerażające momenty rozgrywają się w blasku skandynawskiego słońca. Florence Pugh jest urzekająca w roli udręczonej Dani, której smutek i tęsknota za przynależnością popychają ją w nieoczekiwane miejsce i zmieniają jej relacje. Niepokojąca atmosfera przenika cały film od początku do końca, a jedno przerażające odkrycie po drugim odsłania prawdziwe źródło tego głębokiego niepokoju od samego początku.

4. Strefa zainteresowań (2023)

W jednym z najmocniejszych filmów 2023 roku reżyser Jonathan Glazer udowadnia, że ​​czasami mniej znaczy więcej. Akcja filmu „Strefa zainteresowań” rozgrywa się w 1943 roku, w trakcie II wojny światowej. Przedstawia ona komendanta Auschwitz Rudolfa Hössa (Christian Friedl), który mieszka z żoną Hedwig (Sandra Hüller) i pięciorgiem dzieci w domu przylegającym do obozu koncentracyjnego. Na pierwszy rzut oka niewiele się dzieje, a ich codzienne życie przedstawione jest z niepokojącą normalnością: Hedwig zajmuje się ogrodem, dzieci się bawią, a sporadyczni goście są na porządku dziennym. Jednak odgłosy strzałów i dym unoszący się z krematoriów boleśnie przypominają o horrorze rozgrywającym się tuż za murem ich ogrodu. Film jest uważany za jeden z najważniejszych filmów II wojny światowej.

Życie rodziny Hossów stanowi jaskrawy kontrast między domowym szczęściem a niewyobrażalną brutalnością. Głęboki rozdźwięk między ich spokojnym domem a horrorem Holokaustu uwypukla, że ​​nawet potwory to po prostu zwykli ludzie. Ta eksploracja banalności zła jest realizowana poprzez celowe unikanie bezpośrednich opisów okrucieństw, a zamiast tego opieranie się na dźwiękach otoczenia i subtelnych sugestiach wizualnych, zmuszając widzów do konfrontacji z niepokojącą łatwością, z jaką rodzina Hossów normalizuje swoją bliskość ludobójstwa. „Strefa zainteresowań”, nagrodzona Oscarem w kategoriach Najlepszy Film Międzynarodowy i Najlepszy Dźwięk, jest uznawana za niezwykły dramat historyczno-wojenny, który zmusza widzów do refleksji nad podstępną naturą zła, które kwitnie na widoku.

3. Biedronka (2017)

Debiut reżyserski Grety Gerwig, „Lady Bird” , jest obecnie uznawany za klasykę kina o dojrzewaniu, opowiadając historię Kristin Macpherson (Saoirse Ronan), uczennicy ostatniej klasy liceum. Akcja filmu rozgrywa się na początku XXI wieku w Sacramento w Kalifornii. Kristin, która uparcie domaga się miana „Lady Bird”, marzy o ucieczce od monotonii otoczenia i rozpoczęciu bardziej ekscytującego rozdziału w życiu na Wschodnim Wybrzeżu. Zirytowana szkołą katolicką, Lady Bird pragnie czegoś nowego i często popada w konflikty z dominującą matką, Marion (Laurie Metcalf). W miarę jak Lady Bird ucieka od domu, by zdobywać nowe doświadczenia, jej podróż ku samopoznaniu przybiera nieoczekiwane zwroty akcji.

„Lady Bird” doskonale oddaje słodko-gorzkie przejście w dorosłość, zwłaszcza gdy główna bohaterka uczy się bolesnych lekcji dotyczących dorastania. Saoirse Ronan daje najlepszy występ w swojej karierze jako zbuntowana i często naiwna nastolatka, desperacko poszukująca swojego miejsca w świecie. Dzięki ostrym dialogom między nią a jej niedoskonałą matką, tworzącym pełne emocji sceny, film z 2017 roku stanowi lustro dla widzów, którzy mogą zastanawiać się nad własnym, skomplikowanym okresem dojrzewania. To znakomity przykład historii o dojrzewaniu opowiedzianej w sam raz – film, który wzrusza do łez, gdy trafia w sedno.

2. Wszystko wszędzie i naraz (2022)

Evelyn Wang (Michelle Yeoh) nie bawi się dobrze w Everything Everywhere All at Once . Walczy o prowadzenie upadającego biznesu pralniczego, burzliwego małżeństwa z Wymondem (Ke Huy Quan) i napiętych relacji z córką Joy (Stephanie Hsu). Kiedy Evelyn odkrywa, że ​​jest jedyną osobą, która może uratować multiwersum, jest to ostatnia rzecz, jakiej potrzebuje. Wezwana przez alternatywną wersję Wymonda, Evelyn wkrótce zdaje sobie sprawę, że jest jedyną osobą, która może powstrzymać Gobo Tobakiego — pozornie niezwyciężoną istotę zagrażającą multiwersum. Aby to zrobić, Evelyn musi połączyć się z niezliczonymi wersjami samej siebie w Nieskończonych Rzeczywistościach, od mistrza kung fu po kucharza hibachi, sprzedawcę pizzy i kogoś z... palcami do hot dogów?

„Everywhere All at Once ” w reżyserii Daniela Kwana i Daniela Scheinerta to przełamująca schematy gatunkowe odyseja, która po premierze podbiła serca widzów na całym świecie. Z Yeo na czele, znakomita obsada z łatwością porusza się po każdej absurdalnej warstwie multiwersum, czyniąc tę ​​chaotyczną, kalejdoskopową podróż przez alternatywne rzeczywistości jednym z najbardziej ekscytujących i zabawnych doświadczeń, jakie kiedykolwiek widziano na dużym ekranie. Napędzany zaskakująco głębokim przesłaniem, „EEAAO” podejmuje tematy egzystencjalne w zdumiewający sposób. Film z 2022 roku szybko zdobył siedem Oscarów, robiąc furorę na 95. ceremonii rozdania Oscarów jako jedno z najbardziej dziwacznych arcydzieł w historii kina.

1. Księżycowa poświata (2016)

Moonlight w reżyserii Barry'ego Jenkinsa opowiada historię jednego mężczyzny na różnych etapach jego życia. Akcja filmu rozpoczyna się w Liberty City w Miami, gdzie młody Kairon (Alex R. Hibbert) zmaga się z nękaniem i trudnym życiem rodzinnym, w którym dominuje jego uzależniona od narkotyków matka. Niespodziewanie znajduje mentora w Juanie (Mahershala Ali), sympatycznym dilerze narkotyków, który oferuje Kaironowi stabilność i wsparcie. Wkraczając w okres dojrzewania (Ashton Sanders), Kairon zmaga się ze swoją seksualnością i tym, co oznacza ona w jego trudnym otoczeniu. Spotkanie z przyjacielem Kevinem (Jarrell Jerome) staje się przełomowym momentem dla Kairona, ale szybko zostaje ono zburzone przez zdradę, która wpędza go w spiralę przemocy i uwięzienia. Lata później Kairon jest już dorosły i znany jako „Black” (Trivanti Rhodes), po tym, jak przyjął bezwzględną osobowość dilera narkotyków w Atlancie. Przypadkowe spotkanie z Kevinem (André Holland) zmusza Kairona do konfrontacji z przeszłością, która powraca ze zdwojoną siłą.

„Moonlight” nie stroni od wszechstronnego przedstawienia złożonego życia Chirona. Jego trzyczęściowa struktura pozwala widzom na intymne śledzenie rozwoju Chirona, a każdy etap jest nieuchronnie bardziej emocjonalny niż poprzedni, a widzowie głęboko przywiązują się do postaci. To przełomowe dzieło, oferujące bezkompromisowe spojrzenie na powiązania rasy, płci, seksualności i ubóstwa, ukazane w doskonale napisanej historii Chirona. Ten wielokrotnie nagradzany dramat o dojrzewaniu zdobył Oscara za najlepszy film – a także za najlepszego aktora drugoplanowego (Ali) i najlepszy scenariusz adaptowany – podczas 89. ceremonii rozdania Oscarów.